धर्मDharmic Data

शल्यपर्व · Shalya Parva

अध्याय 39

  1. [ज] कथम आर्ष्टिषेणॊ भगवान विपुलं तप्तवांस तपः सिन्धुद्वीपः कथं चापि बराह्मण्यं लब्धवांस तदा ॥ 1 ॥

  2. देवापिश च कथं बरह्मन विश्वामित्रश च सत्तम तन ममाचक्ष्व भगवन परं कौतूहलं हि मे ॥ 2 ॥

  3. [वै] पुरा कृतयुगे राजन्न आर्ष्टिषेणॊ दविजॊत्तमः वसन गुरु कुले नित्यं नित्यम अध्ययने रतः ॥ 3 ॥

  4. तस्य राजन गुरु कुले वसतॊ नित्यम एव ह समाप्तिं नागमद विद्या नापि वेदा विशां पते ॥ 4 ॥

  5. स निर्विण्णस ततॊ राजंस तपस तेपे महातपाः ततॊ वै तपसा तेन पराप्य वेदान अनुत्तमान ॥ 5 ॥

  6. स विद्वान वेद युक्तश च सिद्धश चाप्य ऋषिसत्तमः तत्र तीर्थे वरान परादात तरीन एव सुमहातपाः ॥ 6 ॥

  7. अस्मिंस तीर्थे महानद्या अद्य परभृति मानवः आप्लुतॊ वाजिमेधस्य फलं पराप्नॊति पुष्कलम ॥ 7 ॥

  8. अद्य परभृति नैवात्र भयं वयालाद भविष्यति अपि चाल्पेन यत्नेन फलं पराप्स्यति पुष्कलम ॥ 8 ॥

  9. एवम उक्त्वा महातेजा जगाम तरिदिवं मुनिः एवं सिद्धः स भगवान आर्ष्टिषेणः परतापवान ॥ 9 ॥

  10. तस्मिन्न एव तदा तीर्थे सिन्धुद्वीपः परतापवान देवापिश च महाराज बराह्मण्यं परापतुर महत ॥ 10 ॥

  11. तथा च कौशिकस तात तपॊनित्यॊ जितेन्द्रियः तपसा वै सुतप्तेन बराह्मणत्वम अवाप्तवान ॥ 11 ॥

  12. गाधिर नाम महान आसीत कषत्रियः परथितॊ भुवि तस्य पुत्रॊ ऽभवद राजन विश्वामित्रः परतापवान ॥ 12 ॥

  13. स राजा कौशिकस तात महायॊग्य अभवत किल सपुत्रम अभिषिच्याथ विश्वामित्रं महातपाः ॥ 13 ॥

  14. देहन्यासे मनश चक्रे तम ऊचुः परणताः परजाः न गन्तव्यं महाप्राज्ञ तराहि चास्मान महाभयात ॥ 14 ॥

  15. एवम उक्तः परत्युवाच ततॊ गाधिः परजास तदा विश्वस्य जगतॊ गॊप्ता भविष्यति सुतॊ मम ॥ 15 ॥

  16. इत्य उक्त्वा तु ततॊ गाधिर विश्वामित्रं निवेश्य च जगाम तरिदिवं राजन विश्वामित्रॊ ऽभवन नृपः न च शक्नॊति पृथिवीं यत्नवान अपि रक्षितुम ॥ 16 ॥

  17. ततः शुश्राव राजा स राक्षसेभ्यॊ महाभयम निर्ययौ नगराच चापि चतुरङ्ग बलान्वितः ॥ 17 ॥

  18. स गत्वा दूरम अध्वानं वसिष्ठाश्रमम अभ्ययात तस्य ते सैनिका राजंश चक्रुस तत्रानयान बहून ॥ 18 ॥

  19. ततस तु भगवान विप्रॊ वसिष्ठॊ ऽऽशरमम अभ्ययात ददृशे च ततः सर्वं भज्यमानं महावनम ॥ 19 ॥

  20. तस्य करुद्धॊ महाराज वसिष्ठॊ मुनिसत्तमः सृजस्व शबरान घॊरान इति सवां गाम उवाच ह ॥ 20 ॥

  21. तथॊक्ता सासृजद धेनुः पुरुषान घॊरदर्शनान ते च तद बलम आसाद्य बभञ्जुः सर्वतॊदिशम ॥ 21 ॥

  22. तद दृष्ट्वा विद्रुतं सैन्यमं विश्वामित्रस तु गाधिजः तपः परं मन्यमानस तपस्य एव मनॊ दधे ॥ 22 ॥

  23. सॊ ऽसमिंस तीर्थवरे राजन सरस्वत्याः समाहितः नियमैश चॊपवासैश च कर्शयन देहम आत्मनः ॥ 23 ॥

  24. जलाहारॊ वायुभक्षः पर्णाहारश च सॊ ऽभवत तथा सथण्डिलशायी च ये चान्ये नियमाः पृथक ॥ 24 ॥

  25. असकृत तस्य देवास तु वरतविघ्नं परचक्रिरे न चास्य नियमाद बुद्धिर अपयातिमहात्मनः ॥ 25 ॥

  26. ततः परेण यत्नेन तप्त्वा बहुविधं तपः तेजसा भास्कराकारॊ गाधिजः समपद्यत ॥ 26 ॥

  27. तपसा तु तथायुक्तं विश्वामित्रं पितामहः अमन्यत महातेजा वरदॊ वरम अस्य तत ॥ 27 ॥

  28. स तु वव्रे वरं राजन सयाम अहं बराह्मणस तव इति तथेति चाब्रवीद बरह्मा सर्व लॊकपितामहः ॥ 28 ॥

  29. स लब्ध्वा तपसॊग्रेण बराह्मणत्वं महायशाः विचचार महीं कृत्स्नां कृतकामः सुरॊपमः ॥ 29 ॥

  30. तस्मिंस तीर्थवरे रामः परदाय विविधं वसु पयस्विनीस तथा धेनूर यानानि शयनानि च ॥ 30 ॥

  31. तथा वस्त्राण्य अलंकारं भक्ष्यं पेयं च शॊभनम अददान मुदितॊ राजन पूजयित्वा दविजॊत्तमान ॥ 31 ॥

  32. ययौ राजंस ततॊ रामॊ बकस्याश्रमम अन्तिकात यत्र तेपे तपस तीव्रं दाल्भ्यॊ बक इति शरुतिः ॥ 32 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 40

Previous: अध्याय 38