[स] अर्जुनस तु नरव्याघ्र सुशर्मप्रमुखान नृपान अनयत परेतराजस्य भवनं सायकैः शितैः ॥ 1 ॥
सुशर्मापि ततॊ बाणैः पार्थं विव्याध संयुगे वासुदेवं च सप्तत्या पार्थं च नवभिः पुनः ॥ 2 ॥
तान निवार्य शरौघेण शक्रसूनुर महारथः सुशर्मणॊ रणे यॊधान पराहिणॊद यमसादनम ॥ 3 ॥
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये वयद्रवन्त रणे राजन भये जाते महारथाः ॥ 4 ॥
उत्सृज्य तुरगान के चिद रथान के चिच च मारिष गजान अन्ये समुत्सृज्य पराद्रवन्त दिशॊ दश ॥ 5 ॥
अपरे तुद्यमानास तु वाजिनार रथा रणात तवरया परया युक्ताः पराद्रवन्त विशां पते ॥ 6 ॥
पादाताश चापि शस्त्राणि समुत्सृज्य महारणे निरपेक्षा वयधावन्त तेन तेन सम भारत ॥ 7 ॥
वार्यमाणाः सम बहुशस तरैगर्तेन सुशर्मणा तथान्यैः पार्थिवश्रेष्ठैर न वयतिष्ठन्त संयुगे ॥ 8 ॥
तद बलं परद्रुतं दृष्ट्वा पुत्रॊ दुर्यॊधनस तव पुरस्कृत्य रणे भीष्मं सर्वसैन्यपुरस्कृतम ॥ 9 ॥
सर्वॊद्यॊगेन महता धनंजयम उपाद्रवत तरिगर्ताधिपतेर अर्थे जीवितस्य विशां पते ॥ 10 ॥
स एकः समरे तस्थौ किरन बहुविधाञ शरान भरातृभिः सहितः सर्वैः शेषा विप्रद्रुता नराः ॥ 11 ॥
तथैव पण्डवा राजन सर्वॊद्यॊगेन दंशिताः परययुः फल्गुनार्थाय यत्र भीष्मॊ वयवस्थितः ॥ 12 ॥
जानन्तॊ ऽपि रणे शौर्यं घॊरं गाण्डीवधन्वनः हाहाकारकृतॊत्साहा भीष्मं जग्मुः समन्ततः ॥ 13 ॥
ततस तालध्वजः शूरः पाण्डवानाम अनीकिनीम छादयाम आस समरे शरैः संनतपर्वभिः ॥ 14 ॥
एकीभूतास ततः सर्वे कुरवः पाण्डवैः सह अयुध्यन्त महाराज मध्यं पराप्ते दिवाकरे ॥ 15 ॥
सात्यकिः कृतवर्माणं विद्ध्वा पञ्चभिर आयसैः अतिष्ठद आहवे शूरः किरन बाणान सहस्रशः ॥ 16 ॥
तथैव दरुपदॊ राजा दरॊणं विद्ध्वा शितैः शरैः पुनर विव्याध सप्तत्या सारथिं चास्य सप्तभिः ॥ 17 ॥
भीमसेनस तु राजानं बाह्लिकं परपितामहम विद्ध्वानदन महानादं शार्दूल इव कानने ॥ 18 ॥
आर्जुनिश चित्रसेनेन विद्धॊ बहुभिर आशुगैः चित्रसेनं तरिभिर बाणैर विव्याध हृदये भृशम ॥ 19 ॥
समागतौ तौ तु रणे महामात्रौ वयरॊचताम यथा दिवि महाघॊरौ राजन बुध शनैश्चरौ ॥ 20 ॥
तस्याश्वांश चतुरॊ हत्वा सूतं च नवभिः शरैः ननाद बलवन नादं सौभद्रः परवीरहा ॥ 21 ॥
हताश्वात तु रथात तूर्णम अवप्लुत्य महारथः आरुरॊह रथं तूर्णं दुर्मुखस्य विशां पते ॥ 22 ॥
दरॊणश च दरुपदं विद्ध्वा शरैः संनतपर्वभिः सारथिं चास्य विव्याध तवरमाणः पराक्रमी ॥ 23 ॥
पीड्यमानस ततॊ राजा दरुपदॊ वाहिनीमुखे अपायाज जवनैर अश्वैः पूर्ववैरम अनुस्मरन ॥ 24 ॥
भीमसेनस तु राजानं मुहूराद इव बाह्लिकम वयश्व सूत रथं चक्रे सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ 25 ॥
स संभ्रमॊ महाराज संशयं परमं गतः अवप्लुत्य ततॊ वाहाद बाह्लिकः पुरुषॊत्तमः आरुरॊह रथं तूर्णं लक्ष्मणस्य महारथः ॥ 26 ॥
सात्यकिः कृतवर्माणं वारयित्वा महारथः शारैर बहुविधै राजन्न आससाद पितामहम ॥ 27 ॥
स विद्ध्वा भारतं षष्ट्या निशितैर लॊमवाहिभिः ननर्तेव रथॊपस्थे विधुन्वानॊ महद धनुः ॥ 28 ॥
तस्यायसीं महाशक्तिं चिक्षेपाथ पितामहः हेमचित्रां महावेगां नागकन्यॊपमां शुभाम ॥ 29 ॥
ताम आपतन्तीं सहसा मृत्युकल्पां सुतेजनाम धवंसयाम आस वार्ष्णेयॊ लाघवेन महायशाः ॥ 30 ॥
अनासाद्य तु वार्ष्णेयं शक्तिः परमदारुणा नयपतद धरणी पृष्ठे महॊल्केव गतप्रभा ॥ 31 ॥
वार्ष्णेयस तु ततॊ राजन सवां शक्तिं घॊरदर्शनाम वेगवद गृह्य चिक्षेप पितामह रथं परति ॥ 32 ॥
वार्ष्णेय भुजवेगेन परणुन्ना सा महाहवे अभिदुद्राव वेगेन कालरात्रिर यथा नरम ॥ 33 ॥
ताम आपतन्तीं सहसा दविधा चिच्छेद भारत कषुरप्राभ्यां सुतीक्ष्णाभ्यां सान्वकीर्यत भूतले ॥ 34 ॥
छित्त्वा तु शक्तिं गाङ्गेयः सात्यकिं नवभिः शरैः आजघानॊरसि करुद्धः परहसञ शत्रुकर्शनः ॥ 35 ॥
ततः सरथनागाश्वाः पाण्डवाः पाण्डुपूर्वज परिवव्रू रणे भीष्मं माधवत्राणकारणात ॥ 36 ॥
ततः परववृते युद्धं तुमुलं लॊमहर्षणम पाण्डवानां कुरूणां च समरे विजयैषिणाम ॥ 37 ॥
भीष्मपर्व · Bhishma Parva
अध्याय 100
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 101