[स] तद उद्यतं महाबाहुं दुःशासन रथं परति तवरितं तवरणीयेषु धनंजय हितैषिणम ॥ 1 ॥
तरिगर्तानां महेष्वासाः सुवर्णविकृतध्वजाः सेना समुद्रम आविष्टम आनर्तं पर्यवारयन ॥ 2 ॥
अथैनं रथवंशेन सर्वतः संनिवार्य ते अवाकिरञ शरव्रातैः करुद्धाः परमधन्विनः ॥ 3 ॥
अजयद राजपुत्रांस तान यतमानान महारणे एकः पञ्चाशतं शत्रून सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ 4 ॥
संप्राप्य भारतीमध्यं तलघॊषसमाकुलम असि शक्तिगदा पूर्णम अप्लवं सलिलं यथा ॥ 5 ॥
तत्राद्भुतम अपश्याम शैनेय चरितं रणे परतीच्यां दिशि तं दृष्ट्वा पराच्यां पश्याम लाघवात ॥ 6 ॥
उदीचीं दक्षिणां पराचीं परतीचीं परसृतस तथा नृत्यन्न इवाचरच छूरॊ यथा रथशतं तथा ॥ 7 ॥
तद दृष्ट्वा चरितं तस्य सिंहविक्रान्त गामिनः तरिगर्ताः संन्यवर्तन्त संतप्ताः सवजनं परति ॥ 8 ॥
तम अन्ये शूरसेनानां शूराः संख्ये नयवारयन नियच्छन्तः शरव्रातैर मत्तं दविपम इवाङ्कुशैः ॥ 9 ॥
तन नयवारयद आयस्तान मुहूर्तम इव सात्यकिः ततः कलिङ्गैर युयुधे सॊ ऽचिन्त्यबलविक्रमः ॥ 10 ॥
तां च सेनाम अतिक्रम्य कलिङ्गानां दुरत्ययाम अथ पार्थं महाबाहुर धनंजयम उपासदत ॥ 11 ॥
तरन्न इव जले शरान्तॊ यथा सथलम उपेयिवान तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रं युयुधानः समाश्वसत ॥ 12 ॥
तम आयान्तम अभिप्रेक्ष्य केशवॊ ऽरजुनम अब्रवीत असाव आयाति शैनेयस तव पार्थ पदानुगः ॥ 13 ॥
एष शिष्यः सखा चैव तव सत्यपराक्रमः सर्वान यॊधांस तृणी कृत्यविजिग्ये पुरुषर्षभः ॥ 14 ॥
एष कौरव यॊधानां कृत्वा घॊरम उपद्रवम तव पराणैः परियतरः किरीटिन नेति सात्यकिः ॥ 15 ॥
एष दरॊणं तथा भॊजं कृतवर्माणम एव च कदर्थी कृत्यविशिकैः फल्गुनाभ्येति सात्यकिः ॥ 16 ॥
धर्मराज परियान्वेषी हत्वा यॊधान वरान वरान शूरश चैव कृतास्त्रश च फल्गुनाभ्येति सात्यकिः ॥ 17 ॥
कृत्वा सुदुष्करं कर्म सैन्यमध्ये महाबलः तव दर्शनम अन्विच्छन पाण्डवाभ्येति सात्यकिः ॥ 18 ॥
बहून एकरथेनाजौ यॊधयित्वा महारथान आचार्य परमुखान पार्थ आयात्य एष हि सात्यकिः ॥ 19 ॥
सवबाहुबलम आश्रित्य विदार्य च वरूथिनीम परेषितॊ धर्मपुत्रेण पर्थैषॊ ऽभयेति सात्यकिः ॥ 20 ॥
यस्य नासित समॊ यॊधः कौरवेषु कथंचनन सॊ ऽयम आयाति कौन्तेय सात्यकिः सत्यविक्रमः ॥ 21 ॥
कुरुसैन्याद विमुक्तॊ वै सिंहॊ मध्याद गवाम इव निहत्य बहुलाः सेनाः पार्थैषॊ ऽभयेति सात्यकिः ॥ 22 ॥
एष राजसहस्राणां वक्त्रैः पङ्कज संनिभैः आस्तीर्य वसुधां पार्थ कषिप्रम आयाति सात्यकिः ॥ 23 ॥
एष दुर्यॊधनं जित्वा भरातृभिः सहितं रणे निहत्य जलसंधं च कषिप्रम आयाति सात्यकिः ॥ 24 ॥
रुधिरौघवतीं कृत्वा नदीं शॊणितकर्दमाम तृणवन नयस्य कौरव्यान एष आदाति सात्यकिः ॥ 25 ॥
ततॊ ऽपरहृष्टः कौन्तेयः केशवं वाक्यम अब्रवीत न मे परियं महाबाहॊ यन माम अभ्येति सात्यकिः ॥ 26 ॥
न हि जानामि वृत्तान्तं धर्मराजस्य केशव सात्वतेन विहीनः स यदि जीवति वान वा ॥ 27 ॥
एतेन हि महाबाहॊ रक्षितव्यः स पार्थिवः तम एष कथम उत्सृज्य मम कृष्ण पदानुगः ॥ 28 ॥
राजा दरॊणाय चॊत्सृष्टः सैन्धवश चानिपातितः परत्युद्यातश च शैनेयम एष भूरिश्रवा रणे ॥ 29 ॥
सॊ ऽयं गुरुतरॊ भारः सैन्धवान मे समाहितः जञातव्यश च हि मे राजा रक्षितव्यश च सात्यकिः ॥ 30 ॥
जयद्रथश च हन्तव्यॊ लम्बते च दिवाकरः शरान्तश चैष महाबाहुर अल्पप्राणश च सांप्रतम ॥ 31 ॥
परिश्रान्ता हयाश चास्य हययन्ता च माधव न च भूरिश्रवाः शरान्तः स सहायश च केशव ॥ 32 ॥
अपीदानीं भवेद अस्य कषेमम अस्मिन समागमे कच चिन न सागरं तीर्त्वा सात्यकिः सत्यविक्रमः गॊष्पदं पराप्य सीदेत महौजाः शिनिपुंगवः ॥ 33 ॥
अपि कौरव मुख्येन कृतास्त्रेण महात्मना समेत्य भूरिश्रवसा सवस्तिमान सात्यकिर भवेत ॥ 34 ॥
वयतिक्रमम इमं मन्ये धर्मराजस्य केशव आचार्याद भयम उत्सृज्य यः परेषयति सात्यकिम ॥ 35 ॥
गरहणं धर्मराजस्य खगः शयेन इवामिषम नित्यम आशंसते दरॊणः कच चित सयात कुशली नृपः ॥ 36 ॥
द्रोणपर्व · Drona Parva
अध्याय 116
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 117