[स] एवम उक्त्वार्जुनं राजा तरिभिर मर्मातिगैः शरैः परत्यविध्यन महावेगैश चतुर्भिश अतुरॊ हयान ॥ 1 ॥
वासुदेवं च दशभिः परत्यविध्यत सतनान्तरे पतॊदं चास्य भल्लेन छित्त्वा भूमाव अपातयत ॥ 2 ॥
तं चतुर्दशभिः पार्थश चित्रपुङ्खैः शिलाशितैः अविध्यत तूर्णम अव्यग्रस ते ऽसयाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ 3 ॥
तेषां वैफल्यम आलॊक्य पुनर नव च पञ्च च पराहिणॊन निशितान बाणांस ते चाभ्रश्यन्त वर्मणः ॥ 4 ॥
अष्टाविंशत तु तान बाणान अस्तान विप्रेक्ष्य निष्फलान अब्रवीत परवीरघ्नः कृष्णॊ ऽरजुनम इदं वचः ॥ 5 ॥
अदृष्टपूर्वं पश्यामि शिलानाम इव सर्पणम तवया संप्रेषिताः पार्थ नार्थं कुर्वन्ति पत्रिणः ॥ 6 ॥
कच चिद गाण्डीवतः पराणास तथैव भरतर्षभ मुष्टिश च ते यथापूर्वं भुजयॊश च बलं तव ॥ 7 ॥
न चेद विधेर अयं कालः पराप्तः सयाद अद्य पश्चिमः तव चैवास्य शत्रॊश च तन ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ 8 ॥
विस्मयॊ मे महान पार्थ तव दृष्ट्वा शरान इमान वयर्थान निपततः संख्ये दुर्यॊधन रथं परति ॥ 9 ॥
वज्राशनिसमा घॊराः परकायावभेदिनः शराः कुर्वन्ति ते नार्थं पार्थ काद्य विडन्बना ॥ 10 ॥
[अर्ज] दरॊणेनैषा मतिः कृष्ण धार्तराष्ट्रे निवेशिताः अन्ते विहितम अस्त्राणाम एतत कवचधारणम ॥ 11 ॥
अस्मिन्न अन्तर्हितं कृष्ण तरैलॊक्यम अपि वर्मणि एकॊ दरॊणॊ हि वेदैतद अहं तस्माच च सत्तमात ॥ 12 ॥
न शक्यम एतत कवचं बाणैर भेत्तुं कथं चन अपि वज्रेण गॊविन्द सवयं मघवता युधि ॥ 13 ॥
जानंस तवम अपि वै कृष्ण मां विमॊहयसे कथम यद्वृत्तं तरिषु लॊकेषु यच च केशव वर्तते ॥ 14 ॥
तथा भविष्यद यच चैव तत सर्वं विदितं तव न तव एवं वेद वै कश चिद यथा तवं मधुसूदन ॥ 15 ॥
एष दुर्यॊधनः कृष्ण दरॊणेन विहिताम इमाम तिष्ठत्य अभीतवत संख्ये बिभ्रत कवचधारणाम ॥ 16 ॥
यत तव अत्र विहितं कार्यं नैष तद वेत्ति माधव सत्रीवद एष बिभर्त्य एतां युक्तां कवचधारणाम ॥ 17 ॥
पश्य बाह्वॊश च मे वीर्यं धनुषश च जनार्दन पराजयिष्ये कौरव्यं कवचेनापि रक्षितम ॥ 18 ॥
इदम अङ्गिरसे परादाद देवेशॊ वर्म भास्वरम पुनर ददौ सुरपतिर मह्यं वर्म स संग्रहम ॥ 19 ॥
दैवं यद्य अस्य वर्मैतद बरह्मणा वा सवयं कृतम नैतद गॊप्स्यति दुर्बुद्धिम अद्य बाणहतं मया ॥ 20 ॥
[स] एवम उक्त्वार्जुनॊ बाणान अभिमन्त्र्य वयकर्षयत विकृष्यमाणांस तेनैवं धनुर्मध्य गताञ शरान तान अस्यास्त्रेण चिच्छेद दरौणिः सर्वास्त्रघातिना ॥ 21 ॥
तान निकृत्तान इषून दृष्ट्वा दूरतॊ बरह्मवादिना नयवेदयत केशवाय विस्मितः शवेतवाहनः ॥ 22 ॥
नैतद अस्त्रं मया शक्यं दविः परयॊक्तुं जनार्दन अस्त्रं माम एव हन्याद धि पश्य तव अद्य बलं मम ॥ 23 ॥
