धर्मDharmic Data

भीष्मपर्व · Bhishma Parva

अध्याय 114

  1. संजय उवाच एवं ते पण्डवाः सर्वे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम विव्यधुः समरे भीष्मं परिवार्य समन्ततः ॥ 1 ॥

  2. शतघ्नीभिः सुघॊराभिः पट्टिशैः सपरश्वधैः मुद्गरैर मुसलैः परासैः कषेपणीभिश च सर्वशः ॥ 2 ॥

  3. शरैः कनकपुङ्खैश च शक्तितॊमरकम्पनैः नाराचैर वत्सदन्तैश च भुशुण्डीभिश च भारत अताडयन रणे भीष्मे सहिताः सर्वसृञ्जयाः ॥ 3 ॥

  4. स विशीर्णातनुत्राणः पीडितॊ बहुभिस तदा विव्यथे नैव गाङ्गेयॊ भिद्यमानेषु मर्मसु ॥ 4 ॥

  5. स दीप्तशरचापार्चिर अस्त्रप्रसृतमारुतः नेमिनिर्ह्रादसंनादॊ महास्त्रॊदयपावकः ॥ 5 ॥

  6. चित्रचापमहाज्वालॊ वीरक्षयमहेन्धनः युगान्ताग्निसमॊ भीष्मः परेषां समपद्यत ॥ 6 ॥

  7. निपत्य रथसंघानाम अन्तरेण विनिःसृतः दृश्यते सम नरेन्द्राणां पुनर मध्यगतश चरन ॥ 7 ॥

  8. ततः पाञ्चालराजं च धृष्टकेतुम अतीत्य च पाण्डवानीकिनीमध्यम आससाद स वेगितः ॥ 8 ॥

  9. ततः सात्यकिभीमौ च पाण्डवं च धनंजयम दरुपदं च विराटं च धृष्टद्युम्नं च पार्षतम ॥ 9 ॥

  10. भीमघॊषैर महावेगैर वैरिवारणभेदिभिः षड एतान षड्भिर आनर्छद भास्करप्रतिमैः शरैः ॥ 10 ॥

  11. तस्य ते निशितान बाणान संनिवार्य महारथाः दशभिर दशभिर भीष्मम अर्दयाम आसुर ओजसा ॥ 11 ॥

  12. शिखण्डी तु रणे बाणान यान मुमॊच महाव्रते ते भीष्मं विविशुस तूर्णं सवर्णपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ 12 ॥

  13. ततः किरीटी संरब्धॊ भीष्मम एवाभ्यवर्तत शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश चास्य समाच्छिनत ॥ 13 ॥

  14. भीष्मस्य धनुषश छेदं नामृष्यन्त महारथाः दरॊणश च कृतवर्मा च सैन्धवश च जयद्रथः ॥ 14 ॥

  15. भूरिश्रवाः शलः शल्यॊ भगदत्तस तथैव च सप्तैते परमक्रुद्धाः किरीटिनम अभिद्रुताः ॥ 15 ॥

  16. उत्तमास्त्राणि दिव्यानि दर्शयन्तॊ महारथाः अभिपेतुर भृशं करुद्धाश छादयन्त सम पाण्डवान ॥ 16 ॥

  17. तेषाम आपततां शब्दः शुश्रुवे फल्गुनं परति उद्वृत्तानां यथा शब्दः समुद्राणां युगक्षये ॥ 17 ॥

  18. हतानयत गृह्णीत युध्यतापि च कृन्तत इत्य आसीत तुमुलः शब्दः फल्गुनस्य रथं परति ॥ 18 ॥

  19. तं शब्दं तुमुलं शरुत्वा पाण्डवानां महारथाः अभ्यधावन परीप्सन्तः फल्गुनं भरतर्षभ ॥ 19 ॥

  20. सात्यकिर भीमसेनश च धृष्टद्युम्नश च पार्षतः विराटद्रुपदौ चॊभौ राक्षसश च घटॊत्कचः ॥ 20 ॥

  21. अभिमन्युश च संक्रुद्धः सप्तैते करॊधमूर्छिताः समभ्यधावंस तवरिताश चित्रकार्मुकधारिणः ॥ 21 ॥

  22. तेषां समभवद युद्धं तुमुलं लॊमहर्षणम संग्रामे भरतश्रेष्ठ देवानां दानवैर इव ॥ 22 ॥

  23. शिखण्डी तु रथश्रेष्ठॊ रक्ष्यमाणः किरीटिना अविध्यद दशभिर भीष्मं छिन्नधन्वानम आहवे सारथिं दशभिश चास्य धवजं चैकेन चिच्छिदे ॥ 23 ॥

