[ज] अत्यद्भुतम इदं बरह्मञ शरुतवान अस्मि तत्त्वतः अभिषेकं कुमारस्य विस्तरेण यथाविधि ॥ 1 ॥
यच छरुत्वा पूतम आत्मानं विजानामि तपॊधन परहृष्टानि च रॊमाणि परसन्नं च मनॊ मम ॥ 2 ॥
अभिषेकं कुमारस्य दैत्यानां च वधं तथा शरुत्वा मे परमा परीतिर भूयः कौतूहलं हि मे ॥ 3 ॥
अपां पतिः कथं हय अस्मिन्न अभिषिक्तः सुरासुरैः तन मे बरूहि महाप्राज्ञ कुशलॊ हय असि सत्तम ॥ 4 ॥
[वै] शृणु राजन्न इदं चित्रं पूर्वकल्पे यथातथम आदौ कृतयुगे तस्मिन वर्तमाने यथाविधि वरुणं देवताः सर्वाः समेत्येदम अथाब्रुवन ॥ 5 ॥
यथास्मान सुरराट शक्रॊ भयेभ्यः पाति सर्वदा तथा तवम अपि सर्वासां सरितां वै पतिर भव ॥ 6 ॥
वासश च ते सदा देवसागरे मकरालये समुद्रॊ ऽयं तव वशे भविष्यति नदीपतिः ॥ 7 ॥
सॊमेन सार्धं च तव हानि वृद्धी भविष्यतः एवम अस्त्व इति तान देवान वरुणॊ वाक्यम अब्रवीत ॥ 8 ॥
समागम्य ततः सर्वे वरुणं सागरालयम अपां पतिं परचक्रुर हि विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ 9 ॥
अभिषिच्य ततॊ देवा वरुणं यादसां पति जग्मुः सवान्य एव सथानानि पूजयित्वा जलेश्वरम ॥ 10 ॥
अभिषिक्तस ततॊ देवैर वरुणॊ ऽपि महायशाः सरितः सागरांश चैव नदांश चैव सरांसि च पालयाम आस विधिना यथा देवाञ शतक्रतुः ॥ 11 ॥
ततस तत्राप्य उपस्पृश्य दत्त्वा च विविधं वसु अग्नितीर्थं महाप्राज्ञः स जगाम परलम्बहा नष्टॊ न दृश्यते यत्र शमी गर्भे हुताशनः ॥ 12 ॥
लॊकालॊक विनाशे च परादुर्भूते तदानघ उपतस्थुर महात्मानं सर्वलॊकपितामहम ॥ 13 ॥
अग्निः परनष्टॊ भगवान कारणं च न विद्महे सर्वलॊकक्षयॊ मा भूत संपादयतु नॊ ऽनलम ॥ 14 ॥
[ज] किमर्थं भगवान अग्निः परनष्टॊ लॊकभावनः विज्ञातश च कथं देवैस तन ममाचक्ष्व तत्त्वतः ॥ 15 ॥
[वै] भृगॊः शापाद भृशं भीतॊ जातवेदाः परतापवान शमी गर्भम अथासाद्य ननाश भगवांस ततः ॥ 16 ॥
परनष्टे तु तदा वह्नौ देवाः सर्वे सवासवाः अन्वेषन्त तदा नष्टं जवलनं भृशदुःखिताः ॥ 17 ॥
ततॊ ऽगनितीर्थम आसाद्य शमी गर्भस्थम एव हि ददृशुर जवलनं तत्र वसमानं यथाविधि ॥ 18 ॥
देवाः सर्वे नरव्याघ्र बृहस्पतिपुरॊगमाः जवलनं तं समासाद्य परीताभूवन सवासवाः पुनर यथागतं जग्मुः सर्वभक्षश च सॊ ऽभवत ॥ 19 ॥
भृगॊः शापान महीपाल यद उक्तं बरह्मवादिना तत्राप्य आप्लुत्य मतिमान बरह्मयॊनिं जगाम ह ॥ 20 ॥
ससर्ज भगवान यत्र सर्वलॊकपितामहः तत्राप्लुत्य ततॊ बरह्मा सह देवैः परभुः पुरा ससर्ज चान्नानि तथा देवतानां यथाविधि ॥ 21 ॥
तत्र सनात्वा च दत्त्वा च वसूनि विविधानि च कौबेरं परययौ तीर्थं तत्र तप्त्वा महत तपः धनाधिपत्यं संप्राप्तॊ राजन्न ऐलबिलः परभुः ॥ 22 ॥
तत्रस्थम एव तं राजन धनानि निधयस तथा उपतस्थुर नरश्रेष्ठ तत तीर्थं लाङ्गली ततः गत्वा सनात्वा च विधिवद बराह्मणेभ्यॊ धनं ददौ ॥ 23 ॥
ददृशे तत्र तत सथानं कौबेरे काननॊत्तमे पुरा यत्र तपस तप्तं विपुलं सुमहात्मना ॥ 24 ॥
यत्र राज्ञा कुबेरेण वरा लब्धाश च पुष्कलाः धनाधिपत्यं सख्यं च रुद्रेणामित तेजसा ॥ 25 ॥
सुरत्वं लॊकपालत्वं पुत्रं च नलकूबरम यत्र लेभे महाबाहॊ धनाधिपतिर अञ्जसा ॥ 26 ॥
अभिषिक्तश च तत्रैव समागम्य मरुद्गणैः वाहनं चास्य तद दत्तं हंसयुक्तं मनॊरमम विमानं पुष्पकं दिव्यं नैरृतैश्वर्यम एव च ॥ 27 ॥
तत्राप्लुत्य बलॊ राजन दत्त्वा दायांश च पुष्कलान जगाम तवरितॊ रामस तीर्थं शवेतानुलेपनः ॥ 28 ॥
निषेवितं सर्वसत्त्वैर नाम्ना बदर पाचनम नानर्तुक वनॊपेतं सदा पुष्पफलं शुभम ॥ 29 ॥
शल्यपर्व · Shalya Parva
अध्याय 46
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 47