[स] तस्मिंस तु निहते वीरे सौभद्रे रथयूथपे विमुक्तरथसंनाहाः सर्वे निक्षिप्तकार्मुकाः ॥ 1 ॥
उपॊपविष्टा राजानं परिवार्य युधिष्ठिरम तद एव दुःखं धयायन्तः सौभद्र गतमानसाः ॥ 2 ॥
ततॊ युधिष्ठिरॊ राजा विललाप सुदुःखितः अभिमन्यौ हते वीरे भरातुः पुत्रे महारथे ॥ 3 ॥
दरॊणानीकम असंबाधं मम परियचिकीर्षया भित्त्वा वयूहं परविष्टॊ ऽसौ गॊमध्यम इव केसरी ॥ 4 ॥
यस्य शूरा महेष्वासाः परत्यनीक गता रणे परभग्ना विनिवर्तन्ते कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ॥ 5 ॥
अत्यन्तशत्रुर अस्माकं येन दुःशासनः शरैः कषिप्रं हय अभिमुखः संक्ये विसंज्ञॊ विमुखीकृतः ॥ 6 ॥
स तीर्त्वा दुस्तरं वीरॊ दरॊणानीक महार्णवम पराप्य दौःशासनिं कार्ष्णिर यातॊ वैवस्वतक्षयम ॥ 7 ॥
कथं दरक्ष्यामि कौन्तेयं सौभद्रे निहते ऽरजुनम सुभद्रां वा महाभागां परियं पुत्रम अपश्यतीम ॥ 8 ॥
किं सविद वयम अपेतार्थम अश्लिष्टम असमञ्जसम ताव उभौ परतिवक्ष्यामॊ हृषीकेश धनंजयौ ॥ 9 ॥
अहम एव सुभद्रायाः केशवार्जुनयॊर अपि परियकामॊ जयाकाङ्क्षी कृतवान इदम अप्रियम ॥ 10 ॥
न लुब्धॊ बुध्यते दॊषान मॊहाल लॊभः परवर्तते मधु पिप्सुर हि नापश्यं परपातम इदम ईदृशम ॥ 11 ॥
यॊ हि भॊज्ये पुरस्कार्यॊ यानेषु शयनेषु च भूषणेषु च सॊ ऽसमाभिर बालॊ युधि पुरस्कृतः ॥ 12 ॥
कथं हि बालस तरुणॊ युद्धानाम अविशारदः सदश्व इव संबाधे विषमे कषेमम अर्हति ॥ 13 ॥
यॊ चेद धि वयम अप्य एनं महीम अनुशयीमहि बीभत्सॊः कॊपदीप्तस्य दग्धाः कृपण चक्षुषा ॥ 14 ॥
अलुब्धॊ मतिमान हरीमान कषमावान रूपवान बली वपुष्मान मानकृद वीरः परियः सत्यपरायणः ॥ 15 ॥
यस्य शलाघन्ति विबुधाः कर्माण्य ऊर्जितकर्मणः निवातकवचाञ जघ्ने कालकेयांश च वीर्यवान ॥ 16 ॥
महेन्द्रशत्रवॊ येन हिरण्यपुरवासिनः अक्ष्णॊर निमेष मात्रेण पौलॊमाः सगणा हताः ॥ 17 ॥
परेभ्यॊ ऽपय अभयार्थिभ्यॊ यॊ ददात्य अभयं विभुः तस्यास्माभिर न शकितस तरातुम अद्यात्मजॊ भयात ॥ 18 ॥
भयं तु सुमहत पराप्तं धार्तराष्ट्रं महद बलम पार्थः पुत्रवधात करुद्धः कौरवाञ शॊषयिष्यति ॥ 19 ॥
कषुद्रः कषुद्रसहायश च सवपक्ष कषयम आतुरः वयक्तं दुर्यॊधनॊ दृष्ट्वा शॊचन हास्यति जीवितम ॥ 20 ॥
न मे जयः परीतिकरॊ न राज्यं; न चामरत्वं न सुरैः स लॊकता इमं समीक्ष्याप्रतिवीर्य पौरुषं; निपातितं देववरात्मजात्मजम ॥ 21 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 49
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 50