  24. सॊ ऽनयत कार्मुकम आदाय गाङ्गेयॊ वेगवत्तरम तद अप्य अस्य शितैर भल्लैस तरिभिश चिच्छेद फल्गुनः ॥ 24 ॥

  25. एवं स पाण्डवः करुद्ध आत्तम आत्तं पुनः पुनः धनुर भीष्मस्य चिच्छेद सव्यसाची परंतपः ॥ 25 ॥

  26. स चछिन्नधन्वा संक्रुद्धः सृक्किणी परिसंलिहन शक्तिं जग्राह संक्रुद्धॊ गिरीणाम अपि दारणीम तां च चिक्षेप संक्रुद्धः फल्गुनस्य रथं परति ॥ 26 ॥

  27. ताम आपतन्तीं संप्रेक्ष्य जवलन्तीम अशनीम इव समादत्त शितान भल्लान पञ्च पाण्डवनन्दनः ॥ 27 ॥

  28. तस्य चिच्छेद तां शक्तिं पञ्चधा पञ्चभिः शरैः संक्रुद्धॊ भरतश्रेष्ठ भीष्मबाहुबलेरिताम ॥ 28 ॥

  29. सा पपात परिच्छिन्ना संक्रुद्धेन किरीटिना मेघवृन्दपरिभ्रष्टा विच्छिन्नेव शतह्रदा ॥ 29 ॥

  30. छिन्नां तां शक्तिम आलॊक्य भीष्मः करॊधसमन्वितः अचिन्तयद रणे वीरॊ बुद्ध्या परपुरंजयः ॥ 30 ॥

  31. शक्तॊ ऽहं धनुषैकेन निहन्तुं सर्वपाण्डवान यद्य एषां न भवेद गॊप्ता विष्वक्सेनॊ महाबलः ॥ 31 ॥

  32. कारणद्वयम आस्थाय नाहं यॊत्स्यामि पाण्डवैः अवध्यत्वाच च पाण्डूनां सत्रीभावाच च शिखण्डिनः ॥ 32 ॥

  33. पित्रा तुष्टेन मे पूर्वं यदा कालीम उदावहत सवच्छन्दमरणं दत्तम अवध्यत्वं रणे तथा तस्मान मृत्युम अहं मन्ये पराप्तकालम इवात्मनः ॥ 33 ॥

  34. एवं जञात्वा वयवसितं भीष्मस्यामिततेजसः ऋषयॊ वसवश चैव वियत्स्था भीष्मम अब्रुवन ॥ 34 ॥

  35. यत ते वयवसितं वीर अस्माकं सुमहत परियम तत कुरुष्व महेष्वास युद्धाद बुद्धिं निवर्तय ॥ 35 ॥

  36. तस्य वाक्यस्य निधने परादुर आसीच छिवॊ ऽनिलः अनुलॊमः सुगन्धी च पृषतैश च समन्वितः ॥ 36 ॥

  37. देवदुन्दुभयश चैव संप्रणेदुर महास्वनाः पपात पुष्पवृष्टिश च भीष्मस्यॊपरि पार्थिव ॥ 37 ॥

  38. न च तच छुश्रुवे कश चित तेषां संवदतां नृप ऋते भीष्मं महाबाहुं मां चापि मुनितेजसा ॥ 38 ॥

  39. संभ्रमश च महान आसीत तरिदशानां विशां पते पतिष्यति रथाद भीष्मे सर्वलॊकप्रिये तदा ॥ 39 ॥

  40. इति देवगणानां च शरुत्वा वाक्यं महामनाः ततः शांतनवॊ भीष्मॊ बीभत्सुं नाभ्यवर्तत भिद्यमानः शितैर बाणैः सर्वावरणभेदिभिः ॥ 40 ॥

  41. शिखण्डी तु महाराज भरतानां पितामहम आजघानॊरसि करुद्धॊ नवभिर निशितैः शरैः ॥ 41 ॥

  42. स तेनाभिहतः संख्ये भीष्मः कुरुपितामहः नाकम्पत महाराज कषितिकम्पे यथाचलः ॥ 42 ॥

  43. ततः परहस्य बीभत्सुर वयाक्षिपन गाण्डिवं धनुः गाङ्गेयं पञ्चविंशत्या कषुद्रकाणां समर्पयत ॥ 43 ॥

  44. पुनः शरशतेनैवं तवरमाणॊ धनंजयः सर्वगात्रेषु संक्रुद्धः सर्वमर्मस्व अताडयत ॥ 44 ॥

