धर्मDharmic Data

भीष्मपर्व · Bhishma Parva

अध्याय 93

  1. [स] ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा शकुनिश चापि सौबलः दुःशासनश च पुत्रस ते सूतपुत्रश च दुर्जयः ॥ 1 ॥

  2. समागम्य महाराज मन्त्रं चक्रूर विवक्षितम कथं पाण्डुसुता युद्धे जेतव्याः सगणा इति ॥ 2 ॥

  3. ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा सर्वांस तान आह मन्त्रिणः सूतपुत्रं समाभाष्य सौबलं च महाबलम ॥ 3 ॥

  4. दरॊणॊ भीष्मः कृपः शल्यः सौमदत्तिश च संयुगे न पार्थान परतिबाधन्ते न जाने तत्र कारणम ॥ 4 ॥

  5. अवध्यमानास ते चापि कषपयन्ति बलं मम सॊ ऽसमि कषीणबलः कर्ण कषीणशस्त्रश च संयुगे ॥ 5 ॥

  6. निकृतः पाण्डवैः शूरैर अवध्यैर दैवतैर अपि सॊ ऽहं संशयम आपन्नः परकरिष्ये कथं रणम ॥ 6 ॥

  7. तम बरवीन महाराज सूतपुत्रॊ नराधिपम मा शुचॊ भरतश्रेष्ठ परकरिष्ये परियं तव ॥ 7 ॥

  8. भीष्मः शांतनवस तूर्णम अपयातु महारणात निवृत्ते युधि गाङ्गेये नयस्तशस्त्रे च भारत ॥ 8 ॥

  9. अहं पार्थान हनिष्यामि सनितान सर्वसॊमकैः पश्यतॊ युधि भीष्मस्य शपे सत्येन ते नृप ॥ 9 ॥

  10. पाण्डवेषु दयां राजन सदा भीष्मः करॊति वै अशक्तश च रणे भीष्मॊ जेतुम एतान महारथान ॥ 10 ॥

  11. अभिमानी रणे भीष्मॊ नित्यं चापि रणप्रियः स कथं पाण्डवान युद्धे जेष्यते तात संगतान ॥ 11 ॥

  12. स तवं शीघ्रम इतॊ गत्वा भीष्मस्य शिबिरं परति अनुमान्य रणे भीष्मं शस्त्रं नयासय भारत ॥ 12 ॥

  13. नयस्तशस्ते ततॊ भीष्मे निहतान पश्य पाण्डवान मयैकेन रणे राजन ससुहृद गणबान्धवान ॥ 13 ॥

  14. एवम उक्तस तु कर्णेन पुत्रॊ दुर्यॊधनस तव अब्रवीद भरातरं तत्र दुःशासनम इदं वचः ॥ 14 ॥

  15. अनुयात्रं यथा सज्जं सर्वं भवति सर्वतः दुःशासन तथा कषिप्रं सर्वम एवॊपपादय ॥ 15 ॥

  16. एवम उक्त्वा ततॊ राजन कर्णम आह जनेश्वरः अनुमान्य रणे भीष्मम इतॊ ऽहं दविपदां वरम ॥ 16 ॥

  17. आगमिष्ये ततः कषिप्रं तवत्सकाशम अरिंदम ततस तवं पुरुषव्याघ्र परकरिष्यसि संयुगम ॥ 17 ॥

  18. निष्पपात ततस तूर्णं पुत्रस तव विशां पते सहितॊ भरातृभिः सर्वैर देवैर इव शतक्रतुः ॥ 18 ॥

  19. ततस तं नृपशार्दूलं शार्दूलसमविक्रमम आरॊहयद धयं तूर्णं भराता दुःशासनस तदा ॥ 19 ॥

  20. अङ्गदी बद्धमुकुटॊ हस्ताभरणवान नृपः धार्तराष्ट्रॊ महाराज विबभौ स महेन्द्रवत ॥ 20 ॥

  21. भाण्डी पुष्पनिकाशेन तपनीयनिभेन च अनुलिप्तः परार्घ्येन चन्दनेन सुगन्धिना ॥ 21 ॥

