धर्मDharmic Data

कर्णपर्व · Karna Parva

अध्याय 34

  1. [स] तान अभिद्रवतॊ दृष्ट्वा पाण्डवांस तावकं बलम करॊशतस तव पुत्रस्य न सम राजन नयवर्तत ॥ 1 ॥

  2. ततः पक्षात परपक्षाच च परपक्षैश चापि दक्षिणात उदस्त शस्त्राः कुरवॊ भीमम अभ्यद्रवन रणे ॥ 2 ॥

  3. कर्णॊ ऽपि दृष्ट्वा दरवतॊ धार्तराष्ट्रान पराङ्मुखान हंसवर्णान हयाग्र्यांस तान परैषीद यत्र वृकॊदरः ॥ 3 ॥

  4. ते परेषिता महाराज शल्येनाहव शॊभिना भीमसेनरथं पराप्य समसज्जन्त वाजिनः ॥ 4 ॥

  5. दृष्ट्वा कर्णं समायान्तं भीमः करॊधसमन्वितः मतिं दध्रे विनाशाय कर्णस्य भरतर्षभ ॥ 5 ॥

  6. सॊ ऽबरवीत सात्यकिं वीरं धृष्टद्युम्नं च पार्षतम एनं रक्षत राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम संशयान महतॊ मुक्तं कथं चित परेक्षितॊ मम ॥ 6 ॥

  7. अग्रतॊ मे कृतॊ राजा छिन्नसर्वपरिच्छदः दुर्यॊधनस्य परीत्यर्थं राधेयेन दुरात्मना ॥ 7 ॥

  8. अन्तम अद्य करिष्यामि तस्य दुःखस्य पार्षत हन्ता वास्मि रणे कर्णं स वा मां निहनिष्यति संग्रामेण सुघॊरेण सत्यम एतद बरवीमि वः ॥ 8 ॥

  9. राजानम अद्य भवतां नयासभूतं ददामि वै अस्य संरक्षणे सर्वे यतध्वं विगतज्वराः ॥ 9 ॥

  10. एवम उक्त्वा महाबाहुः परायाद आधिरथिं परति सिंहनादेन महता सर्वाः संनादयन दिशः ॥ 10 ॥

  11. दृष्ट्वा तवरितम आयान्तं भीमं युद्धाभिनन्दिनम सूतपुत्रम अथॊवाच मद्राणाम ईश्वरॊ विभुः ॥ 11 ॥

  12. पश्य कर्ण महाबाहुं करुद्धं पाण्डवनन्दनम दीर्घकालार्जितं करॊधं मॊक्तु कामं तवयि धरुवम ॥ 12 ॥

  13. ईदृशं नास्य रूपं मे दृष्टपूर्वं कदा चन अभिमन्यौ हते कर्णे राक्षसे वा घटॊत्कचे ॥ 13 ॥

  14. तरैलॊक्यस्य समस्तस्य शक्तः करुद्धॊ निवारणे बिभर्ति यादृशं रूपं कालाग्निसदृशं शुभम ॥ 14 ॥

  15. इति बरुवति राधेयं मद्राणाम ईश्वरे नृप अभ्यवर्तत वै कर्णं करॊधदीप्तॊ वृकॊदरः ॥ 15 ॥

  16. तथागतं तु संप्रेक्ष्य भीमं युद्धाभिनन्दिनम अब्रवीद वचनं शल्यं राधेयः परहसन्न इव ॥ 16 ॥

  17. यद उक्तं वचनं मे ऽदय तवया मद्रजनेश्वर भीमसेनं परति विभॊ तत सत्यं नात्र संशयः ॥ 17 ॥

  18. एष शूरश च वीरश च करॊधनश च वृकॊदरः निरपेक्षः शरीरे च पराणतश च बलाधिकः ॥ 18 ॥

  19. अज्ञातवासं वसता विराटनगरे तदा दरौपद्याः परियकामेन केवलं बाहुसंश्रयात गूढभावं समाश्रित्य कीचकः सगणॊ हतः ॥ 19 ॥

  20. सॊ ऽदय संग्रामशिरसि सन्नद्धः करॊधमूर्च्छितः किंकरॊद्यत दण्डेन मृत्युनापि वरजेद रणम ॥ 20 ॥

  21. चिरकालाभिलषितॊ ममायं तु मनॊरथः अर्जुनं समरे हन्यां मां वा हन्याद धनंजयः स मे कदा चिद अद्यैव भवेद भीम समागमात ॥ 21 ॥