  45. एवम अन्यैर अपि भृशं वध्यमानॊ महारणे न चक्रुस ते रुजं तस्य रुक्मपुङ्खाः शिलाशिताः ॥ 45 ॥

  46. ततः किरीटी संरब्धॊ भीष्मम एवाभ्यवर्तत शिखण्डिनं पुरस्कृत्य धनुश चास्य समाच्छिनत ॥ 46 ॥

  47. अथैनं दशभिर विद्ध्वा धवजम एकेन चिच्छिदे सारथिं विशिखैश चास्य दशभिः समकम्पयत ॥ 47 ॥

  48. सॊ ऽनयत कार्मुकम आदत्त गाङ्गेयॊ बलवत्तरम तद अप्य अस्य शितैर भल्लैस तरिधा तरिभिर उपानुदत निमेषान्तरमात्रेण आत्तम आत्तं महारणे ॥ 48 ॥

  49. एवम अस्य धनूंष्य आजौ चिच्छेद सुबहून्य अपि ततः शांतनवॊ भीष्मॊ बीभत्सुं नाभ्यवर्तत ॥ 49 ॥

  50. अथैनं पञ्चविंशत्या कषुद्रकाणां समर्दयत सॊ ऽतिविद्धॊ महेष्वासॊ दुःशासनम अभाषत ॥ 50 ॥

  51. एष पार्थॊ रणे करुद्धः पाण्डवानां महारथः शरैर अनेकसाहस्रैर माम एवाभ्यसते रणे ॥ 51 ॥

  52. न चैष शक्यः समरे जेतुं वज्रभृता अपि न चापि सहिता वीरा देवदानवराक्षसाः मां चैव शक्ता निर्जेतुं किम उ मर्त्याः सुदुर्बलाः ॥ 52 ॥

  53. एवं तयॊः संवदतॊः फल्गुनॊ निशितैः शरैः शिखण्डिनं पुरस्कृत्य भीष्मं विव्याध संयुगे ॥ 53 ॥

  54. ततॊ दुःशासनं भूयः समयमानॊ ऽभयभाषत अतिविद्धः शितैर बाणैर भृशं गाण्डीवधन्वना ॥ 54 ॥

  55. वज्राशनिसमस्पर्शाः शिताग्राः संप्रवेशिताः विमुक्ता अव्यवच्छिन्ना नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 55 ॥

  56. निकृन्तमाना मर्माणि दृढावरणभेदिनः मुसलानीव मे घनन्ति नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 56 ॥

  57. बरह्मदण्डसमस्पर्शा वज्रवेगा दुरासदाः मम पराणान आरुजन्ति नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 57 ॥

  58. भुजगा इव संक्रुद्धा लेलिहाना विषॊल्बणाः ममाविशन्ति मर्माणि नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 58 ॥

  59. नाशयन्तीव मे पराणान यमदूता इवाहिताः गदापरिघसंस्पर्शा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 59 ॥

  60. कृन्तन्ति मम गात्राणि माघमासे गवाम इव अर्जुनस्य इमे बाणा नेमे बाणाः शिखण्डिनः ॥ 60 ॥

  61. सर्वे हय अपि न मे दुःखं कुर्युर अन्ये नराधिपाः वीरं गण्डीवधन्वानम ऋते जिष्णुं कपिध्वजम ॥ 61 ॥

  62. इति बरुवञ शांतनवॊ दिधक्षुर इव पाण्डवम सविष्फुलिङ्गां दीप्ताग्रां शक्तिं चिक्षेप भारत ॥ 62 ॥

  63. ताम अस्य विशिखैश छित्त्वा तरिधा तरिभिर अपातयत पश्यतां कुरुवीराणां सर्वेषां तत्र भारत ॥ 63 ॥

  64. चर्माथादत्त गाङ्गेयॊ जातरूपपरिष्कृतम खड्गं चान्यतरं परेप्सुर मृत्यॊर अग्रे जयाय वा ॥ 64 ॥

  65. तस्य तच छतधा चर्म वयधमद दंशितात्मनः रथाद अनवरूढस्य तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 65 ॥

  66. विनद्यॊच्चैः सिंह इव सवान्य अनीकान्य अचॊदयत अभिद्रवत गाङ्गेयं मां वॊ ऽसतु भयम अण्व अपि ॥ 66 ॥

  67. अथ ते तॊमरैः परासैर बाणौघैश च समन्ततः पट्टिशैश च सनिस्त्रिंशैर नानाप्रहरणैस तथा ॥ 67 ॥

  68. वत्सदन्तैश च भल्लैश च तम एकम अभिदुद्रुवुः सिंहनादस ततॊ घॊरः पाण्डवानाम अजायत ॥ 68 ॥

