[स] उदीर्यमाणं तद दृष्ट्वा पाण्डवानां महद बलम अविषह्यं च मन्वानः कर्णं दुर्यॊधनॊ ऽबरवीत ॥ 1 ॥
अयं स कालः संप्राप्तॊ मित्राणां मित्रवत्सल तरायस्व समरे कर्ण सर्वान यॊधान महाबल ॥ 2 ॥
पाञ्चालैर मत्स्यकैकेयैः पाण्डवैश च महारथैः वृतान समन्तात संक्रुद्धैर निःश्वसद्भिर इवॊरगैः ॥ 3 ॥
एते नदन्ति संहृष्टाः पाण्डवा जितकाशिनः शक्रॊपमाश च बहवः पाञ्चालानां रथव्रजाः ॥ 4 ॥
[कर्ण] परित्रातुम इह पराप्तॊ यदि पार्थ पुरंदरः तम अप्य आशु पराजित्य ततॊ हन्तास्मि पाण्डवम ॥ 5 ॥
सत्यं ते परतिजानामि समाश्वसिहि भारत हन्तास्मि पाण्डुतनयान पाञ्चालांश च समागतान ॥ 6 ॥
जयं ते परतिजानामि वासवस्येव पावकिः परियं तव मया कार्यम इति जीवामि पार्थिव ॥ 7 ॥
सर्वेषाम एव पार्थानां फल्गुनॊ बलवत्तरः तस्यामॊघां विमॊक्ष्यामि शक्तिं शक्र विनिर्मिताम ॥ 8 ॥
तस्मिन हते महेष्वासे भरातरस तस्य मानद तव वश्या भविष्यन्ति वनं यास्यन्ति वा पुनः ॥ 9 ॥
मयि जीवति कौरव्य विषादं मा कृथाः कव चित अहं जेष्यामि समरे सहितान सर्वपाण्डवान ॥ 10 ॥
पाञ्चालान केकयांश चैव वृष्णींश चापि समागतान बाणौघैः शकलीकृत्य तव दास्यामि मेदिनीम ॥ 11 ॥
[स] एवं बरुवाणं कर्णं तु कृपः शारद्वतॊ ऽबरवीत समयन्न इव महाबाहुः सुत पुत्रम इदं वचः ॥ 12 ॥
शॊभनं शॊभनं कर्ण स नाथः कुरुपुंगवः तवया नाथेन राधेय वचसा यदि सिध्यति ॥ 13 ॥
बहुशः कत्थसे कर्ण कौरव्यस्य समीपतः न तु ते विक्रमः कश चिद दृश्यते बलम एव वा ॥ 14 ॥
समागमः पाण्डुसुतैर दृष्टस ते बहुशॊ युधि सर्वत्र निर्जितश चासि पाण्डवैः सूतनन्दन ॥ 15 ॥
हरियमाणे तदा कर्ण गन्धर्वैर धृतराष्ट्रजे तदायुध्यन्त सैन्यानि तवम एकस तु पलायथाः ॥ 16 ॥
विराटनगरे चापि समेताः सर्वकौरवाः पार्थेन निर्जिता युद्धे तवं च कर्ण सहानुजः ॥ 17 ॥
एकस्याप्य असमर्थस तवं फल्गुनस्य रणाजिरे कथम उत्सहसे जेतुं सुकृष्णान सर्वपाण्डवान ॥ 18 ॥
अब्रुवन कर्ण युध्यस्व बहु कत्थसि सूतज अनुक्त्वा विक्रमेद यस तु तद वै सत्पुरुषव्रतम ॥ 19 ॥
गर्जित्वा सूतपुत्र तवं शारदाभ्रम इवाजलम निष्फलॊ दृश्यसे कर्ण तच च राजा न बुध्यते ॥ 20 ॥
तावद गर्जसि राधेय यावत पार्थं न पश्यसि पुरा पार्थं हि ते दृष्ट्वा दुर्लभं गर्जितं भवेत ॥ 21 ॥
तवम अनासाद्य तान बाणान फल्गुनस्य विगर्जसि पार्थ सायकविद्धस्य दुर्लभं गर्जितं भवेत ॥ 22 ॥
बाहुभिः कषत्रियाः शूरा वाग्भिः शूरा दविजातयः धनुषा फल्गुनः शूरः कर्णः शूरॊ मनॊरथैः ॥ 23 ॥
