धर्मDharmic Data

भीष्मपर्व · Bhishma Parva

अध्याय 38

  1. शरीभगवान उवाच अभयं सत्त्वसंशुद्धिर जञानयॊगव्यवस्थितिः दानं दमश च यज्ञश च सवाध्यायस तप आर्जवम ॥ 1 ॥

  2. अहिंसा सत्यम अक्रॊधस तयागः शान्तिर अपैशुनम दया भूतेष्व अलॊलुप्त्वं मार्दवं हरीर अचापलम ॥ 2 ॥

  3. तेजः कषमा धृतिः शौचम अद्रॊहॊ नातिमानिता भवन्ति संपदं दैवीम अभिजातस्य भारत ॥ 3 ॥

  4. दम्भॊ दर्पॊ ऽतिमानश च करॊधः पारुष्यम एव च अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ संपदम आसुरीम ॥ 4 ॥

  5. दैवी संपद विमॊक्षाय निबन्धायासुरी मता मा शुचः संपदं दैवीम अभिजातॊ ऽसि पाण्डव ॥ 5 ॥

  6. दवौ भूतसर्गौ लॊके ऽसमिन दैव आसुर एव च दैवॊ विस्तरशः परॊक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ 6 ॥

  7. परवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुर आसुराः न शौचं नापि चाचारॊ न सत्यं तेषु विद्यते ॥ 7 ॥

  8. असत्यम अप्रतिष्ठं ते जगद आहुर अनीश्वरम अपरस्परसंभूतं किम अन्यत कामहैतुकम ॥ 8 ॥

  9. एतां दृष्टिम अवष्टभ्य नष्टात्मानॊ ऽलपबुद्धयः परभवन्त्य उग्रकर्माणः कषयाय जगतॊ ऽहिताः ॥ 9 ॥

  10. कामम आश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः मॊहाद गृहीत्वासद्ग्राहान परवर्तन्ते ऽशुचिव्रताः ॥ 10 ॥

  11. चिन्ताम अपरिमेयां च परलयान्ताम उपाश्रिताः कामॊपभॊगपरमा एतावद इति निश्चिताः ॥ 11 ॥

  12. आशापाशशतैर बद्धाः कामक्रॊधपरायणाः ईहन्ते कामभॊगार्थम अन्यायेनार्थसंचयान ॥ 12 ॥

  13. इदम अद्य मया लब्धम इदं पराप्स्ये मनॊरथम इदम अस्तीदम अपि मे भविष्यति पुनर धनम ॥ 13 ॥

  14. असौ मया हतः शत्रुर हनिष्ये चापरान अपि ईश्वरॊ ऽहम अहं भॊगी सिद्धॊ ऽहं बलवान सुखी ॥ 14 ॥

  15. आढ्यॊ ऽभिजनवान अस्मि कॊ ऽनयॊ ऽसति सदृशॊ मया यक्ष्ये दास्यामि मॊदिष्य इत्य अज्ञानविमॊहिताः ॥ 15 ॥

  16. अनेकचित्तविभ्रान्ता मॊहजालसमावृताः परसक्ताः कामभॊगेषु पतन्ति नरके ऽशुचौ ॥ 16 ॥

  17. आत्मसंभाविताः सतब्धा धनमानमदान्विताः यजन्ते नामयज्ञैस ते दम्भेनाविधिपूर्वकम ॥ 17 ॥

  18. अहंकारं बलं दर्पं कामं करॊधं च संश्रिताः माम आत्मपरदेहेषु परद्विषन्तॊ ऽभयसूयकाः ॥ 18 ॥

  19. तान अहं दविषतः करूरान संसारेषु नराधमान कषिपाम्य अजस्रम अशुभान आसुरीष्व एव यॊनिषु ॥ 19 ॥

  20. आसुरीं यॊनिम आपन्ना मूढा जन्मनि जन्मनि माम अप्राप्यैव कौन्तेय ततॊ यान्त्य अधमां गतिम ॥ 20 ॥

  21. तरिविधं नरकस्येदं दवारं नाशनम आत्मनः कामः करॊधस तथा लॊभस तस्माद एतत तरयं तयजेत ॥ 21 ॥

  22. एतैर विमुक्तः कौन्तेय तमॊद्वारैस तरिभिर नरः आचरत्य आत्मनः शरेयस ततॊ याति परां गतिम ॥ 22 ॥

  23. यः शास्त्रविधिम उत्सृज्य वर्तते कामकारतः न स सिद्धिम अवाप्नॊति न सुखं न परां गतिम ॥ 23 ॥

  24. तस्माच छास्त्रं परमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ जञात्वा शास्त्रविधानॊक्तं कर्म कर्तुम इहार्हसि ॥ 24 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 39

Previous: अध्याय 37