  69. तथैव तव पुत्राश च राजन भीष्मजयैषिणः तम एकम अभ्यवर्तन्त सिंहनादांश च नेदिरे ॥ 69 ॥

  70. तत्रासीत तुमुलं युद्धं तावकानां परैः सह दशमे ऽहनि राजेन्द्र भीष्मार्जुनसमागमे ॥ 70 ॥

  71. आसीद गाङ्ग इवावर्तॊ मुहूर्तम उदधेर इव सैन्यानां युध्यमानानां निघ्नताम इतरेतरम ॥ 71 ॥

  72. अगम्यरूपा पृथिवी शॊणिताक्ता तदाभवत समं च विषमं चैव न पराज्ञायत किं चन ॥ 72 ॥

  73. यॊधानाम अयुतं हत्वा तस्मिन स दशमे ऽहनि अतिष्ठद आहवे भीष्मॊ भिद्यमानेषु मर्मसु ॥ 73 ॥

  74. ततः सेनामुखे तस्मिन सथितः पार्थॊ धनंजयः मध्येन कुरुसैन्यानां दरावयाम आस वाहिनीम ॥ 74 ॥

  75. वयं शवेतहयाद भीताः कुन्तीपुत्राद धनंजयात पीड्यमानाः शितैः शस्त्रैः परद्रवाम महारणात ॥ 75 ॥

  76. सौवीराः कितवाः पराच्याः परतीच्यॊदीच्यमालवाः अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयॊ ऽथ वसातयः ॥ 76 ॥

  77. शाल्वाश्रयास तरिगर्ताश च अम्बष्ठाः केकयैः सह दवादशैते जनपदाः शरार्ता वरणपीडिताः संग्रामे न जहुर भीष्मं युध्यमानं किरीटिना ॥ 77 ॥

  78. ततस तम एकं बहवः परिवार्य समन्ततः परिकाल्य कुरून सर्वाञ शरवर्षैर अवाकिरन ॥ 78 ॥

  79. निपातयत गृह्णीत विध्यताथ च कर्षत इत्य आसीत तुमुलः शब्दॊ राजन भीष्मरथं परति ॥ 79 ॥

  80. अभिहत्य शरौघैस तं शतशॊ ऽथ सहस्रशः न तस्यासीद अनिर्भिन्नं गात्रेष्व अङ्गुलमात्रकम ॥ 80 ॥

  81. एवंविभॊ तव पिता शरैर विशकली कृतः शिताग्रैः फल्गुनेनाजौ पराक्शिराः परापतद रथात किंचिच्छेषे दिनकरे पुत्राणां तव पश्यताम ॥ 81 ॥

  82. हाहेति दिवि देवानां पार्थिवानां च सर्वशः पतमाने रथाद भीष्मे बभूव सुमहान सवनः ॥ 82 ॥

  83. तं पतन्तम अभिप्रेक्ष्य महात्मानं पितामहम सह भीष्मेण सर्वेषां परापतन हृदयानि नः ॥ 83 ॥

  84. स पपात महाबाहुर वसुधाम अनुनादयन इन्द्रध्वज इवॊत्सृष्टः केतुः सर्वधनुष्मताम धरणीं नास्पृशच चापि शरसंघैः समाचितः ॥ 84 ॥

  85. शरतल्पे महेष्वासं शयानं पुरुषर्षभम रथात परपतितं चैनं दिव्यॊ भावः समाविशत ॥ 85 ॥

  86. अभ्यवर्षत पर्जन्यः पराकम्पत च मेदिनी पतन स ददृशे चापि खर्वितं च दिवाकरम ॥ 86 ॥

  87. संज्ञां चैवालभद वीरः कालं संचिन्त्य भारत अन्तरिक्षे च शुश्राव दिव्यां वाचं समन्ततः ॥ 87 ॥

  88. कथं महात्मा गाङ्गेयः सर्वशस्त्रभृतां वरः कालं कर्ता नरव्याघ्रः संप्राप्ते दक्षिणायने ॥ 88 ॥

  89. सथितॊ ऽसमीति च गाङ्गेयस तच छरुत्वा वाक्यम अब्रवीत धारयाम आस च पराणान पतितॊ ऽपि हि भूतले उत्तरायणम अन्विच्छन भीष्मः कुरुपितामहः ॥ 89 ॥

  90. तस्य तन मतम आज्ञाय गङ्गा हिमवतः सुता महर्षीन हंसरूपेण परेषयाम आस तत्र वै ॥ 90 ॥

