[स] यियासतस ततः कृष्णः पार्थस्याश्वान मनॊजवान अप्रैषीद धेमसंछन्नान दरॊणानीकाय पाण्डुरान ॥ 1 ॥
तं परयान्तं कुरुश्रेष्ठं सवांस तरातुं दरॊण तापितान सुशर्मा भरातृभिः सार्धं युद्धार्थी पृष्ठतॊ ऽनवयात ॥ 2 ॥
ततः शवेतहयः कृष्णम अब्रवीद अजितं जयः एष मां भरातृभिः सार्धं सुशर्माह्वयते ऽचयुत ॥ 3 ॥
दीर्यते चॊत्तरेणैतत सैन्यं नः शत्रुसूदन दवैधी भूतं मनॊ मे ऽदय कृतं संशप्तकैर इदम ॥ 4 ॥
किं नु संशप्तकान हन्मि सवान रक्षाम्य अहितार्दितान इति मे तवं मतं वेत्थ तत्र किं सुकृतं भवेत ॥ 5 ॥
एवम उक्तस तु दाशार्हः सयन्दनं परत्यवर्तयत येन तरिगर्ताधिपतिः पाण्डवं समुपाह्वयत ॥ 6 ॥
ततॊ ऽरजुनः सुशर्माणं विद्ध्वा सप्तभिर आशुगैः धवजं धनुश चास्य तथा कषुराभ्यां समकृन्तत ॥ 7 ॥
तरिगर्ताधिपतेश चापि भरातरं षड्भिर आयसैः साश्वं ससूतं तवरितः पार्थः परैषीद यमक्षयम ॥ 8 ॥
ततॊ भुजग संकाशां सुशर्मा शक्तिम आयसीम चिक्षेपार्जुनम आदिश्य वासुदेवाय तॊमरम ॥ 9 ॥
शक्तिं तरिभिः शरैश छित्त्वा तॊमरं तरिभिर अर्जुनः सुशर्माणं शरव्रातैर मॊहयित्वा नयवर्तत ॥ 10 ॥
तं वासवम इवायान्तं भूरि वर्षशरौघिणम राजंस तावक सैन्यानां नॊग्रं कश चिद अवारयत ॥ 11 ॥
ततॊ धनंजयॊ बाणैस तत एव महारथान आयाद विनिघ्नन कौरव्यान दहन कक्षम इवानलः ॥ 12 ॥
तस्य वेगम असह्यं तु कुन्तीपुत्रस्य धीमतः नाशक्नुवंस ते संसॊढुं सपर्शम अग्नेर इव परजाः ॥ 13 ॥
संवेष्टयन्न अनीकानि शरवर्षेण पाण्डवः सुपर्णपातवद राजन्न आयात पराग्ज्यॊतिषं परति ॥ 14 ॥
यत तदानामयञ जिष्णुर भरतानाम अपायिनाम धनुः कषेमकरं संख्ये दविषताम अश्रुवर्धनम ॥ 15 ॥
तद एव तव पुत्रस्य राजन दुर्द्यूत देविनः कृते कषत्रविनाशाय धनुर आयच्छद अर्जुनः ॥ 16 ॥
तथा विक्षॊभ्यमाणा सा पार्थेन तव वाहिनी वयदीर्यत महाराज नौर इवासाद्य पर्वतम ॥ 17 ॥
ततॊ दशसहस्राणि नयवर्तन्त धनुष्मताम मतिं कृत्वा रणे करुद्धा वीरा जयपराजये ॥ 18 ॥
वयपेतहृदयत्रास आपद धर्मातिगॊ रथः आर्छत पार्थॊ गुरुं भारं सर्वभार सहॊ युधि ॥ 19 ॥
यथा नड वनं करुद्धः परभिन्नः षष्टिहायनः मृद्नीयात तद्वद आयस्तः पार्थॊ ऽमृद्नाच चमूं तव ॥ 20 ॥
तस्मिन परमथिते सैन्ये भगदत्तॊ नराधिपः तेन नागेन सहस धनंजयम उपाद्रवत ॥ 21 ॥
तं रथेन नरव्याघ्रः परत्यगृह्णाद अभीतवत स संनिपातस तुमुलॊ बभूव रथनागयॊः ॥ 22 ॥
कल्पिताभ्यां यथाशास्त्रं रथेन च गजेन च संग्रामे चेरतुर वीरौ भगदत्त धनंजयौ ॥ 23 ॥
ततॊ जीमूतसंशाकान नागाद इन्द्र इवाभिभूः अभ्यवर्षच छरौघेण भगदत्तॊ धनंजयम ॥ 24 ॥
स चापि शरवर्षं तच छरवर्षेण वासविः अप्राप्तम एव चिच्छेद भगदत्तस्य वीर्यवान ॥ 25 ॥
ततः पराग्ज्यॊतिषॊ राजा शरवर्षं निवार्य तत शरैर जघ्ने महाबाहुं पार्थं कृष्णं च भारत ॥ 26 ॥
ततः स शरजालेन महताभ्यवकीर्य तौ चॊदयाम आस तं नागं वधायाच्युतपार्थयॊः ॥ 27 ॥
तम आपतन्तं दविरदं दृष्ट्वा करुद्धम इवान्तकम चक्रे ऽपसव्यं तवरितः सयन्दनेन जनार्दनः ॥ 28 ॥
संप्राप्तम अपि नेयेष परावृत्तं महाद्विपम सारॊहं मृत्युसात्कर्तुं समरन धर्मं धनंजयः ॥ 29 ॥
स तु नागॊ दविपरथान हयांश चारुज्य मारिष पराहिणॊन मृत्युलॊकाय ततॊ ऽकरुध्यद धनंजयः ॥ 30 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 27
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 28