[स] ततॊ ऽरजुनस्य भवनं परविश्याप्रतिमं विभुः सपृष्ट्वाम्भः पुण्डरीकाक्षः सथण्डिले शुभलक्षणे संतस्तार शुभां शय्यां दर्भैर वैडूर्य संनिभैः ॥ 1 ॥
ततॊ माल्येन विधिवल लाजैर गन्धैः सुमङ्गलैः अलंचकार तां शय्यां परिवार्यायुधॊत्तमैः ॥ 2 ॥
ततः सपृष्टॊदकं पार्थं विनीताः परिचारकाः दर्शयां नैत्यकं चक्रुर नैशं तरैयम्बकं बलिम ॥ 3 ॥
ततः परीतमनाः पार्थॊ गन्धैर माल्यैश च माधवम अलंकृत्यॊपहारं त नैशम अस्मै नयवेदयत ॥ 4 ॥
समयमानस तु गॊविन्दः फल्गुनं परत्यभाषत सुप्यतां पार्थ भद्रं ते कल्याणाय वरजाम्य अहम ॥ 5 ॥
सथापयित्वा ततॊ दवाःस्थान गॊप्तॄंश चात्तायुधान नरान दारुकानुगतः शरीमान विवेश शिबिरं सवकम शिश्ये च शयने शुभ्रे बहु कृत्यं विचिन्तयन ॥ 6 ॥
न पाण्डवानां शिबिरे कश चित सुष्वाप तां निशाम परजागरः सर्वजनम आविवेश विशां पते ॥ 7 ॥
पुत्रशॊकाभिभूतेन परतिज्ञातॊ महात्मना सहसा सिन्धुराजस्य वधॊ गाण्डीवधन्वना ॥ 8 ॥
तत कथं नु महाबाहुर वासविः परवीरहा परतिज्ञां सफलां कुर्याद इति ते समचिन्तयन ॥ 9 ॥
कष्टं हीदं वयवसितं पाण्डवेन महामना पुत्रशॊकाभितप्तेन परतिज्ञा महती कृता ॥ 10 ॥
भरातरश चापि विक्रान्ता बहुलानि बलानि च धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सर्वं तस्मै निवेदितम ॥ 11 ॥
स हत्वा सैन्धवं संख्ये पुनर एतु धनंजयः जित्वा रिपुगणांश चैव पारयत्व अर्जुनॊ वरतम ॥ 12 ॥
अहत्वा सिन्धुराजं हि धूमकेतुं परवेक्ष्यति न हय एतद अनृतं कर्तुम अर्हः पार्थॊ धनंजयः ॥ 13 ॥
धर्मपुत्रः कथं राजा भविष्यति मृते ऽरजुने तस्मिन हि विजयः कृत्स्नः पाण्डवेन समाहितः ॥ 14 ॥
यदि नः सुकृतं किं चिद यदि दत्तं हुतं यदि फलेन तस्य सर्वस्य सव्यसाची जयत्व अरीन ॥ 15 ॥
एवं कथयतां तेषां जयम आशंसतां परभॊ कृच्छ्रेण महता राजन रजनी वयत्यवर्तत ॥ 16 ॥
तस्यां रजन्यां मध्ये तु परतिबुद्धॊ जनार्दनः समृत्वा परतिज्ञां पार्थस्य दारुकं परत्यभाषत ॥ 17 ॥
अर्जुनेन परतिज्ञातम आर्तेन हतबन्धुना जयद्रथं हनिष्यामि शवॊभूत इति दारुक ॥ 18 ॥
तत तु दरुयॊधनः शरुत्वा मन्त्रिभिर मन्त्रयिष्यति यथा जयद्रथं पार्थॊ न हन्याद इति संयुगे ॥ 19 ॥
अक्षौहिण्यॊ हि ताः सर्वा रक्षिष्यन्ति जयद्रथम दरॊणश च सह पुत्रेण सर्वास्त्रविधिपारगः ॥ 20 ॥
एकॊ वीरः सहस्राक्षॊ दैत्यदानव मर्दिता सॊ ऽपि तं नॊत्सहेताजौ हन्तुं दरॊणेन रक्षितम ॥ 21 ॥
