[स] पुत्रस तव महाराज मद्रराजम इदं वचः विनयेनॊपसंगम्य परणयाद वाक्यम अब्रवीत ॥ 1 ॥
सत्यव्रत महाभाग दविषताम अघवर्धन मद्रेश्वर रणे शूर परसैन्यभयंकर ॥ 2 ॥
शरुतवान असि कर्णस्य बरुवतॊ वदतां वर यथा नृपतिसिंहानां मध्ये तवां वरयत्य अयम ॥ 3 ॥
तस्मात पार्थ विनाशार्थं हितार्थं मम चैव हि सारथ्यं रथिनां शरेष्ठ सुमनाः कर्तुम अर्हसि ॥ 4 ॥
अस्याभीशु गरहॊ लॊके नान्यॊ ऽसति भवता समः स पातु सर्वतः कर्णं भवान बरह्मेव शंकरम ॥ 5 ॥
पार्थस्य सचिवः कृष्णॊ यथाभीशु गरहॊ वरः तथा तवम अपि राधेयं सर्वतः परिपालय ॥ 6 ॥
भीष्मॊ दरॊणः कृपः कर्णॊ भवान भॊजश च वीर्यवान शकुनिः सौबलॊ दरौणिर अहम एव च नॊ बलम एषाम एव कृतॊ भागॊ नवधा पृतना पते ॥ 7 ॥
नैव भागॊ ऽतर भीष्मस्य दरॊणस्य च महात्मनः ताभ्याम अतीत्य तौ भागौ निहता मम शत्रवः ॥ 8 ॥
वृद्धौ हि तौ नरव्याघ्रौ छलेन निहतौ च तौ कृत्वा नसुकरं कर्म गतौ सवर्गम इतॊ ऽनघ ॥ 9 ॥
तथान्ये पुरुषव्याघ्राः परैर विनिहता युधि अस्मदीयाश च बहवः सवर्गायॊपगता रणे तयक्त्वा पराणान यथाशक्ति चेष्टाः कृत्वा च पुष्कलाः ॥ 10 ॥
कर्णॊ हय एकॊ महाबाहुर अस्मत्प्रियहिते रतः भवांश च पुरुषव्याघ्र सर्वलॊकमहारथः तस्मिञ जयाशा विपुला मम मद्रजनाधिप ॥ 11 ॥
पार्थस्य समरे कृष्णॊ यथाभीशु वरग्रहः तेन युक्तॊ रणे पार्थॊ रक्ष्यमाणश च पार्थिव यानि कर्माणि कुरुते परत्यक्षाणि तथैव ते ॥ 12 ॥
पूर्वं न समरे हय एवम अवधीद अर्जुनॊ रिपून अहन्य अहनि मद्रेश दरावयन दृश्यते युधि ॥ 13 ॥
भागॊ ऽवशिष्टः कर्णस्य तव चैव महाद्युते तं भागं सह कर्णेन युगपन नाशयाहवे ॥ 14 ॥
सूर्यारुणौ यथादृष्ट्वा तमॊ नश्यति मारिष तथा नश्यन्तु कौन्तेयाः सपाञ्चालाः ससृञ्जयाः ॥ 15 ॥
रथानां परवरः कर्णॊ यन्तॄणां परवरॊ भवान संनिपातः समॊ लॊके भवतॊर नास्ति कश चन ॥ 16 ॥
यथा सर्वास्व अवस्थासु वार्ष्णेयः पाति पाण्डवम तथा भवान परित्रातु कर्णं वैकर्तनं रणे ॥ 17 ॥
तवया सारथिना हय एष अप्रधृष्यॊ भविष्यति देवतानाम अपि रणे सशक्राणां महीपते किं पुनः पाण्डवेयानां मातिशङ्कीर वचॊ मम ॥ 18 ॥
दुर्यॊधन वचः शरुत्वा शल्यः करॊधसमन्वितः तरिशिखां भरुकुटीं कृत्वा धुन्वन हस्तौ पुनः पुनः ॥ 19 ॥
करॊधरक्ते महानेत्रे परिवर्त्य महाभुजः कुलैश्वर्यश्रुतिबलैर दृप्तः शल्यॊ ऽबरवीद इदम ॥ 20 ॥
अवमन्यसे मां गान्धारे धरुवं मां परिशङ्कसे यन मां बरवीषि विस्रब्धं सारथ्यं करियताम इति ॥ 21 ॥
अस्मत्तॊ ऽभयधिकं कर्णं मन्यमानः परशंससि न चाहं युधि राधेयं गणये तुल्यम आत्मना ॥ 22 ॥
आदिश्यताम अभ्यधिकॊ ममांशः पृथिवीपते तम अहं समरे हत्वा गमिष्यामि यथागतम ॥ 23 ॥
अथ वाप्य एक एवाहं यॊत्स्यामि कुरुनन्दन पश्य वीर्यं ममाद्य तवं संग्रामे दहतॊ रिपून ॥ 24 ॥
न चाभिकामान कौरव्य विधाय हृदये पुमान अस्मद्विधः परवर्तेत मा मा तवम अतिशङ्किथाः ॥ 25 ॥
युधि चाप्य अवमानॊ मे न कर्तव्यः कथं चन पश्य हीमौ मम भुजौ वज्रसंहननॊपमौ ॥ 26 ॥
धनुः पश्य च मे चित्रं शरांश चाशीविषॊपमान रथं पश्य च मे कॢप्तं सदश्वैर वातवेगितैः गदां च पश्य गान्धारे हेमपट्ट विभूषिताम ॥ 27 ॥
