धर्मDharmic Data

शल्यपर्व · Shalya Parva

अध्याय 52

  1. [रसयह] परजापतेर उत्तमवेदिर उच्यते; सनातना राम समन्तपञ्चकम समिजिरे यत्र पुरा दिवौकसॊ; वरेण सत्रेण महावरप्रदाः ॥ 1 ॥

  2. पुरा च राजर्षिवरेण धीमता; बहूनि वर्षाण्य अमितेन तेजसा परकृष्टम एतत कुरुणा महात्मना; ततः कुरुक्षेत्रम इतीह पप्रथे ॥ 2 ॥

  3. [राम] किमर्थं कुरुणा कृष्टं कषेत्रम एतन महात्मना एतद इच्छाम्य अहं शरॊतुं कथ्यमानं तपॊधनाः ॥ 3 ॥

  4. [रसयह] पुरा किल कुरुं नाम कृषन्तं सततॊत्थितम अभ्येत्य शक्रस तरिदिवात पर्यपृच्छत कारणम ॥ 4 ॥

  5. किम इदं वर्तते राजन परयत्नेन परेण च राजर्षे किम अभिप्रेतं येनेयं कृष्यते कषितिः ॥ 5 ॥

  6. [कुरु] इह ये पुरुषाः कषेत्रे मरिष्यन्ति शतक्रतॊ ते गमिष्यन्ति सुकृताँल लॊकान पापविवर्जितान ॥ 6 ॥

  7. अवहस्य ततः शक्रॊ जगाम तरिदिवं परभुः राजर्षिर अप्य अनिर्विण्णः कर्षत्य एव वसुंधराम ॥ 7 ॥

  8. आगम्यागम्य चैवैनं भूयॊ भूयॊ ऽवहस्य च शतक्रतुर अनिर्विण्णं पृष्ट्वा पृष्ट्वा जगाम ह ॥ 8 ॥

  9. यदा तु तपसॊग्रेण चकर्ष वसुधां नृप ततः शक्रॊ ऽबरवीद देवान राजर्षेर यच चिकीर्षितम ॥ 9 ॥

  10. तच छरुत्वा चाब्रुवन देवाः सहस्राक्षम इदं वचः वरेण चछन्द्यतां शक्र राजर्षिर यदि शक्यते ॥ 10 ॥

  11. यदि हय अत्र परमीता वै सवर्गं गच्छन्ति मानवाः असान अनिष्ट्वा करतुभिर भागॊ नॊ न भविष्यति ॥ 11 ॥

  12. आगम्य च ततः शक्रस तदा राजर्षिम अब्रवीत अलं खेदेन भवतः करियतां वचनं मम ॥ 12 ॥

  13. मानवा ये निराहारा देहं तयक्ष्यन्त्य अतन्द्रिताः युधि वा निहताः सम्यग अपि तिर्यग्गता नृप ॥ 13 ॥

  14. ते सवर्गभाजॊ राजेन्द्र भवन्त्व अति महामते तथास्त्व इति ततॊ राजा कुरुः शक्रम उवाच ह ॥ 14 ॥

  15. ततस तम अभ्यनुज्ञाप्य परहृष्टेनान्तरात्मना जगाम तरिदिवं भूयः कषिप्रं बलनिषूदनः ॥ 15 ॥

  16. एवम एतद यदुश्रेष्ठ कृष्टं राजर्षिणा पुरा शक्रेण चाप्य अनुज्ञातं पुण्यं पराणान विमुञ्चताम ॥ 16 ॥

  17. अपि चात्र सवयं शक्रॊ जगौ गाथां सुराधिपः कुरुक्षेत्रं निबद्धां वै तां शृणुष्व हलायुध ॥ 17 ॥

  18. पांसवॊ ऽपि कुरुक्षेत्राद वायुना समुदीरिताः अपि दुष्कृतकर्माणं नयन्ति परमां गतिम ॥ 18 ॥

  19. सुरर्षाभा बराह्मणसत्तमाश च; तथा नृगाद्या नरदेवमुख्याः इष्ट्वा महार्हैः करतुभिर नृसिंह; संन्यस्य देहान सुगतिं परपन्नाः ॥ 19 ॥

  20. तरन्तुकारन्तुकयॊर यद अन्तरं; रामह्रदानां च मचक्रुकस्य एतत कुरुक्षेत्रसमन्तपञ्चकं; परजापतेर उत्तरवेदिर उच्यते ॥ 20 ॥

  21. शिवं महत पुण्यम इदं दिवौकसां; सुसंमतं सवर्गगुणैः समन्वितम अतश च सर्वे ऽपि वसुंधराधिपा; हता गमिष्यन्ति महत्मनां गतिम ॥ 21 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 53

Previous: अध्याय 51