सॊ ऽहं शवस तत करिष्यामि यथा कुन्तीसुतॊ ऽरजुनः अप्राप्ते ऽसतं दिनकरे हनिष्यति जयद्रथम ॥ 22 ॥
न हि दारा न मित्राणि जञातयॊ न च बान्धवाः कश चिन नान्यः परियतरः कुन्तीपुत्रान ममार्जुनात ॥ 23 ॥
अनर्जुनम इमं लॊकं मुहूर्तम अपि दारुक उदीक्षितुं न शक्तॊ ऽहं भविता न च तत तथा ॥ 24 ॥
अहं धवजिन्यः शत्रूणां सहयाः स रथद्विपाः अर्जुनार्थे हनिष्यामि स कर्णाः स सुयॊधनाः ॥ 25 ॥
शवॊ निरीक्षन्तु मे वीर्यं तरयॊ लॊका महाहवे धनंजयार्थं समरे पराक्रान्तस्य दारुक ॥ 26 ॥
शवॊ नरेन्द्र सहस्राणि राजपुत्र शतानिच साश्वद्विप रथान्य आजौ विद्रविष्यन्ति दारुक ॥ 27 ॥
शवस तां चक्रप्रमथितां दरक्ष्यसे नृप वाहिनीम मया करुद्देन समरे पाण्डवार्थे निपातिताम ॥ 28 ॥
शवः स देवाः स गन्धर्वाः पिशाचॊरगराक्षसाः जञास्यन्ति लॊकाः सर्वे मां सुहृदं सव्यसाचिनः ॥ 29 ॥
यस तं दवेष्टि स मां दवेष्टि यस तम अनु स माम अनु इति संकल्प्यतां बुद्ध्या शरीरार्धं ममार्जुनः ॥ 30 ॥
यथा तवम अप्रभातायाम अस्यां निशि रथॊत्तमम कल्पयित्वा यथाशास्त्रम आदाय वरतसंयतः ॥ 31 ॥
गदां कौमॊदकीं दिव्यां शक्तिं चक्रं धनुः शरान आरॊप्य वै रथे सूत सर्वॊपकरणानि च ॥ 32 ॥
सथानं हि कल्पयित्वा च रथॊपस्थे धवजस्य मे वैनतेयस्य वीरस्य समरे रथशॊभिनः ॥ 33 ॥
छत्रं जाम्बूनदैर जालैर अर्कज्वलन संनिभैः विश्वकर्म कृतैर दिव्यैर अश्वान अपि च भूषितान ॥ 34 ॥
बलाहकं मेघपुष्पं सैन्यं सुग्रीवम एव च युक्त्वा वाजिवरान यत्तः कवची तिष्ठ दारुक ॥ 35 ॥
पाञ्चजन्यस्य निर्घॊषम आर्षभेणैव पूरितम शरुत्वा तु भैरवं नारद्म उपयाया जवेन माम ॥ 36 ॥
एकाह्नाहम अमर्षं च सर्वदुःखानि चैव ह भरातुः पितृष्वसेयस्य वयपनेष्यामि दारुक ॥ 37 ॥
सर्वॊपायैर यतिष्यामि यथा बीभत्सुर आहवे पश्यतां धार्तराष्ट्राणां हनिष्यति जयद्रथम ॥ 38 ॥
यस्य यस्य च बीभत्सुर वधे यत्नं करिष्यति आशंसे सारथे तत्र भवितास्य धरुवॊ जयः ॥ 39 ॥
[दारुक] जय एव धरुवस तस्य कुत एव पराजयः यस्य तवं पुरुषव्याघ्र सारथ्यम उपजग्मिवान ॥ 40 ॥
एवं चैतत करिष्यामि यथा माम अनुशाससि सुप्रभाताम इमां रात्रिं जयाय विजयस्य हि ॥ 41 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 56
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 57