धर्मDharmic Data

द्रोणपर्व · Drona Parva

अध्याय 103

  1. [स] तम उत्तीर्णं रथानीकात तमसॊ भास्करं यथा दिधारयिषुर आचार्यः शरवर्षैर अवाकिरत ॥ 1 ॥

  2. पिबन्न इव शरौघांस तान दरॊण चापवरातिगान सॊ ऽभयवर्तत सॊदर्यान मायया मॊहयन बलम ॥ 2 ॥

  3. तं मृधे वेगम आस्थाय परं परमधन्विनः चॊदितास तव पुत्रै च सरतः पर्यवारयन ॥ 3 ॥

  4. स तथा संवृतॊ भीमः परहसन्न इव भारत उदयच्छद गदां तेभ्यॊ घॊरां तां सिंहवन नदन अवासृजच च वेगेन तेषु तान परमथद बली ॥ 4 ॥

  5. सेन्द्राशनिर इवेन्द्रेण परविद्धा संहतात्मना घॊषेण महता राजन पूरयित्वेव मेदिनीम जवलन्ती तेजसा भीमा तरासयाम आस ते सुतान ॥ 5 ॥

  6. तां पतन्तीं महावेगां दृष्ट्वा तेजॊ ऽभिसंवृताम पराद्रवंस तावकाः सर्वे नदन्तॊ भैरवान रवान ॥ 6 ॥

  7. तं च शब्दम असंसह्यं तस्याः संलक्ष्य मारिष परापतन मनुजास तत्र रथेभ्यॊ रथिनस तदा ॥ 7 ॥

  8. स तान विद्राव्य कौन्तेयः संख्ये ऽमित्रान दुरासदः सुपर्ण इव वेगेन पक्षिराड अत्यगाच चमूम ॥ 8 ॥

  9. तथा तं विप्रकुर्वाणं रथयूथप यूथपम भारद्वाजॊ महाराज भीमसेनं समभ्ययात ॥ 9 ॥

  10. दरॊणस तु समरे भीमं वारयित्वा शरॊर्मिभिः अकरॊत सहसा नादं पाण्डूनां भयम आदधत ॥ 10 ॥

  11. तद युद्धम आसीत सुमहद घॊरं देवासुरॊपमम दरॊणस्य च महाराज भीमस्य च महात्मनः ॥ 11 ॥

  12. यदा तु विशिखैस तीक्ष्णैर दरॊण चापविनिःसृतैः वध्यन्ते समरे वीराः शतशॊ ऽथ सहस्रशः ॥ 12 ॥

  13. ततॊ रथाद अवप्लुत्य वेगम आस्थाय पाण्डवः निमील्य नयने राजन पदातिर दरॊणम अभ्ययात ॥ 13 ॥

  14. यथा हि गॊवृषॊ वर्षं परतिगृह्णाति लीलया तथा भीमॊ नरव्याघ्रः शरवर्षं समग्रहीत ॥ 14 ॥

  15. स वध्यमानः समरे रथं दरॊणस्य मारिष ईषायां पाणिना गृह्य परचिक्षेप महाबलः ॥ 15 ॥

  16. दरॊणस तु स तवरॊ राजन कषिप्तॊ भीमेन संयुगे रथम अन्यं समास्थाय वयूह दवारम उपाययौ ॥ 16 ॥

  17. तस्मिन कषणे तस्य यन्ता तूर्णम अश्वान अचॊदयत भीमसेनस्य कौरव्य तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 17 ॥

  18. ततः सवरथम आस्थाय भीमसेनॊ महाबलः अभ्यवर्तत वेगेन तव पुत्रस्य वाहिनीम ॥ 18 ॥

  19. स मृद्नन कषत्रियान आजौ वातॊ कृष्णान इवॊद्धतः अगच्छद दारयन सेनां सिन्धुवेगॊ नगान इव ॥ 19 ॥

  20. भॊजानीकं समासाद्य हार्दिक्येनाभिरक्षितम परमथ्य बहुधा राजन भीमसेनः समभ्ययात ॥ 20 ॥

  21. संत्रासयन्न अनीकानि तलशब्देन मारिष अजयत सर्वसैन्यानि शार्दूल इव गॊवृषान ॥ 21 ॥

  22. भॊजानीकम अतिक्रम्य काम्बॊजानां च वाहिनीम तथा मलेच्छ गणांश चान्यान बहून युद्धविशारदान ॥ 22 ॥

  23. सात्यकिं चापि संपेर्क्ष्य युध्यमानं नरर्षभम रथेन यत्तः कौन्तेयॊ वेगेन परययौ तदा ॥ 23 ॥

  24. भीमसेनॊ महाराज दरष्टुकामॊ धनंजयम अतीत्य समरे यॊधांस तावकान पाण्डुनन्दनः ॥ 24 ॥

