[स] ततस ते पार्थिवाः करुद्धाः फल्गुनं वीक्ष्य संयुगे रथैर अनेकसाहस्रैः समन्तात पर्यवारयन ॥ 1 ॥
अथैनं रथवृन्देन कॊष्टकी कृत्यभारत शरैः सुबहु साहस्रैः समन्ताद अभ्यवारयन ॥ 2 ॥
शक्तीश च विमलास तीक्ष्णा गदाश च परिघैः सह परासान परश्वधांश चैव मुद्गरान मुसलान अपि चिक्षिपुः समरे करुद्धाः फल्गुनस्य रथं परति ॥ 3 ॥
शस्त्राणाम अथ तां वृष्टिं शलभानाम इवायतिम रुरॊध सर्वतः पार्थः शरैः कनकभूषणैः ॥ 4 ॥
तत्र तल लाघवं दृष्ट्वा बीभत्सॊर अतिमानुषम देवदानवगन्धर्वाः पिशाचॊरगराक्षसाः साधु साध्व इति राजेन्द्र फल्गुनं परत्यपूजयन ॥ 5 ॥
सात्यकिं चाभिमन्युं च महत्या सेनया सह गान्धाराः समरे शूरा रुरुधुः सह सौबलाः ॥ 6 ॥
तत्र सौबलकाः करुद्धा वार्ष्णेयस्य रथॊत्तमम तिलशश चिच्छिदुः करॊधाच छस्त्रैर नानाविधैर युधि ॥ 7 ॥
सात्यकिस तु रथं तयक्त्वा वर्तमाने महाभये अभिमन्यॊ रथं तूर्णम आरुरॊह परंतपः ॥ 8 ॥
ताव एकरथसंयुक्तौ सौबलेयस्य वाहिनीम वयधमेतां शितैस तूर्णं शरैः संनतपर्वभिः ॥ 9 ॥
दरॊण भीष्मौ रणे यत्तौ धर्मराजस्य वाहिनीम नाशयेतां शरैस तीक्ष्णैः कङ्कपत्र परिच्छदैः ॥ 10 ॥
ततॊ धर्मसुतॊ राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ मिषतां सर्वसैन्यानां दरॊणानीकम उपाद्रवन ॥ 11 ॥
तत्रासीत सुमहद युद्धं तुमुलं लॊमहर्षणम यथा देवासुरं युद्धं पूर्वम आसीत सुदारुणम ॥ 12 ॥
कुर्वाणौ तु महत कर्म भीमसेन घटॊत्कचौ दुर्यॊधनस ततॊ ऽभयेत्य ताव उभाव अभ्यवारयत ॥ 13 ॥
तत्राद्भुतम अपश्याम हैडिम्बस्य पराक्रमम अतीत्य पितरं युद्धे यद अयुध्यत भारत ॥ 14 ॥
भीमसेनस तु संक्रुद्धॊ दुर्यॊधनम अमर्षणम हृद्य अविध्यत पृषत्केन परहसन्न इव पाण्डवः ॥ 15 ॥
ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा परहार वरमॊहितः निषसाद रथॊपस्थे कश्मलं च जगाम ह ॥ 16 ॥
तं विसं जञम अथॊ जञात्वा तवरमाणॊ ऽसय सारथिः अपॊवाह रणाद राजंस ततः सैन्यम अभिद्यत ॥ 17 ॥
ततस तां कौरवीं सेनां दरवमाणां समन्ततः निघ्नन भीमः शरैस तीक्ष्णैर अनुवव्राज पृष्ठतः ॥ 18 ॥
पार्षतश च रतः शरेष्ठॊ धर्मपुत्रश च पाण्डवः दरॊणस्य पश्यतः सैन्यं गाङ्गेयस्य च पश्यतः जघ्नतुर विशिखैस तीक्ष्णैः परानीक विशातनैः ॥ 19 ॥
दरवमाणं तु तत सैन्यं तव पुत्रस्य संयुगे नाशक्नुतां वारयितुं भीष्मद्रॊणौ महारथौ ॥ 20 ॥
वार्यमाणं हि भीष्मेण दरॊणेन च विशां पते विद्रवत्य एव तत सैन्यं पश्यतॊर दरॊण भीष्मयॊः ॥ 21 ॥
ततॊ रथसहस्रेषु विद्रवत्सु ततस ततः ताव आस्थिताव एकरथं सौभद्र शिनिपुंगवौ सौबलीं समरे सेनां शातयेतां समन्ततः ॥ 22 ॥