दारयेयं महीं करुद्धॊ विकिरेयं च पर्वतान शॊषयेयं समुद्रांश च तेजसा सवेन पार्थिव ॥ 28 ॥
तन माम एवंविधं जानन समर्थम अरिनिग्रहे कस्माद युनक्षि सारथ्ये नयूनस्याधिरथेर नृप ॥ 29 ॥
न नाम धुरि राजेन्द्र परयॊक्तुं तवम इहार्हसि न हि पापीयसः शरेयान भूत्वा परेष्यत्वम उत्सहे ॥ 30 ॥
यॊ हय अभ्युपगतं परीत्या गरीयांसं वशे सथितम वशे पापीयसॊ धत्ते तत पापम अधरॊत्तरम ॥ 31 ॥
बराह्मणा बरह्मणा सृष्टा मुखात कषत्रम अथॊरसः ऊरुभ्याम असृजद वैश्याञ शूद्रान पद्भ्याम इति शरुतिः तेभ्यॊ वर्णविशेषाश च परतिलॊमानुलॊमजाः ॥ 32 ॥
अथान्यॊन्यस्य संयॊगाच चातुर्वर्ण्यस्य भारत गॊप्तारः संग्रहीतारौ दातारः कषत्रियाः समृताः ॥ 33 ॥
याजनाध्यापनैर विप्रा विशुद्धैश च परतिग्रहैः लॊकस्यानुग्रहार्थाय सथापिता बरह्मणा भुवि ॥ 34 ॥
कृषिश च पाशुपाल्यं च विशां दानं च सर्वशः बरह्मक्षत्रविशां शूद्रा विहिताः परिचारकाः ॥ 35 ॥
बरह्मक्षत्रस्य विहितः सूता वै परिचारकाः न विट शूद्रस्य तत्रैव शृणु वाक्यं ममानघ ॥ 36 ॥
सॊ ऽहं मूर्धावसिक्तः सन राजर्षिकुलसंभवः महारथः समाख्यातः सेव्यः सतव्यश च बन्दिनाम ॥ 37 ॥
सॊ ऽहम एतादृशॊ भूत्वा नेहारि कुलमर्दन सूतपुत्रस्य संग्रामे सारथ्यं कर्तुम उत्सहे ॥ 38 ॥
अवमानम अहं पराप्य न यॊत्स्यामि कथं चन आपृच्छ्य तवाद्य गान्धारे गमिष्यामि यथागतम ॥ 39 ॥
एवम उक्त्वा नरव्याघ्रः शल्यः समितिशॊभनः उत्थाय परययौ तूर्णं राजमध्याद अमर्षितः ॥ 40 ॥
परणयाद बहुमानाच च तं निगृह्य सुतस तव अब्रवीन मधुरं वाक्यं साम सर्वार्थसाधकम ॥ 41 ॥
यथा शल्य तवम आत्थेदम एवम एतद असंशयम अभिप्रायस तु मे कश चित तं निबॊध जनेश्वर ॥ 42 ॥
न कर्णॊ ऽभयधिकस तवत्तः शङ्के नैव कथं चन न हि मद्रेश्वरॊ राजा कुर्याद यद अनृतं भवेत ॥ 43 ॥
ऋतम एव हि पूर्वास ते वहन्ति पुरुषॊत्तमाः तस्माद आर्तायनिः परॊक्तॊ भवान इति मतिर मम ॥ 44 ॥
शल्य भूतश च शत्रूणां यस्मात तवं भुवि मानद तस्माच छल्येति ते नाम कथ्यते पृथिवीपते ॥ 45 ॥
यद एव वयाहृतं पूर्वं भवता भूरिदक्षिण तद एव कुरु धर्मज्ञ मदर्थं यद यद उच्यसे ॥ 46 ॥
न च तवत्तॊ हि राधेयॊ न चाहम अपि वीर्यवान वृणीमस तवां हयाग्र्याणां यन्तारम इति संयुगे ॥ 47 ॥
यथा हय अभ्यधिकं कर्णं गुणैस तात धनंजयात वासुदेवाद अपि तवां च लॊकॊ ऽयम इति मन्यते ॥ 48 ॥
कर्णॊ हय अभ्यधिकः पार्थाद अस्त्रैर एव नरर्षभ भवान अप्य अधिकः कृष्णाद अश्वयाने बले तथा ॥ 49 ॥
यथाश्वहृदयं वेद वासुदेवॊ महामनाः दविगुणं तवं तथा वेत्थ मद्रराज न संशयः ॥ 50 ॥
[ष] यन मा बरवीषि गान्धारे मध्ये सैन्यस्य कौरव विशिष्टं देवकीपुत्रात परीतिमान अस्म्य अहं तवयि ॥ 51 ॥
एष सारथ्यम आतिष्ठे राधेयस्य यशस्विनः युध्यतः पाण्डवाग्र्येण यथा तवं वीर मन्यसे ॥ 52 ॥
समयश च हि मे वीर कश चिद वैकर्तनं परति उत्सृजेयं यथाश्रद्धम अहं वाचॊ ऽसय संनिधौ ॥ 53 ॥
[स] तथेति राजन पुत्रस ते सह कर्णेन भारत अब्रवीन मद्रराजस्य सुतं भरतसत्तम ॥ 54 ॥
कर्णपर्व · Karna Parva
अध्याय 23
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 24