  25. सॊ ऽपश्यद अर्जुनं तत्र युध्यमानं नरर्षभम सैन्धवस्य वधार्थं हि पराक्रान्तं पराक्रमी ॥ 25 ॥

  26. अर्जुनं तत्र दृष्ट्वाथ चुक्रॊश महतॊ रवान तं तु तस्य महानादं पार्थः शुश्राव नर्दतः ॥ 26 ॥

  27. ततः पार्थॊ महानादं मुञ्चन वै माधवश च ह अभ्ययातां महाराज नर्दन्तौ गॊवृषाव इव ॥ 27 ॥

  28. वासुदेवार्जुनौ शरुत्वा निनादं तस्य शुष्मिणः पुनः पुनः परणदतां दिदृक्षन्तौ वृकॊदरम ॥ 28 ॥

  29. भीमसेनरवं शरुत्वा फल्गुनस्य च धन्विनः अप्रीयत महाराज धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः ॥ 29 ॥

  30. विशॊकश चाभवद राजा शरुत्वा तं निनदं महत धनंजयस्य च रणे जयम आशा सतवान विभुः ॥ 30 ॥

  31. तथा तु नर्दमाने वै भीमसेने रणॊत्कटे समितं कृत्वा महाबाहुर धर्मपुत्रॊ युधिष्ठिरः ॥ 31 ॥

  32. हृद्गतं मनसा पराह धयात्वा धर्मभृतां वरः दत्ता भीम तवया संवित कृतं गुरुवचस तथा ॥ 32 ॥

  33. न हि तेषां जयॊ युद्धे येषां दवेष्टासि पाण्डव दिष्ट्या जीवति संग्रामे सव्यसाची धनंजयः ॥ 33 ॥

  34. दिष्ट्या च कुशली वीरः सात्यकिः सत्यविक्रमः दिष्ट्या शृणॊमि गर्जन्तौ वासुदेवधनंजयौ ॥ 34 ॥

  35. येन शक्रं रणे जित्वा तर्पितॊ हव्यवाहनः स हन्ता दविषतां संख्ये दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ 35 ॥

  36. यस्य बाहुबलं सर्वे वयम आश्रित्य जीविताः स हन्ता रिपुसन्यानां दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ 36 ॥

  37. निवातकवचा येन देवैर अपि सुदुर्जयाः निर्जिता रथिनैकेन दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ 37 ॥

  38. कौरवान सहितान सर्वान गॊग्रहार्थे समागतान यॊ ऽजयन मत्स्यनगरे दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ 38 ॥

  39. कालकेय सहस्राणि चतुर्दश महारणे यॊ ऽवधीद भुजवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ 39 ॥

  40. गन्धर्वराजं बलिनं दुर्यॊधनकृतेन वै जितवान यॊ ऽसत्रवीर्येण दिष्ट्या पार्थः स जीवति ॥ 40 ॥

  41. किरीटमाली बलवाञ शवेताश्वः कृष्णसारथिः मम परियश च सततं दिष्ट्या जीवति फल्गुनः ॥ 41 ॥

  42. पुत्रशॊकाभिसंतप्तश चिकीर्षुः कर्म दुष्करम जयद्रथवधान्वेषी परतिज्ञां कृतवान हि यः कच चित स सैन्धवं संख्ये हनिष्यति धनंजयः ॥ 42 ॥

  43. कच चित तीर्णप्रतिज्ञं हि वासुदेवेन रक्षितम अनस्तमित आदित्ये समेष्याम्य अहम अर्जुनम ॥ 43 ॥

  44. कच चित सैन्धवकॊ राजा दुर्यॊधन हिते रतः नन्दयिष्यत्य अमित्राणि फल्गुनेन निपातितः ॥ 44 ॥

  45. कच चिद दुर्यॊधनॊ राका फल्गुनेन निपातितम दृष्ट्वा सैन्धवकं संख्ये शमम अस्मासु धास्यति ॥ 45 ॥

  46. दृष्ट्वा विनिहतान भरातॄन भीमसेनेन संयुगे कच चिद दुर्यॊधनॊ मन्दः शमम अस्मासु धास्यति ॥ 46 ॥

  47. दृष्ट्वा चान्यान बहून यॊधान पातितान धरणीतले कच चिद दुर्यॊधनॊ मन्दः पश्चात तापं करिष्यति ॥ 47 ॥

  48. कच चिद भीष्मेण नॊ वैरम एकेनैव परशाम्यति शेषस्य रक्षणार्थं च संधास्यति सुयॊधनः ॥ 48 ॥

  49. एवं बहुविधं तस्य चिन्तयानस्य पार्थिव कृपयाभिपरीतस्य घॊरं युद्धम अवर्तत ॥ 49 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 104

Previous: अध्याय 102