एवं परुषितस तेन तदा शारद्वतेन सः कर्णः परहरतां शरेष्ठः कृपं वाक्यम अथाब्रवीत ॥ 24 ॥
शूरा गर्जन्ति सततं परावृषीव बलाहकाः फलं चाशु परयच्छन्ति बीजम उप्तम ऋताव इव ॥ 25 ॥
दॊषम अत्र न पश्यामि शूराणां रणमूर्धनि तत तद विकत्थमानानां भारं चॊद्वहतां मृधे ॥ 26 ॥
यं भारं पुरुषॊ वॊढुं मनसा हि वयवस्यति दैवम अस्य धरुवं तत्र साहाय्यायॊपपद्यते ॥ 27 ॥
वयवसायद्वितीयॊ ऽहं मनसा भारम उद्वहन गर्जामि यद्य अहं विप्र तव किं तत्र नश्यति ॥ 28 ॥
वृथा शूरा न गर्जन्ति स जला इव तॊयदाः सामर्थ्यम आत्मनॊ जञात्वा ततॊ गर्जन्ति पण्डिताः ॥ 29 ॥
सॊ ऽहम अद्य रणे यत्तः सहितौ कृष्ण पाण्डवौ उत्सहे तरसा जेतुं ततॊ गर्जामि गौतम ॥ 30 ॥
पश्य तवं गर्जितस्यास्य फलं मे विप्र सानुगः हत्वा पाण्डुसुतान आजौ सह कृष्णान स सात्वतान दुर्यॊधनाय दास्यामि पृथिवीं हतकण्टकाम ॥ 31 ॥
[कृप] मनॊरथप्रलापॊ मे न गराह्यस तव सूतज यदा कषिपसि वै कृष्णौ धर्मराजं च पाण्डवम ॥ 32 ॥
धरुवस तत्र जयः कर्ण यत्र युद्धविशारदौ देवगन्धर्वयक्षाणां मनुष्यॊरगरक्षसाम दंशितानाम अपि रणे अजेयौ कृष्ण पाण्डवौ ॥ 33 ॥
बरह्मण्यः सत्यवाग दान्तॊ गुरु दैवतपूजकः नित्यं धर्मरतश चैव कृतास्त्रश च विशेषतः धृतिमांश च कृतज्ञश च धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः ॥ 34 ॥
भरातरश चास्य बलिनः सर्वास्त्रेषु कृतश्रमाः गुरुवृत्ति रताः पराज्ञा धर्मनित्या यशस्विनः ॥ 35 ॥
संबन्धिनश चेन्द्र वीर्याः सवनुरक्ताः परहारिणः धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च दौर्मुखिर जनमेजयः ॥ 36 ॥
चन्द्र सेनॊ भद्र सेनः कीर्तिधर्मा धरुवॊ धरः वसु चन्द्रॊ दाम चन्द्रः सिंहचन्द्रः सुवेधनः ॥ 37 ॥
दरुपदस्य तथा पुत्रा दरुपदश च महास्त्रवित येषाम अर्थाय संयत्तॊ मत्स्यराजः सहानुगः ॥ 38 ॥
शतानीकः सुदशनः शरुतानीकः शरुतध्वजः बलानीकॊ जयानीकॊ जयाश्वॊ रथवाहनः ॥ 39 ॥
चन्द्रॊदयः कामरथॊ विराट भरातरः शुभाः यमौ च दरौपदेयाश च राक्षसश च घटॊत्कचः येषाम अर्थाय युध्यन्ते न तेषां विद्यते कषयः ॥ 40 ॥
कामं खलु जगत सर्वं स देवासुरमानवम स यक्षराक्षस गणं स भूतभुजग दविपम निःशेषम अस्त्रवीर्येण कुर्यातां भीम फल्गुनौ ॥ 41 ॥
युधिष्ठिरश च पृथिवीं निर्दहेद घॊरचक्षुषा अप्रमेयबलः शौरिर येषाम अर्थे च दंशितः कथं तान संयुगे कर्ण जेतुम उत्सहसे परान ॥ 42 ॥
महान अपनयस तव एष तव नित्यं हि सूतज यस तवम उत्सहसे यॊद्धुं समरे शौरिणा सह ॥ 43 ॥
[स] एवम उक्तस तु राधेयः परहसन भरतर्षभ अब्रवीच च तदा कर्णॊ गुरुं शारद्वतं कृपम ॥ 44 ॥