शुशुभाते तदा तौ तु शैनेय कुरुपुंगवौ अमावास्यां गतौ यद्वत सॊमसूर्यौ नभस्तले ॥ 23 ॥
अर्जुनस तु ततः करुद्धस तव सैन्यं विशां पते ववर्ष शरवर्षेण धाराभिर इव तॊयदः ॥ 24 ॥
वध्यमानं ततस तत तु शरैः पार्थस्य संयुगे दुद्राव कौरवं सैन्यं विषादभयकम्पितम ॥ 25 ॥
दरवतस तान समालॊक्य भीष्मद्रॊणौ महारथौ नयवारयेतां संरब्धौ दुर्यॊधनहितैषिणौ ॥ 26 ॥
ततॊ दुर्यॊधनॊ राजा समाश्वस्य विशां पते नयवर्तयत तत सैन्यं दरवमाणं समन्ततः ॥ 27 ॥
यत्र यत्र सुतं तुभ्यं यॊ यः पश्यति भारत तत्र तत्र नयवर्तन्त कषत्रियाणां महारथाः ॥ 28 ॥
तान निवृत्तान समीक्ष्यैव ततॊ ऽनये ऽपीतरे जनाः अन्यॊन्यस्पर्धया राजँल लज्जयान्ये ऽवतस्थिरे ॥ 29 ॥
पुनरावर्ततां तेषां वेग आसीद विशां पते पूर्यतः सागरस्येव चन्द्रस्यॊदयनं परति ॥ 30 ॥
संनिवृत्तांस ततस तांस तु दृष्ट्वा राजा सुयॊधनः अब्रवीत तवरितॊ गत्वा भीष्मं शांतनवं वचः ॥ 31 ॥
पितामह निबॊधेदं यत तवा वक्ष्यामि भारत नानुरूपम अहं मन्ये तवयि जीवति कौरव ॥ 32 ॥
दरॊणे चास्त्रविदां शरेष्ठे सपुत्रे स सुहृज्जने कृपे चैव महेष्वासे दरवतीयं वरूथिनी ॥ 33 ॥
न पाण्डवाः परतिबलास तव राजन कथं चन तथा दरॊणस्य संग्रामे दरौणेश चैव कृपस्य च ॥ 34 ॥
अनुग्राह्याः पाण्डुसुता नूनं तव पितामह यथेमां कषमसे वीरवध्यमानां वरूथिनीम ॥ 35 ॥
सॊ ऽसमि वाच्यस तवया राजन पूर्वम एव समागमे न यॊत्स्ये पाण्डवान संख्ये नापि पार्षत सात्यकी ॥ 36 ॥
शरुत्वा तु वचनं तुभ्यम आचार्यस्य कृपस्य च कर्णेन सहितः कृत्यं चिन्तयानस तदैव हि ॥ 37 ॥
यदि नाहं परित्याज्यॊ युवाभ्याम इह संयुगे विक्रमेणानुरूपेण युध्येतां पुरुषर्षभौ ॥ 38 ॥
एतच छरुत्वा वचॊ भीष्मः परहसन वै मुहुर मुहुः अब्रवीत तनयं तुभ्यं करॊधाद उद्वृत्य चक्षुषी ॥ 39 ॥
बहुशॊ हि मया राजंस तथ्यम उक्तं हितं वचः अजेयाः पाण्डवा युद्धे देवैर अपि स वासवैः ॥ 40 ॥
यत तु शक्यं मया कर्तुं वृद्धेनाद्य नृपॊत्तम करिष्यामि यथाशक्ति परेक्षेदानीं स बान्धवः ॥ 41 ॥
अद्य पाण्डुसुतान सर्वान स सैन्यान सह बन्धुभिः मिषतॊ वारयिष्यामि सर्वलॊकस्य पश्यतः ॥ 42 ॥
एवम उक्ते तु भीष्मेण पुत्रास तव जनेश्वर दध्मुः शङ्खान मुदा युक्ता भेरीश च जघ्निरे भृशम ॥ 43 ॥
पाण्डवापि ततॊ राजञ शरुत्वा तं निनदं महत दध्मुः शङ्खांश च भेरीश च मुरजांश च वयनादयन ॥ 44 ॥
भीष्मपर्व · Bhishma Parva
अध्याय 54
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 55