धर्मDharmic Data

शल्यपर्व · Shalya Parva

अध्याय 5

  1. [स] अथ हैमवते परस्थे सथित्वा युद्धाभिनन्दिनः सर्व एव महाराज यॊधास तत्र समागताः ॥ 1 ॥

  2. शल्यश च चित्रसेनश च शकुनिश च महारथः अश्वत्थामा कृपश चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ 2 ॥

  3. सुषेणॊ ऽरिष्टसेनश च धृतसेनश च वीर्यवान जयत्सेनश च राजानस ते रात्रिम उषितास ततः ॥ 3 ॥

  4. रणे कर्णे हते वीरे तरासिता जितकाशिभिः नालभञ शर्म ते पुत्रा हिमवन्तम ऋते गिरिम ॥ 4 ॥

  5. ते ऽबरुवन सहितास तत्र राजानं सैन्यसंनिधौ कृतयत्ना रणे राजन साम्पूज्य विधिवत तदा ॥ 5 ॥

  6. कृत्वा सेना परणेतारं परांस तवं यॊद्धुम अर्हसि येनाभिगुप्ताः संग्रामे जयेमासु हृदॊ वयम ॥ 6 ॥

  7. ततॊ दुर्यॊधनः सथित्वा रणे रथवरॊत्तमम सर्वयुद्धविभागज्ञम अन्तकप्रतिमं युधि ॥ 7 ॥

  8. सवङ्गं परच्छन्नशिरसं कम्बुग्रीवं परियंवदम वयाकॊशपद्माभिमुखं वयाघ्रास्यं मेरुगौरवम ॥ 8 ॥

  9. सथाणॊर वृषस्य सदृशं सकन्धनेत्र गतिस्वरैः पुष्टश्लिष्टायत भुजं सुविस्तीर्ण घनॊरसम ॥ 9 ॥

  10. जवे बले च सदृशम अरुणानुज वातयॊः आदित्यस्य तविषा तुल्यं बुद्ध्या चॊशनसा समम ॥ 10 ॥

  11. कान्ति रूपमुखैश्वर्यैस तरिभिश चन्द्रमसॊपमम काञ्चनॊपल संघातैः सदृशं शलिष्टसंधिकम ॥ 11 ॥

  12. सुवृत्तॊरु कटी जङ्घं सुपादं सवङ्गुलीनखम समृत्वा समृत्वैव च गुणान धात्रा यत्नाद विनिर्मितम ॥ 12 ॥

  13. सर्वलक्षणसंपन्नं निपुणं शरुतिसागरम जेतारं तरसारीणाम अजेयं शत्रुभिर बलात ॥ 13 ॥

  14. दशाङ्गं यश चतुष्पादम इष्वस्त्रं वेद तत्त्वतः साङ्गंश च चतुरॊ वेदान सम्यग आख्यान पञ्चमान ॥ 14 ॥

  15. आराध्य तर्यम्बलं यत्नाद वरतैर उग्रैर महातपाः अयॊनिजायाम उत्पन्नॊ दरॊणेनायॊनिजेन यः ॥ 15 ॥

  16. तम अप्रतिमकर्माणं रूपेणासदृशं भुवि पारगं सर्वविद्यानां गुणार्णवम अनिन्दितम तम अभ्येत्यात्मजस तुभ्यम अश्वत्थामानम अब्रवीत ॥ 16 ॥

  17. यं पुरसः कृत्यसहिता युधि जेष्याम पाण्डवान गुरुपुत्रॊ ऽदय सर्वेषाम अस्माकं परमा गतिः भवांस तस्मान नियॊगात ते कॊ ऽसतु सेनापतिर मम ॥ 17 ॥

  18. [दरुणि] अयं कुलेन वीर्येण तेजसा यशसा शरिया सर्वैर गुणैः समुदितः शल्यॊ नॊ ऽसतु चमूपतिः ॥ 18 ॥

  19. भागिनेयान निजांस तयक्त्वा कृतज्ञॊ ऽसमान उपागतः महासेनॊ महाबाहुर महासेन इवापरः ॥ 19 ॥

  20. एनं सेनापतिं कृत्वा नृपतिं नृपसत्तम शक्यः पराप्तुं जयॊ ऽसमाभिर देवैः सकन्दम इवाजितम ॥ 20 ॥

  21. तथॊक्ते दरॊणपुत्रेण सर्व एव नराधिपाः परिवार्य सथिताः शल्यं जयशब्दांश च चक्रिरे युद्धाय च मतिं चक्रूर आवेशं च परं ययुः ॥ 21 ॥

  22. ततॊ दुर्यॊधनः शल्यं भूमौ सथित्वा रथे सथितम उवाच पराञ्जलिर भूत्वा राम भीष्म समं रणे ॥ 22 ॥

  23. अयं स कालः संप्राप्तॊ मित्राणां मित्रवत्सल यत्र मित्रम अमित्रं वा परीक्षन्ते बुधा जनाः ॥ 23 ॥

  24. स भवान अस्तु नः शूरः परणेता वाहिनीमुखे रणं च याते भवति पाण्डवा मन्दचेतसः भविष्यन्ति सहामात्याः पाञ्चालाश च निरुद्यमाः ॥ 24 ॥

  25. [षल्य] यत तु मां मन्यसे राजन कुरुराज करॊमि तत तवत्प्रियार्थं हि मे सर्वं पराणा राज्यं धनानि च ॥ 25 ॥

  26. [दुर] सेनापत्येन वरये तवाम अहं मातुलातुलम सॊ ऽसमान पाहि युधां शरेष्ठ सकान्दॊ देवान इवाहवे ॥ 26 ॥

  27. अभिषिच्यस्व राजेन्द्र देवानाम इव पावकिः जहि शत्रून रणे वीर महेन्द्रॊ दानवान इव ॥ 27 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 6

Previous: अध्याय 4