[स] सैन्धवे निहते राजन पुत्रस तव सुयॊधनः अश्रुक्लिन्न मुखॊ दीनॊ निरुत्साहॊ दविषज जये अमन्यतार्जुन समॊ यॊधॊ भुवि न विद्यते ॥ 1 ॥
न दरॊणॊ न च राधेयॊ नाश्वत्थामा कृपॊ न च करुद्धस्य परमुखे सथातुं पर्याप्ता इति मारिष ॥ 2 ॥
निर्जित्य हि रणे पार्थः सर्वान मम महारथान अवधीत सैन्धवं संख्ये नैनं कश चिद अवारयत ॥ 3 ॥
सर्वथा हतम एवैतत कौरवाणां महद बलम न हय अस्य विद्यते तरात साक्षाद अपि पुरंदरः ॥ 4 ॥
यम उपाश्रित्य संग्रामे कृतः शस्त्रसमुद्यमः स कर्णॊ निर्जितः संख्ये हतश चैव जयद्रथः ॥ 5 ॥
परुषाणि सभामध्ये परॊक्तवान यः सम पाण्डवान स कर्णॊ निर्जितः संख्ये सैन्धवश च निपातितः ॥ 6 ॥
यस्य वीर्यं समाश्रित्य शमं याचन्तम अच्युतम तृणवत तम अहं मन्ये स कर्णॊ निर्जितॊ युधि ॥ 7 ॥
एवं कलान्तमना राजन्न उपायाद दरॊणम ईक्षितुम आगस्कृत सर्वलॊकस्य पुत्रस ते भरतर्षभ ॥ 8 ॥
ततस तत सर्वम आचख्यौ कुरूणां वैशसं महत परान विजयतश चापि धार्तराष्ट्रान निमज्जतः ॥ 9 ॥
[दुर] पश्य मूर्धावसिक्तानाम आचार्य कदनं कृतम कृत्वा परमुखतः शूरं भीष्मं मम पितामहम ॥ 10 ॥
तं निहत्य परलुब्धॊ ऽयं शिखण्डी पूर्णमानसः पाञ्चालैः सहितः सर्वैः सेनाग्रम अभिकर्षति ॥ 11 ॥
अपरश चापि दुर्धर्षः शिष्यस ते सव्यसाचिना अक्षौहिणी सप्त हत्वा हतॊ राजा जयद्रथः ॥ 12 ॥
अस्मद विजयकामानां सुहृदाम उपकारिणाम गन्तास्मि कथम आनृण्यं गतानां यमसादनम ॥ 13 ॥
ये मदर्थं परीप्सन्ति वसुधां वसुधाधिपाः ते हित्वा वसुधैश्वर्यं वसुधाम अधिशेरते ॥ 14 ॥
सॊ ऽहं कापुरुषः कृत्वा मित्राणां कषयम ईदृशम नाश्वमेधसहस्रेण पातुम आत्मानम उत्सहे ॥ 15 ॥
मम लुब्धस्य पापस्य तथा धर्मापचायिनः वयायच्छन्तॊ जिगीषन्तः पराप्ता वैवस्वतक्षयम ॥ 16 ॥
कथं पतितवृत्तस्य पृथिवी सुहृदां दरुहः विवरं नाशकद दातुं मम पार्थिव संसदि ॥ 17 ॥
सॊ ऽहं रुधिरसिक्ताङ्गं राज्ञां मध्ये पितामहम शयानं नाशकं तरातुं भीष्मम आयॊधने हतम ॥ 18 ॥
तं माम अनार्य पुरुषं मित्र दरुहम अधार्मिकम किं स वक्ष्यति दुर्धर्षः समेत्य परलॊकवित ॥ 19 ॥
जलसंधं महेष्वासं पश्य सात्यकिना हतम मदर्थम उद्यतं शूरं पराणांस तयक्त्वा महारथम ॥ 20 ॥
काम्बॊजं निहतं दृष्ट्वा तथालम्बुसम एव च अन्यान बहूंश च सुहृदॊ जीवितार्थॊ ऽदय कॊ मम ॥ 21 ॥
वयायच्छन्तॊ हताः शूरा मदर्थे ये ऽपराङ्मुखाः यतमानाः परं शक्त्या विजेतुम अहितान मम ॥ 22 ॥
तेषां गत्वाहम आनृण्यम अद्य शक्त्या परंतप तर्पयिष्यामि तान एव जलेन यमुनाम अनु ॥ 23 ॥
सत्यं ते परतिजानामि सर्वशस्त्रभृतां वरम इष्टापूर्तेन च शपे वीर्येण च सुतैर अपि ॥ 24 ॥
निहत्य तान रणे सर्वान पाञ्चालान पाण्डवैः सह शान्तिं लब्धास्मि तेषां वा रणे गन्ता स लॊकताम ॥ 25 ॥
न हीदानीं सहाया मे परीप्सन्त्य अनुपस्कृताः शरेयॊ हि पाण्डून मन्यन्ते न तथास्मान महाभुज ॥ 26 ॥
सवयं हि मृत्युर विहितः सत्यसंधेन संयुगे भवान उपेक्षां कुरुते सुशिष्यत्वाद धनंजये ॥ 27 ॥
अतॊ विनिहताः सर्वे ये ऽसमज जय चिकीर्षवः कर्णम एव तु पश्यामि संप्रत्य अस्मज जयैषिणम ॥ 28 ॥
यॊ हि मित्रम अविज्ञाय याथातथ्येन मन्दधीः मित्रार्थे यॊजयत्य एनं तस्य सॊ ऽरथॊ ऽवसीदति ॥ 29 ॥
तादृग्रूपम इदं कार्यं कृतं मम सुहृद बरुवैः मॊहाल लुब्धस्य पापस्य जिह्माचारैस ततस ततः ॥ 30 ॥
हतॊ जयद्रथश चैव सौमदत्तिश च वीर्यवान अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयॊ ऽथ वसातयः ॥ 31 ॥
सॊ ऽहम अद्य गमिष्यामि यत्र ते पुरुषर्षभाः हता मदर्थं संग्रामे युध्यमानाः किरीटिना ॥ 32 ॥
न हि मे जीवितेनार्थस तान ऋते पुरुषर्षभान आचार्यः पाण्डुपुत्राणाम अनुजानातु नॊ भवान ॥ 33 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 125
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 126