  91. ततः संपातिनॊ हंसास तवरिता मानसौकसः आजग्मुः सहिता दरष्टुं भीष्मं कुरुपितामहम यत्र शेते नरश्रेष्ठः शरतल्पे पितामहः ॥ 91 ॥

  92. ते तु भीष्मं समासाद्य मुनयॊ हंसरूपिणः अपश्यञ शरतल्पस्थं भीष्मं कुरुपितामहम ॥ 92 ॥

  93. ते तं दृष्ट्वा महात्मानं कृत्वा चापि परदक्षिणम गाङ्गेयं भरतश्रेष्ठं दक्षिणेन च भास्करम ॥ 93 ॥

  94. इतरेतरम आमन्त्र्य पराहुस तत्र मनीषिणः भीष्म एव महात्मा सन संस्थाता दक्षिणायने ॥ 94 ॥

  95. इत्य उक्त्वा परस्थितान हंसान दक्षिणाम अभितॊ दिशम संप्रेक्ष्य वै महाबुद्धिश चिन्तयित्वा च भारत ॥ 95 ॥

  96. तान अब्रवीच छांतनवॊ नाहं गन्ता कथं चन दक्षिणावृत्त आदित्य एतन मम मनैः सथितम ॥ 96 ॥

  97. गमिष्यामि सवकं सथानम आसीद यन मे पुरातनम उदगावृत्त आदित्ये हंसाः सत्यं बरवीमि वः ॥ 97 ॥

  98. धारयिष्याम्य अहं पराणान उत्तरायणकाङ्क्षया ऐश्वर्यभूतः पराणानाम उत्सर्गे नियतॊ हय अहम तस्मात पराणान धारयिष्ये मुमूर्षुर उदगायने ॥ 98 ॥

  99. यश च दत्तॊ वरॊ मह्यं पित्रा तेन महात्मना छन्दतॊ मृत्युर इत्य एवं तस्य चास्तु वरस तथा ॥ 99 ॥

  100. धारयिष्ये ततः पराणान उत्सर्गे नियते सति इत्य उक्त्वा तांस तदा हंसान अशेत शरतल्पगः ॥ 100 ॥

  101. एवं कुरूणां पतिते शृङ्गे भीष्मे महौजसि पाण्डवाः सृञ्जयाश चैव सिंहनादं परचक्रिरे ॥ 101 ॥

  102. तस्मिन हते महासत्त्वे भरतानाम अमध्यमे न किं चित परत्यपद्यन्त पुत्रास ते भरतर्षभ संमॊहश चैव तुमुलः कुरूणाम अभवत तदा ॥ 102 ॥

  103. नृपा दुर्यॊधनमुखा निःश्वस्य रुरुदुस ततः विषादाच च चिरं कालम अतिष्ठन विगतेन्द्रियाः ॥ 103 ॥

  104. दध्युश चैव महाराज न युद्धे दधिरे मनः ऊरुग्राहगृहीताश च नाभ्यधावन्त पाण्डवान ॥ 104 ॥

  105. अवध्ये शंतनॊः पुत्रे हते भीष्मे महौजसि अभावः सुमहान राजन कुरून आगाद अतन्द्रितः ॥ 105 ॥

  106. हतप्रवीराश च वयं निकृत्ताश च शितैः शरैः कर्तव्यं नाभिजानीमॊ निर्जिताः सव्यसाचिना ॥ 106 ॥

  107. पाण्डवास तु जयं लब्ध्वा परत्र च परां गतिम सर्वे दध्मुर महाशङ्खाञ शूराः परिघबाहवः सॊमकाश च सपञ्चालाः पराहृष्यन्त जनेश्वर ॥ 107 ॥

  108. ततस तूर्यसहस्रेषु नदत्सु सुमहाबलः आस्फॊटयाम आस भृशं भीमसेनॊ ननर्त च ॥ 108 ॥

  109. सेनयॊर उभयॊश चापि गाङ्गेये विनिपातिते संन्यस्य वीराः शस्त्राणि पराध्यायन्त समन्ततः ॥ 109 ॥

  110. पराक्रॊशन परापतंश चान्ये जग्मुर मॊहं तथापरे कषत्रं चान्ये ऽभयनिन्दन्त भीष्मं चैके ऽभयपूजयन ॥ 110 ॥

  111. ऋषयः पितरश चैव परशशंसुर महाव्रतम भरतानां च ये पूर्वे ते चैनं परशशंसिरे ॥ 111 ॥

  112. महॊपनिषदं चैव यॊगम आस्थाय वीर्यवान जपञ शांतनवॊ धीमान कालाकाङ्क्षी सथितॊ ऽभवत ॥ 112 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 115

Previous: अध्याय 113