[स] इति सम कृष्ण वचनात परत्युच्चार्य युधिष्ठिरम बभूव विमनाः पार्थः किं चित कृत्वेव पातकम ॥ 1 ॥
ततॊ ऽबरवीद वासुदेवः परहसन्न इव पाण्डवम कथं नाम भवेद एतद यदि तवं पार्थ धर्मजम असिना तीक्ष्णधारेण हन्या धर्मे वयवस्थितम ॥ 2 ॥
तवम इत्य उक्त्वैव राजानम एवं कश्मलम आविशः हत्वा तु नृपतिं पार्थ अकरिष्यः किम उत्तरम एवं सुदुर्विदॊ धर्मॊ मन्दप्रज्ञैर विशेषतः ॥ 3 ॥
स भवान धर्मभीरुत्वाद धरुवम ऐष्यान महत तपः नरकं घॊररूपं च भरातुर जयेष्ठस्य वै वधात ॥ 4 ॥
स तवं धर्मभृतां शरेष्ठं राजानं धर्मसंहितम परसादय कुरुश्रेष्ठम एतद अत्र मतं मम ॥ 5 ॥
परसाद्य भक्त्या राजानं परीतं चैव युधिष्ठिरम परयामस तवरिता यॊद्धुं सूतपुत्र रथं परथि ॥ 6 ॥
हत्वा सुदुर्जयं कर्णं तवम अद्य निशितैः शरैः विपुलां परीतिम आधत्स्व धर्मपुत्रस्य मानद ॥ 7 ॥
एतद अत्र महाबाहॊ पराप्तकालं मतं मम एवं कृते कृतं चैव तव कार्यभविष्यति ॥ 8 ॥
ततॊ ऽरजुनॊ महाराज लज्जया वै समन्वितः धर्मराजस्य चरणौ परपेदे शिरसानघ ॥ 9 ॥
उवाच भरतश्रेष्ठ परसीदेति पुनः पुनः कषमस्व राजन यत परॊक्तं धर्मकामेन भीरुणा ॥ 10 ॥
पादयॊः पतितं दृष्ट्वा धर्मराजॊ युधिष्ठिरः धनंजयम अमित्रघ्नं रुदन्तं भरतर्षभ ॥ 11 ॥
उत्थाप्य भरातरं राजा धर्मराजॊ धनंजयम समाश्लिष्य च सस्नेहं पररुरॊद महीपतिः ॥ 12 ॥
रुदित्वा तु चिरं कालं भरातरौ सुमहाद्युती कृतशौचौ नरव्याघ्रौ परीतिमन्तौ बभूवतुः ॥ 13 ॥
तत आश्लिष्य स परेम्णा मूर्ध्नि चाग्राय पाण्डवम परीत्या परमया युक्तः परस्मयंश चाब्रवीज जयम ॥ 14 ॥
कर्णेन मे महाबाहॊ सर्वसैन्यस्य पश्यतः कवचं च धवजश चैव धनुः शक्तिर हया गदा शरैः कृत्ता महेष्वास यतमानस्य संयुगे ॥ 15 ॥
सॊ ऽहं जञात्वा रणे तस्य कर्म दृष्ट्वा च फल्गुन वयवसीदामि दुःखेन न च मे जीवितं परियम ॥ 16 ॥
तम अद्य यदि वै वीर न हनिष्यसि सूतजम पराणान एव परित्यक्ष्ये जीवितार्थॊ हि कॊ मम ॥ 17 ॥
एवम उक्तः परत्युवाच विजयॊ भरतर्षभ सत्येन ते शपे राजन परसादेन तवैव च भीमेन च नरश्रेष्ठ यमाभ्यां च महीपते ॥ 18 ॥
यथाद्य समरे कर्णं हनिष्यामि हतॊ ऽथ वा महीतले पतिष्यामि सत्येनायुधम आलभे ॥ 19 ॥
एवम आभाष्य राजानम अब्रवीन माधवं वचः अद्य कर्णं रणे कृष्ण सूदयिष्ये न संशयः तद अनुध्याहि भद्रं ते वधं तस्य दुरात्मनः ॥ 20 ॥
एवम उक्तॊ ऽबरवीत पार्थं केशवॊ राजसत्तम शक्तॊ ऽसमि भरतश्रेष्ठ यत्नं कर्तुं यथाबलम ॥ 21 ॥
एवं चापि हि मे कामॊ नित्यम एव महारथ कथं भवान रणे कर्णं निहन्याद इति मे मतिः ॥ 22 ॥