ततॊ दुर्यॊधनः कृष्णौ नवभिर नतपर्वभिः अविध्यत रणे राजञ शरैर आशीविषॊपमैः भूय एवाभ्यवर्षच च समरे कृष्ण पाण्डवौ ॥ 24 ॥
शरवर्षेण महता ततॊ ऽहृष्यन्त तावकाः चक्रुर वादित्रनिनदान सिंहनाद रवांस तथा ॥ 25 ॥
तथ करुद्धॊ रणे पार्थः सृक्कणी परिसंहिहन नापश्यत ततॊ ऽसयाङ्गं यन न सयाद वर्म रक्षितम ॥ 26 ॥
ततॊ ऽसय निशितैर बाणैः सुमुक्तैर अन्तकॊपमैः हयांश चकार निर्देहान उभौ च पार्ष्णिसारथी ॥ 27 ॥
धनुर अस्याच्छिनच चित्रं हस्तावापं च वीर्यवान रथं च शकलीकर्तुं सव्यसाची परचक्रमे ॥ 28 ॥
दुर्यॊधनं च बाणाभ्यां तिक्ष्णाभ्यां विरथी कृतम अविध्यद धस्त तलयॊर उभयॊर अर्जुनस तदा ॥ 29 ॥
तं कृच्छ्राम आपदं पराप्तं दृष्ट्वा परमधन्विनः समापेतुः परीप्सन्तॊ धनंजय शरार्दितम ॥ 30 ॥
ते रथैर बहुसाहस्रैः कल्पितैः कुञ्जरैर हयैः पदात्यॊघैश च संरब्धैः परिवव्रुर धनंजयम ॥ 31 ॥
अथ नार्जुन गॊविन्दौ रथौ वापि वयदृश्यत अस्त्रवर्षेण महता जनौघैश चापि संवृतौ ॥ 32 ॥
ततॊ ऽरजुनॊ ऽसत्रवीर्येण निजघ्ने तां वरूथिनीम तत्र वयङ्गी कृताः पेतुः शतशॊ ऽथ रथद्विपाः ॥ 33 ॥
ते हता हन्यमानाश च नयगृह्णंस तं रथॊत्तमम स रथस्तम्भितस तस्थौ करॊशमात्रं समन्ततः ॥ 34 ॥
ततॊ ऽरजुनं वृष्णिवीरस तवरितॊ वाक्यम अब्रवीत धनुर विस्फारयात्यर्थम अहं धमास्यामि चाम्बुजम ॥ 35 ॥
ततॊ विस्फार्य बलवद गाण्डीवं जघ्निवान रिपून महता शरवर्षेण तलशब्देन चार्जुनः ॥ 36 ॥
पाञ्चजन्यं च बलवद दध्मौ तारेण केशवः रजसा धवस्तपक्ष्मान्तः परस्विन्नवदनॊ भृशम ॥ 37 ॥
तस्य शङ्खस्य नादेन धनुषॊ निस्वनेन च निःसत्त्वाश च स सत्ताश च कषितौ पेतुर तदा जनाः ॥ 38 ॥
तैर विमुक्तॊ रथॊ रेजे वाय्वीरित इवाम्बुदः जयद्रथस्य गॊप्तारस ततः कषुब्धाः सहानुगाः ॥ 39 ॥
ते दृष्ट्वा सहसा पार्थं गॊप्तारः सैन्धवस्य तु चक्रुर नादान बहुविधान कम्पयन्तॊ वसुंधराम ॥ 40 ॥
बाणशब्दरवांश चॊग्रान विमिश्राञ शङ्खनिस्वनैः परादुश्चक्रुर महात्मानः सिंहनाद रवान अपि ॥ 41 ॥
तं शरुत्वा निनदं घॊरं तावकानां समुत्थितम परदध्मतुस तदा शङ्खौ वासुदेवधनंजयौ ॥ 42 ॥
तेन शब्देन महता पूरितेयं वसुंधरा स शैला सार्णव दवीपा स पाताला विशां पते ॥ 43 ॥
स शब्दॊ भरतश्रेष्ठ वयाप्य सर्वा दिशॊ दश परतिसस्वान तत्रैव कुरुपाण्डवयॊर बले ॥ 44 ॥
तावका रथिनस तत्र दृष्ट्वा कृष्ण धनंजयौ संरम्भं परमं पराप्तास तवरमाणा महारथाः ॥ 45 ॥
अथ कृष्णौ महाभागौ तावका दृश्यदंशितौ अभ्यद्रवन्त संक्रुद्धास तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 46 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 78
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 79