  22. निहते भीम सेते तु यदि वा विरथी कृते अभियास्यति मां पार्थस तन मे साधु भविष्यति अत्र यन मन्यसे पराप्तं तच छीघ्रं संप्रधारय ॥ 22 ॥

  23. एतच छरुत्वा तु वचनं राधेयस्य महात्मनः उवाच वचनं शल्यः सूतपुत्रं तथागतम ॥ 23 ॥

  24. अभियासि महाबाहॊ भीमसेनं महाबलम निरस्य भीमसेनं तु ततः पराप्स्यसि फल्गुनम ॥ 24 ॥

  25. यस ते कामॊ ऽभिलषितश चिरात परभृति हृद्गतः स वै संपत्स्यते कर्ण सत्यम एतद बरवीमि ते ॥ 25 ॥

  26. एवम उक्ते ततः कर्णः शल्यं पुनर अभाषत हन्ताहम अर्जुनं संख्ये मां वा हन्ता धनंजयः युद्धे मनः समाधाय याहि याहीत्य अचॊदयत ॥ 26 ॥

  27. ततः परायाद रथेनाशु शल्यस तत्र विशां पते यत्र भीमॊ महेष्वासॊ वयद्रावयत वाहिनीम ॥ 27 ॥

  28. ततस तूर्यनिनादश च भेरीणां च महास्वनः उदतिष्ठत राजेन्द्र कर्ण भीम समागमे ॥ 28 ॥

  29. भीमसेनॊ ऽथ संक्रुद्धस तव सैन्यं दुरासदम नाराचैर विमलैस तीक्ष्णैर दिशः पराद्रावयद बली ॥ 29 ॥

  30. स संनिपातस तुमुलॊ भीमरूपॊ विशां पते आसीद रौद्रॊ महाराज कर्ण पाण्डवयॊर मृधे ततॊ मुहूर्ताद राजेन्द्र पाण्डवः कर्णम आद्रवत ॥ 30 ॥

  31. तम आपतन्तं संप्रेक्ष्य कर्णॊ वैकर्तनॊ वृषः आजघानॊरसि करुद्धॊ नाराचेन सतनान्तरे पुनश चैनम अमेयात्मा शरवर्षैर अवाकिरत ॥ 31 ॥

  32. स विद्धः सूतपुत्रेण छादयाम आस पत्रिभिः विव्याध निशितैः कर्ण नवभिर नतपर्वभिः ॥ 32 ॥

  33. तस्य कर्णॊ धनुर्मध्ये दविधा चिच्छेद पत्रिणा अथ तं छिन्नधन्वानम अभ्यविध्यत सतनान्तरे नाराचेन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ॥ 33 ॥

  34. सॊ ऽनयत कार्मुकम आदाय सूतपुत्रं वृकॊदरः राजन मर्मसु मर्मज्ञॊ विद्ध्वा सुनिशितैः शरैः ननाद बलवन नादं कम्पयन्न इव रॊदसी ॥ 34 ॥

  35. तं कर्णः पञ्चविंशत्या नाराचानां समार्दयत मदॊत्कटं वने दृप्तम उल्काभिर इव कुञ्जरम ॥ 35 ॥

  36. ततः सायकभिन्नाङ्गः पाण्डवः करॊधमूर्च्छितः संरम्भामर्ष ताम्राक्षः सूतपुत्र वधेच्छया ॥ 36 ॥

  37. स कार्मुके महावेगं भारसाधनम उत्तमम गिरीणाम अपि भेत्तारं सायकं समयॊजयत ॥ 37 ॥

  38. वीकृष्य बलवच चापम आ कर्णाद अतिमारुतिः तं मुमॊच महेष्वासः करुद्धः कर्ण जिघांसया ॥ 38 ॥

  39. स विसृष्टॊ बलवता बाणॊ वज्राशनिस्वनः अदारयद रणे कर्णं वज्रवेग इवाचलम ॥ 39 ॥

  40. स भीमसेनाभिहतॊ सूतपुत्रः कुरूद्वहा निषसाद रथॊपस्थे विसंज्ञः पृतना पतिः ॥ 40 ॥

  41. ततॊ मद्राधिपॊ दृष्ट्वा विसंज्ञं सूतनन्दनम अपॊवाह रथेनाजौ कर्णम आहवशॊभिनम ॥ 41 ॥

  42. ततः पराजिते कर्णे धार्तराष्ट्रीं महाचमूम वयद्रावयद भीमसेनॊ यथेन्द्रॊ दानवीं चमूम ॥ 42 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 35

Previous: अध्याय 33