[ज] कथम आर्ष्टिषेणॊ भगवान विपुलं तप्तवांस तपः सिन्धुद्वीपः कथं चापि बराह्मण्यं लब्धवांस तदा ॥ 1 ॥
देवापिश च कथं बरह्मन विश्वामित्रश च सत्तम तन ममाचक्ष्व भगवन परं कौतूहलं हि मे ॥ 2 ॥
[वै] पुरा कृतयुगे राजन्न आर्ष्टिषेणॊ दविजॊत्तमः वसन गुरु कुले नित्यं नित्यम अध्ययने रतः ॥ 3 ॥
तस्य राजन गुरु कुले वसतॊ नित्यम एव ह समाप्तिं नागमद विद्या नापि वेदा विशां पते ॥ 4 ॥
स निर्विण्णस ततॊ राजंस तपस तेपे महातपाः ततॊ वै तपसा तेन पराप्य वेदान अनुत्तमान ॥ 5 ॥
स विद्वान वेद युक्तश च सिद्धश चाप्य ऋषिसत्तमः तत्र तीर्थे वरान परादात तरीन एव सुमहातपाः ॥ 6 ॥
अस्मिंस तीर्थे महानद्या अद्य परभृति मानवः आप्लुतॊ वाजिमेधस्य फलं पराप्नॊति पुष्कलम ॥ 7 ॥
अद्य परभृति नैवात्र भयं वयालाद भविष्यति अपि चाल्पेन यत्नेन फलं पराप्स्यति पुष्कलम ॥ 8 ॥
एवम उक्त्वा महातेजा जगाम तरिदिवं मुनिः एवं सिद्धः स भगवान आर्ष्टिषेणः परतापवान ॥ 9 ॥
तस्मिन्न एव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः परतापवान देवापिश च महाराज बराह्मण्यं परापतुर महत ॥ 10 ॥
तथा च कौशिकस तात तपॊनित्यॊ जितेन्द्रियः तपसा वै सुतप्तेन बराह्मणत्वम अवाप्तवान ॥ 11 ॥
गाधिर नाम महान आसीत कषत्रियः परथितॊ भुवि तस्य पुत्रॊ ऽभवद राजन विश्वामित्रः परतापवान ॥ 12 ॥
स राजा कौशिकस तात महायॊग्य अभवत किल सपुत्रम अभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ 13 ॥
देहन्यासे मनश चक्रे तम ऊचुः परणताः परजाः न गन्तव्यं महाप्राज्ञ तराहि चास्मान महाभयात ॥ 14 ॥
एवम उक्तः परत्युवाच ततॊ गाधिः परजास तदा विश्वस्य जगतॊ गॊप्ता भविष्यति सुतॊ मम ॥ 15 ॥
इत्य उक्त्वा तु ततॊ गाधिर विश्वामित्रं निवेश्य च जगाम तरिदिवं राजन विश्वामित्रॊ ऽभवन नृपः न च शक्नॊति पृथिवीं यत्नवान अपि रक्षितुम ॥ 16 ॥
ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यॊ महाभयम निर्ययौ नगराच चापि चतुरङ्ग बलान्वितः ॥ 17 ॥
स गत्वा दूरम अध्वानं वसिष्ठाश्रमम अभ्ययात तस्य ते सैनिका राजंश चक्रुस तत्रानयान बहून ॥ 18 ॥
ततस तु भगवान विप्रॊ वसिष्ठॊ ऽऽशरमम अभ्ययात ददृशे च ततः सर्वं भज्यमानं महावनम ॥ 19 ॥
तस्य करुद्धॊ महाराज वसिष्ठॊ मुनिसत्तमः सृजस्व शबरान घॊरान इति सवां गाम उवाच ह ॥ 20 ॥
तथॊक्ता सासृजद धेनुः पुरुषान घॊरदर्शनान ते च तद बलम आसाद्य बभञ्जुः सर्वतॊदिशम ॥ 21 ॥
तद दृष्ट्वा विद्रुतं सैन्यमं विश्वामित्रस तु गाधिजः तपः परं मन्यमानस तपस्य एव मनॊ दधे ॥ 22 ॥
सॊ ऽसमिंस तीर्थवरे राजन सरस्वत्याः समाहितः नियमैश चॊपवासैश च कर्शयन देहम आत्मनः ॥ 23 ॥
जलाहारॊ वायुभक्षः पर्णाहारश च सॊ ऽभवत तथा सथण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाः पृथक ॥ 24 ॥
असकृत तस्य देवास तु वरतविघ्नं परचक्रिरे न चास्य नियमाद बुद्धिर अपयातिमहात्मनः ॥ 25 ॥
ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः तेजसा भास्कराकारॊ गाधिजः समपद्यत ॥ 26 ॥
तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः अमन्यत महातेजा वरदॊ वरम अस्य तत ॥ 27 ॥
स तु वव्रे वरं राजन सयाम अहं बराह्मणस तव इति तथेति चाब्रवीद बरह्मा सर्व लॊकपितामहः ॥ 28 ॥
स लब्ध्वा तपसॊग्रेण बराह्मणत्वं महायशाः विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरॊपमः ॥ 29 ॥
तस्मिंस तीर्थवरे रामः परदाय विविधं वसु पयस्विनीस तथा धेनूर यानानि शयनानि च ॥ 30 ॥
तथा वस्त्राण्य अलंकारं भक्ष्यं पेयं च शॊभनम अददान मुदितॊ राजन पूजयित्वा दविजॊत्तमान ॥ 31 ॥
ययौ राजंस ततॊ रामॊ बकस्याश्रमम अन्तिकात यत्र तेपे तपस तीव्रं दाल्भ्यॊ बक इति शरुतिः ॥ 32 ॥
शल्यपर्व · Shalya Parva
अध्याय 39
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 40