[स] महासत्त्वौ तु तौ दृष्ट्वा सहितौ केशवार्जुनौ हतम आधिरथिं मेने संख्ये गाण्डीवधन्वना ॥ 1 ॥
ताव अभ्यनन्दत कौन्तेयः साम्ना परमवल्गुना समितपूर्वम अमित्रघ्नः पूजयन भरतर्षभ ॥ 2 ॥
[य] सवागत्वं देवकीपुत्र सवागतं ते धनंजय परियं मे दर्शनं बाढं युवयॊर अच्युतार्जुनौ ॥ 3 ॥
अक्षताब्भ्याम अरिष्टाभ्यां कथं युध्य महारथ आशीविषसमं युद्धे सर्वशस्त्रविशारदम ॥ 4 ॥
अग्रगं धार्तराष्ट्राणां सवेषां शर्म वर्म च रक्षितं वृषसेनेन सुषेणेन च धन्विना ॥ 5 ॥
अनुज्ञातं महावीर्यं रमेणास्त्रेषु दुर्जयम तरातारं धार्तराष्ट्राणां गन्तारं वाहिनीमुखे ॥ 6 ॥
हन्तारम अरिसैन्यानाम अमित्रगणमर्दनम दुर्यॊधन हिते युक्तम अस्मद युद्धाय चॊद्यतम ॥ 7 ॥
अप्रधृष्यं महायुद्धे देवैर अपि सवासवैः अनलानिलयॊस तुल्यं तेजसा च बलेन च ॥ 8 ॥
पातालम इव गम्भीरं सुहृद आनन्दवर्धनम अन्तकाभम अमित्राणां कर्णं हत्वा महाहवे दिष्ट्या युवाम अनुप्राप्तौ जित्वासुरम इवामरौ ॥ 9 ॥
तेन युद्धम अदीनेन मया हय अद्याच्युतार्जुनौ कुपितेनान्तकेनेव परजाः सर्वा जिघांसता ॥ 10 ॥
तेन केतुश च मे छिन्नॊ हतौ च पार्ष्णिसारथी हतवाहः कृतश चास्मि युयुधानस्य पश्यतः ॥ 11 ॥
धृष्टद्युम्नस्य यमयॊर वीरस्य च शिखण्डिनः पश्यतां दरौपदेयानां पाञ्चालानां च सर्वशः ॥ 12 ॥
एताञ जित्वा महावीर्यान कर्णः शत्रुगणान बहून जितवान मां महाबाहॊ यतमानं महारणे ॥ 13 ॥
अनुसृज्य च मां युद्धे परुषाण्य उक्तवान बहु तत्र तत्र युधां शरेष्ठः परिभूय न संशयः ॥ 14 ॥
भीमसेनप्रभावात तु यज जीवामि धनंजय बहुनात्र किम उक्तेन नाहं तत सॊढुम उत्सहे ॥ 15 ॥
तरयॊदशाहं वर्षाणि यस्माद भीतॊ धनंजय न सम निद्रां लभे रात्रौ न चाहनि सुखं कव चित ॥ 16 ॥
तस्य दवेषेण संयुक्तः परिदह्ये धनंजय आत्मनॊ मरणां जानन वाध्रीणस इव दविपः ॥ 17 ॥
यस्यायम अगमत कालश चिन्तयानस्य मे विभॊ कथं शक्यॊ मया कर्णॊ युद्धे कषपयितुं भवेत ॥ 18 ॥
जाग्रत सवपंश च कौन्तेय कर्णम एव सदा हय अहम पश्यामि तत्र तत्रैव कर्ण भूतम इदं जगत ॥ 19 ॥
यत्र यत्र हि गच्छामि कर्णाद भीतॊ धनंजय तत्र तत्र हि पश्यामि कर्णम एवाग्रतः सथितम ॥ 20 ॥
सॊ ऽहं तेनैव वीरेण समरेष्व अपलायिना सहयः सरथः पार्थ जित्वा जीवन विसार्जितः ॥ 21 ॥
कॊ नु मे जीवितेनार्थॊ राज्येनार्थॊ ऽथ वा पुनः ममैवं धिक्कृतस्येह कर्णेनाहव शॊभिना ॥ 22 ॥
न पराप्तपूर्वं यद भीष्मात कृपाद दरॊणाच च संयुगे तत पराप्तम अद्य मे युद्धे सूतपुत्रान महारथात ॥ 23 ॥
तत तवा पृच्छामि कौन्तेय यथा हय अकुशलस तथा तन ममाचक्ष्व कार्त्स्न्येन यथा कर्णस तवया हतः ॥ 24 ॥
शक्र वीर्यसमॊ युद्धे यम तुल्यपराक्रमः राम तुल्यस तथास्त्रे यः स कथं वै निषूदितः ॥ 25 ॥
महारथः समाख्यातः सर्वयुद्धविशारदः धनुर्धराणां परवरः सर्वेषाम एकपूरुषः ॥ 26 ॥
पूजितॊ धृतराष्ट्रेण सपुत्रेण विशां पते सदा तवदर्थं राधेयः स कथं निहतस तवया ॥ 27 ॥
धृतराष्ट्रॊ हि यॊधेषु सर्वेष्व एव सदार्जुन तव मृत्युं रणे कर्णं मन्यते पुरुषर्षभः ॥ 28 ॥