सत्यम उक्तं तवया बरह्मन पाण्डवान परति यद वचः एते चान्ये च बहवॊ गुणाः पाण्डुसुतेषु वै ॥ 45 ॥
अजय्याश च रणे पार्था देवैर अपि स वासवैः स दैत्य यक्षगन्धर्वपिशाचॊरगराक्षसैः तथापि पार्थाञ जेष्यामि शक्त्या वासव दत्तया ॥ 46 ॥
ममाप्य अमॊघा दत्तेयं शक्तिः शक्रेण वै दविज एतया निहनिष्यामि सव्यसाचिनम आहवे ॥ 47 ॥
हते तु पाण्डवे कृष्णॊ भरातरश चास्य सॊदराः अनर्जुना न शक्ष्यन्ति महीं भॊक्तुं कथं चन ॥ 48 ॥
तेषु नष्टेषु सर्वेषु पृथिवीयं ससागरा अयत्नात कौरवेयस्य वशे सथास्यति गौतम ॥ 49 ॥
सुनीतैर इह सर्वार्थाः सिध्यन्ते नात्र संशयः एतम अर्थम अहं जञात्वा ततॊ गर्जामि गौतम ॥ 50 ॥
तवं तु वृद्धश च विप्रश च अशक्तश चापि संयुगे कृतस्नेहश च पार्थेषु मॊहान माम अवमन्यसे ॥ 51 ॥
यद्य एवं वक्ष्यसे भूयॊ माम अप्रियम इह दविज ततस ते खड्गम उद्यम्य जिह्वां छेत्स्यामि दुर्मते ॥ 52 ॥
यच चापि पाण्डवान विप्र सतॊतुम इच्छसि संयुगे भीषयन सर्वसैन्यानि कौरवेयाणि दुर्मते अत्रापि शृणु मे वाक्यं यथावद गदतॊ दविज ॥ 53 ॥
दुर्यॊधनश च दरॊणश च शकुनिर दुर्मुखॊ जयः दुःशासनॊ वृषसेनॊ मद्रराजस तवम एव च सॊमदत्तश च भूरिश च तथा दरौणिर विविंशतिः ॥ 54 ॥
तिष्ठेयुर दंशिता यत्र सर्वे युद्धविशारदाः जयेद एतान रणे कॊ नु शक्रतुल्यबलॊ ऽपय अरिः ॥ 55 ॥
शूराश च हि कृतास्त्राश च बलिनः सवर्गलिप्सवः धर्मज्ञा युद्धकुशला हन्युर युद्धे सुरान अपि ॥ 56 ॥
एते सथास्यन्ति संग्रामे पाण्डवानां वधार्थिनः जयम आकाङ्क्षमाणा हि कौरवेयस्य दंशिताः ॥ 57 ॥
दैवायत्तम अहं मन्ये जयं सुबलिनाम अपि यत्र भीष्मॊ महाबाहुः शेते शरशताचितः ॥ 58 ॥
विकर्णश चित्रसेनश च बाह्लीकॊ ऽथ जयद्रथः भूरिश्रवा जयश चैव जलसंधः सुदक्षिणः ॥ 59 ॥
शलश च रथिनां शरेष्ठॊ भगदत्तश च वीर्यवान एते चान्ये च राजानॊ देवैर अपि सुदुर्जयाः ॥ 60 ॥
निहताः समरे शूराः पाण्डवैर बलवत्तराः किम अन्यद दैवसंयॊगान मन्यसे पुरुषाधम ॥ 61 ॥
यांश च तान सतौषि सततं दुर्यॊधन रिपून दविज तेषाम अपि हताः शूराः शतशॊ ऽतः सहस्रशः ॥ 62 ॥
कषीयन्ते सर्वसैन्यानि कुरूणां पाण्डवैः सह परभावं नात्र पश्यामि पाण्डवानां कथं चन ॥ 63 ॥
यांस तान बलवतॊ नित्यं मन्यसे तवं दविजाधम यतिष्ये ऽहं यथाशक्ति यॊद्धुं तैः सह संयुगे दुर्यॊधनहितार्थाय जयॊ दैवे परतिष्ठितः ॥ 64 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 133
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 134