भूयश चॊवाच मतिमान माधवॊ धर्मनन्दनम युधिष्ठिरेमं बीभत्सुं तवं सान्त्वयितुम अर्हसि अनुज्ञातुं च कर्णस्य वधायाद्य दुरात्मनः ॥ 23 ॥
शरुत्वा हय अयम अहं चैव तवां कर्ण शरपीडितम परवृत्तिं जञातुम आयाताव इह पाण्डवनन्दन ॥ 24 ॥
दिष्ट्यासि राजन निरुजॊ दिष्ट्या न गरहणं गतः परिसान्त्वय बीभत्सुं जयम आशाधि चानघ ॥ 25 ॥
[य] एह्य एहि पार्थ बीभत्सॊ मां परिष्वज पाण्डव वक्तव्यम उक्तॊ ऽसम्य अहितं तवया कषान्तं च तन मया ॥ 26 ॥
अहं तवाम अनुजानामि जहि कर्णं धनंजय मन्युं च मा कृथाः पार्थ यन मयॊक्तॊ ऽसि दारुणम ॥ 27 ॥
[स] ततॊ धनंजयॊ राजञ शिरसा परणतस तदा पादौ जग्राह पाणिभ्यां भरातुर जयेष्ठस्य मारिष ॥ 28 ॥
समुत्थाप्य ततॊ राजा परिष्वज्य च पीडितम मूर्ध्न्य उपाघ्राय चैवैनम इदं पुनर उवाच ह ॥ 29 ॥
धनंजय महाबाहॊ मानितॊ ऽसमि दृढं तवया माहात्म्यं विजयं चैव भूयः पराप्नुहि शाश्वतम ॥ 30 ॥
[अर्ज] अद्य तं पापकर्माणं सानुबन्धं रणे शरैः नयाम्य अन्तं समासाद्य राधेयं बलगर्वितम ॥ 31 ॥
येन तवं पीडितॊ बाणैर दृढम आयम्य कार्मुकम तस्याद्य कर्मणः कर्णः फलं पराप्स्यति दारुणम ॥ 32 ॥
अद्य तवाम अहम एष्यामि कर्णं हत्वा महीपते सभाजयितुम आक्रन्दाद इति सत्यं बरवीमि ते ॥ 33 ॥
नाहत्वा विनिवर्ते ऽहं कर्णम अद्य रणाजिरात इति सत्येन ते पादौ सपृशामि जगतीपते ॥ 34 ॥
[स] परसाद्य धर्मराजानं परहृष्टेनान्तरात्मना पार्थः परॊवाच गॊविन्दं सूतपुत्र वधॊद्यतः ॥ 35 ॥
कल्प्यतां च रथॊ भूयॊ युज्यन्तां च हयॊत्तमाः आयुधानि च सर्वाणि सज्ज्यन्तां वै महारथे ॥ 36 ॥
उपावृत्ताश च तुरगाः शिक्षिताश चाश्वसादिनः रथॊपकरणैः सर्वैर उपायान्तु तवरान्विताः ॥ 37 ॥
एवम उक्ते महाराज फल्गुनेन महात्मना उवाच दारुकं कृष्णः कुरु सर्वं यथाब्रवीत अर्जुनॊ भरतश्रेष्ठः शरेष्ठः सर्वधनुष्मताम ॥ 38 ॥
आज्ञप्तस तव अथ कृष्णेन दारुकॊ राजसत्तम यॊजयाम आस स रथं वैयाघ्रं शत्रुतापनम ॥ 39 ॥
युक्तं तु रथम आस्थाय दारुकेण महात्मना आपृच्छ्य धर्मराजानं बराह्मणान सवस्ति वाच्य च समङ्गल सवस्त्ययनम आरुरॊह रथॊत्तमम ॥ 40 ॥
तस्य राजा महाप्राज्ञॊ धर्मराजॊ युधिष्ठिरः आशिषॊ ऽयुङ्क्त परमा युक्ताः कर्णवधं परति ॥ 41 ॥
तं परयान्तं महेष्वासं दृष्ट्वा भूतानि भारत निहतं मेनिरे कर्णं पाण्डवेन महात्मना ॥ 42 ॥
बभूवुर विमलाः सर्वा दिशॊ राजन समन्ततः चाषाश च शतपत्राश च करौञ्चाश चैव जनेश्वर परदक्षिणम अकुर्वन्त तदा वै पाण्डुनन्दनम ॥ 43 ॥