स तवया पुरुषव्याघ्र कथं युद्धे निषूदितः तं ममाचक्ष्व बीभत्सॊ यथा कर्णॊ हतस तवया ॥ 29 ॥
सॊत्सेधम अस्य च शिरः पश्यतां सुहृदां हृतम तवया पुरुषशार्दूल शार्दूलेन यथा रुरॊः ॥ 30 ॥
यः पर्युपासीत परदिशॊ दिशश च; तवां सूतपुत्रः समरे परीप्सन दित्सुः कर्णः समरे हस्तिपूगं; स हीदानीं कङ्कपत्रैः सुतीक्ष्णैः ॥ 31 ॥
तवया रणे निहतः सूतपुत्रः; कच चिच छेते भूमितले दुरात्मा कच चित परियं मे परमं तवयाद्य; कृतं रणे सूतपुत्रं निहत्य ॥ 32 ॥
यः सर्वतः पर्यपतत तवदर्थे; महान्वितॊ गर्वितः सूतपुत्रः सा शूरमानी समरे समेत्य; कच चित तवया निहतः संयुगे ऽदय ॥ 33 ॥
रौक्मं रथं हस्तिवरैश च युक्तं; रथं दित्सुर यःपरेभ्यस तवदर्थे सादा रणे सपर्धते यः स पापः; कच चित तवया निहतस तात युद्धे ॥ 34 ॥
यॊ ऽसौ नित्यं शूर मदेन मत्तॊ; विकत्थते संसदि कौरवाणाम परियॊ ऽतयर्थं तस्य सुयॊधनस्य; कच चित स पापॊ निहतस तवयाद्य ॥ 35 ॥
कच चित समागम्य धनुःप्रमुक्तैस; तवत परेषितैर लॊहितार्थैर विहंगैः शेते ऽदय पापः स विभिन्नगात्रः; कच चिद भग्नॊ धार्तराष्ट्रस्य बाहुः ॥ 36 ॥
यॊ ऽसौ सदा शलाघते राजमध्ये; दुर्यॊधनं हर्षयन दर्पपूर्णः अहं हन्ता फल्गुनस्येति मॊहात; कच्चिद धतस तस्य न वै तथा रथः ॥ 37 ॥
नाहं पादौ धावयिष्ये कदा चिद; यावत सथितः पार्थ इत्य अल्पबुद्धिः वरतं तस्यैतत सर्वदा शक्रसूनॊ; कच चित तवया निहतः सॊ ऽदय कर्णः ॥ 38 ॥
यॊ ऽसौ कृष्णाम अब्रवीद दुष्टबुद्धिः; कर्णः सभायां कुरुवीरमध्ये किं पाण्डवांस तवं न जहासि कृष्णे; सुदुर्बलान पतितान हीनसत्त्वान ॥ 39 ॥
यत तत कर्णः परत्यजानात तवदर्थे; नाहत्वाहं सह कृष्णेन पार्थम इहॊपयातेति स पापबुद्धिः; कच चिच छेते शरसंभिन्न गात्रः ॥ 40 ॥
कच चित संग्रामे विदितॊ वा तदायं; समागमः सृञ्जय कौरवाणाम यत्रावस्थाम ईदृशीं परापितॊ ऽहं; कच चित तवया सॊ ऽदय हतः समेत्य ॥ 41 ॥
कच चित तवया तस्य सुमन्दबुद्धेर; गाण्डीवमुक्तैर विशिखैर जवलद्भिः सकुण्डलं भानुमद उत्तमाङ्गं; कायात परकृत्तं युधि सव्यसाचिन ॥ 42 ॥
यत तन मया बाणसमर्पितेन; धयातॊ ऽसि कर्णस्य वधाय वीर तन मे तवया कच चिद अमॊघम अद्य; धयातं कृतं कर्ण निपातनेन ॥ 43 ॥
यद दर्पपूर्णः स सुयॊधनॊ ऽसमान; अवेक्षते कर्ण समाश्रयेण कच चित तवया सॊ ऽदय समाश्रयॊ ऽसय; भग्नः पराक्रम्य सुयॊधनस्य ॥ 44 ॥
यॊ नः पुरा षण्ढतिलान अवॊचत; सभामध्ये पार्थिवानां समक्षम स दुर्मतिः कच्च चिद उपेत्य संख्ये; तवया हतः सूतपुत्रॊ ऽतयमर्षी ॥ 45 ॥
यः सूतपुत्रः परहसन दुरात्मा; पुराब्रवीन निजितां सौबलेन सवयं परसह्यानय याज्ञसेनीम; अपीह कच्च चित स हतस तवयाद्य ॥ 46 ॥
यः शस्त्रभृच छरेष्ठतमं पृथिव्यां; पितामहं वयाक्षिपद अल्पचेताः संख्यायमानॊ ऽरधरथः स कच चित; तवया हतॊ ऽदयाधिरथिर दुरात्मा ॥ 47 ॥
अमर्षणं निकृतिसमीरणेरितं; हृदि शरितं जवलनम इमं सदा मम हतॊ मया सॊ ऽदय समेत्य पापधीर; इति बरुवन परशमय मे ऽदय फल्गुन ॥ 48 ॥
कर्णपर्व · Karna Parva
अध्याय 46
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 47