  22. अरजॊ ऽमबरसंवीतः सिंहखेल गतिर नृपः शुशुभे विमलार्चिष्मञ शरदीव दिवाकरः ॥ 22 ॥

  23. तं परयान्तं नरव्याघ्रं भीष्मस्य शिबिरं परति अनुजग्मुर महेष्वासाः सर्वलॊकस्य धन्विनः भरातरश च महेष्वासास तरिदशा इव वासवम ॥ 23 ॥

  24. हयान अन्ये समारुह्य गजान अन्ये च भारत रथैर अन्ये नरश्रेष्ठाः परिवव्रुः समन्ततः ॥ 24 ॥

  25. आत्तशस्त्राश च सुहृदॊ रक्षणार्थं महीपतेः परादुर्बहूवुः सहिताः शक्रस्येवामरा दिवि ॥ 25 ॥

  26. संपूज्यमानः कुरुभिः कौरवाणां महारथः परययौ सदनं राजन गाङ्गेयस्य यशस्विनः अन्वीयमानः सहितौ सॊदरैः सर्वतॊ नृपः ॥ 26 ॥

  27. दक्षिणं दक्षिणः काले संभृत्य सवभुजं तदा हस्तिहस्तॊपमं शैक्षं सर्वशत्रुनिबर्हणम ॥ 27 ॥

  28. परगृह्णन्न अञ्जलीन नॄणाम उद्यतान सर्वतॊदिशम शुश्राव मधुरा वाचॊ नानादेशनिवासिनाम ॥ 28 ॥

  29. संस्तूयमानः सूतैश च मागधैश च महायशाः पूजयानश च तान सर्वान सर्वलॊकेश्वरेश्वरः ॥ 29 ॥

  30. परदीपैः काञ्चनैस तत्र गन्धतैलावसेचनैः परिवव्रुर महात्मानं परज्वलद्भिः समन्ततः ॥ 30 ॥

  31. स तैः परिवृतॊ राजा परदीपैः काञ्चनैः शुभैः शुशुभे चन्द्रमा युक्तॊ दीप्तैर इव महाग्रहैः ॥ 31 ॥

  32. कञ्चुकॊष्णीषिणस तत्र वेत्रझर्झर पाणयः परॊत्सारयन्तः शनकैस तं जनं सर्वतॊदिशम ॥ 32 ॥

  33. संप्राप्य तु ततॊ राजा भीष्मस्य सदनं शुभम अवतीर्य हयाच चापि भीष्मं पराप्य जनेश्वरः ॥ 33 ॥

  34. अभिवाद्य ततॊ भीष्मं निषण्णः परमासने काञ्चने सर्वतॊभद्रे सपर्ध्यास्तरण संवृते उवाच पराञ्जलिर भीष्मं बाष्पकण्ठॊ ऽशरुलॊचनः ॥ 34 ॥

  35. तवां वयं समुपाश्रित्य संयुगे शत्रुसूदन उत्सहेम रणे जेतुं सेन्द्रान अपि सुरासुरान ॥ 35 ॥

  36. किम उ पाण्डुसुतान वीरान ससुहृद गणबान्धवान तस्माद अर्हसि गाङ्गेय कृपां कर्तुं मयि परभॊ जहि पाण्डुसुतान वीरान महेन्द्र इव दानवान ॥ 36 ॥

  37. पूर्वम उक्तं महाबाहॊ निहनिष्यामि सॊमकान पाञ्चालान पाण्डवैः सार्धं करूषांश चेति भारत ॥ 37 ॥

  38. तद वचः सत्यम एवास्तु जहि पार्थान समागतान सॊमकांश च महेष्वासान सत्यवाग भव भारत ॥ 38 ॥

  39. दयया यदि वा राजन दवेष्यभावान मम परभॊ मन्दभाग्यतया वापि मम रक्षसि पाण्डवान ॥ 39 ॥

  40. अनुजानीहि समरे कर्णम आहवशॊभिनम स जेष्यति रणे पार्थान ससुहृद गणबान्धवान ॥ 40 ॥

  41. एतावद उक्त्वा नृपतिः पुत्रॊ दुर्यॊधनस तव नॊवाच वचनं किं चिद भीष्मं भीमपराक्रमम ॥ 41 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 94

Previous: अध्याय 92