बहवः पक्षिणॊ राजन पुंनामानः शुभाः शिवाः तवरयन्तॊ ऽरजुनं युद्धे हृष्टरूपा ववाशिरे ॥ 44 ॥
कङ्का गृध्रा वडाश चैव वायसाश च विशां पते अग्रतस तस्य गच्छन्ति भक्ष्यहेतॊर भयानकाः ॥ 45 ॥
निमित्तानि च धन्यानि पार्थस्य परशशंसिरे विनाशम अरिसैन्यानां कर्णस्य च वधं तथा ॥ 46 ॥
परयातस्याथ पार्थस्य महान सवेदॊ वयजायत चिन्ता च विपुला जज्ञे कथं नव एतद भविष्यति ॥ 47 ॥
ततॊ गाण्डीवधन्वानम अब्रवीन मधुसूदनः दृष्ट्वा पार्थं तदायस्तं चिन्तापरिगतं तदा ॥ 48 ॥
गाण्डीवधन्वन संग्रामे ये तवया धनुषा जिताः न तेषां मानुषॊ जेता तवदन्य इह विद्यते ॥ 49 ॥
दृष्टा हि बहवः शूराः शक्रतुल्यपराक्रमाः तवां पराप्य समरे वीरं ये गताः परमां गतिम ॥ 50 ॥
कॊ हि दरॊणं च भीष्मं च भगदत्तं च मारिष विन्दानुविन्दाव आवन्त्यौ काम्बॊजं च सुदक्षिणम ॥ 51 ॥
शरुतायुषं महावीर्यम अच्युतायुषम एव च परत्युद्गम्य भवेत कषेमी यॊ न सयात तवम इव कषमी ॥ 52 ॥
तव हय अस्त्राणि दिव्यानि लाघवं बलम एव च वेधः पातश च लक्षश च यॊगश चैव तवार्जुन असंमॊहश च युद्धेषु विज्ञानस्य च संनतिः ॥ 53 ॥
भवान देवासुरान सर्वान हन्यात सहचराचरान पृथिव्यां हि रणे पार्थ न यॊद्धा तवत्समः पुमान ॥ 54 ॥
धनुर गरहा हि ये के चित कषत्रिया युद्धदुर्मदाः आ देवात तवत्समं तेषां न पश्यामि शृणॊमि वा ॥ 55 ॥
बराह्मणा च परजाः सृष्टा गाण्डीवं च महाद्भुतम येन तवं युध्यसे पार्थ तस्मान नास्ति तवया समः ॥ 56 ॥
अवश्यं तु मया वाच्यं यत पथ्यं तव पाण्डव मावमंस्था महाबाहॊ कर्णम आहवशॊभिनम ॥ 57 ॥
कर्णॊ हि बलवान धृष्टः कृतास्त्रश च महारथः कृती च चित्रयॊधी च देशे काले च कॊविदः ॥ 58 ॥
तेजसा वह्नि सदृशॊ वायुवेगसमॊ जवे अन्तकप्रतिमः करॊधे सिंहसंहननॊ बली ॥ 59 ॥
अयॊ रत्निर महाबाहुर वयूढॊरस्कः सुदुर्जयः अतिमानी च शूरश च परवीरः परियदर्शनः ॥ 60 ॥
सर्वैर यॊधगुणैर युक्तॊ मित्राणाम अभयंकरः सततं पाण्डव दवेषी धार्तराष्ट्र हिते रतः ॥ 61 ॥
सर्वैर अवध्यॊ राधेयॊ देवैर अपि सवासवैः ऋते तवाम इति मे बुद्धिस तवम अद्य जहि सूतजम ॥ 62 ॥
देवैर अपि हि संयत्तैर बिभ्रद्भिर मांसशॊणितम अशक्यः समरे जेतुं सर्वैर अपि युयुत्सुभिः ॥ 63 ॥
दुरात्मानं पापमतिं नृशंसं; दुष्टप्रज्ञं पाण्डवेयेषु नित्यम हीनस्वार्थं पाण्डवेयैर विरॊधे; हत्वा कर्णं धिष्ठितार्थॊ भवाद्य ॥ 64 ॥
वीरं मन्यत आत्मानं येन पापः सुयॊधनः तम अद्य मूलं पापानां जय सौतिं धनंजय ॥ 65 ॥
कर्णपर्व · Karna Parva
अध्याय 50
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 51