[स] बृहत कषत्रम अथायान्तं केकयं दृढविक्रमम कषेमधूर्तिर महाराज विव्याधॊरसि मार्गणैः ॥ 1 ॥
बृहत कषत्रस तु तं राजा नवत्या नतपर्वणाम आजघ्ने तवरितॊ युद्धे दरॊणानीक बिभित्सया ॥ 2 ॥
कषेमधूर्तिस तु संक्रुद्धः केकयस्य महात्मनः धनुश चिच्छेद भल्लेन पीतेन निशितेन च ॥ 3 ॥
अथैनं छिन्नधन्वानं शरेण नतपर्वणा विव्याध हृदये तूर्णं परवरं सर्वधन्विनाम ॥ 4 ॥
अथान्यद धनुर आदाय बृहत कषत्रॊ हसन्न इव वयश्व सूत धवजं चक्रे कषेमधूर्तिं महारथम ॥ 5 ॥
ततॊ ऽपरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च जहार नृपतेः कायाच छिरॊ जवलितकुण्डलम ॥ 6 ॥
त छिन्नं सहसा तस्य शिरः कुञ्चितमूर्धजम स किरीटं महीं पराप्य बभौ जयॊतिर इवाम्बरात ॥ 7 ॥
तं निहत्य रणे हृष्टॊ बृहत कषत्रॊ महारथः सहसाभ्यपतत सैन्यं तावकं पार्थ कारणात ॥ 8 ॥
धृष्टकेतुम अथायान्तं दरॊण हेतॊः पराक्रमी वीर धन्वा महेष्वासॊ वारयाम आस भारत ॥ 9 ॥
तौ परस्परम आसाद्य शरदंष्ट्रौ तरस्विनौ शरैर अनेकसाहस्रैर अन्यॊन्यम अभिजघ्नतुः ॥ 10 ॥
ताव उभौ नरशार्दूलौ युयुधाते परस्परम महावने तीव्रमदौ वारणाव इव यूथपौ ॥ 11 ॥
गिरिगह्वरम आसाद्य शार्दूलाव इव रॊषितौ युयुधाते महावीर्यौ परस्परजिघांसया ॥ 12 ॥
तद युद्धम आसीत तुमुलं परेक्षणीयं विशां पते सिद्धचारणसंघानां विस्मयाद्भुत दर्शनम ॥ 13 ॥
वीर धन्वा ततः करुद्धॊ धृष्टकेतॊः शरासनम दविधा चिच्छेद भल्लेन परहसन्न इव भारत ॥ 14 ॥
तद उत्सृज्य धनुश छिन्नं चेदिराजॊ महारथः शक्तिं जग्राह विपुलां रुक्मदण्डाम अयस्मयीम ॥ 15 ॥
तां तु शक्तिं महावीर्यां दॊर्भ्याम आयम्य भारत चिक्षेप सहसा यत्तॊ वीर धन्व रथं परति ॥ 16 ॥
स तया वीर घातिन्या शक्त्या तव अभिहतॊ भृशम निर्भिन्नहृदयस तूर्णं निपपात रथान महीम ॥ 17 ॥
तस्मिन विनिहते शूरे तरिगर्तानां महारथे बलं ते ऽभज्यत विभॊ पाण्डवेयैः समन्ततः ॥ 18 ॥
सहदेवे ततः षष्टिं सायकान दुर्मुखॊ ऽकषिपत ननाद च महानादं तर्जयन पाण्डवं रणे ॥ 19 ॥
मद्रेयस तु ततः करुद्धॊ दुर्मुखं दशभिः शरैः भराता भरातरम आयान्तं विव्याध परहसन्न इव ॥ 20 ॥
तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम दुर्मुखॊ नवभिर बाणैस ताडयाम आस भारत ॥ 21 ॥
दुर्मुखस्य तु भल्लेन छित्वा केतुं महाबलः जघान चतुरॊ वाहांश चतुर्भिर निशितैः शरैः ॥ 22 ॥
अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन च चिच्छेद सारथेः कायाच छिरॊ जवलितकुण्डलम ॥ 23 ॥
कषुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद धनुः सहदेवॊ रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः ॥ 24 ॥
हताश्वं तु रथं तयक्त्वा दुर्मुखॊ विमनास तदा आरुरॊह रथं राजन निरमित्रस्य भारत ॥ 25 ॥
सहदेवस ततः करुद्धॊ निरमित्रं महाहवे जघान पृतना मध्ये भल्लेन परवीरहा ॥ 26 ॥
स पपात रथॊपस्थन निरमित्रॊ जनेश्वरः तरिगर्तराजस्य सुतॊ वयथयंस तव वाहिनीम ॥ 27 ॥
तं तु हत्वा महाबाहुः सहदेवॊ वयरॊचत यथा दाशरथी रामः खरं हत्वा महाबलम ॥ 28 ॥
हाहाकारॊ महान आसीत तरिगर्तानां जनेश्वर राजपुत्रं हतं दृष्ट्वा निरमित्रं महाबलम ॥ 29 ॥
नकुलस ते सुतं राजन विकर्णं पृथुलॊचनम मुहूर्ताज जितवान संख्ये तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 30 ॥
सात्यकिं वयाघ्रदत्तस तु शरैः संनतपर्वभिः चक्रे ऽदृश्यं साश्वसूतं स धवजं पृतनान्तरे ॥ 31 ॥
तान निवार्य शराञ शूरः शैनेयः कृतहस्तवत साश्वसूत धवजं बाणैर वयाघ्रदत्तम अपातयत ॥ 32 ॥
कुमारे निहते तस्मिन मगधस्य सुते परभॊ मागधाः सर्वतॊ यत्ता युयुधानम उपाद्रवन ॥ 33 ॥
विसृजन्तः शरांश चैव तॊमरांश च सहस्रशः भिण्डिपालांस तथा परासान मुद्गरान मुसलान अपि ॥ 34 ॥
अयॊधयन रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदम तांस तु सर्वान सबलवान सात्यक्तिर युद्धदुर्मदः नातिकृच्छ्राद धसन्न एव विजिग्ये पुरुषर्षभ ॥ 35 ॥
मागधन दरवतॊ दृष्ट्वा हतशेषान समन्ततः बलं ते ऽभज्यत विभॊ युयुधान शरार्दितम ॥ 36 ॥
नाशयित्वा रणे सैन्यं तवदीयं माधवॊत्तमः विधुन्वानॊ धनुःश्रेष्ठं वयभ्राजत महायशाः ॥ 37 ॥
भज्यमानं बलं राजन सात्वतेन महात्मना नाभ्यवर्तत युद्धाय तरासितं दीर्घबाहुना ॥ 38 ॥
ततॊ दरॊणॊ भृशं करुद्धः सहसॊद्वृत्य चक्षुषी सात्यकिं सत्यकर्माणं सवयम एवाभिदुद्रुवे ॥ 39 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 82
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 83