[व] परयान्तं देवकीपुत्रं परवीर रुजॊ दश महारथा महाबाहुम अन्वयुः शस्त्रपाणयः ॥ 1 ॥
पदातीनां सहस्रं च सादिनां च परंतप भॊज्यं च विपुलं राजन परेष्याश च शतशॊ ऽपरे ॥ 2 ॥
[ज] कथं परयातॊ दाशार्हॊ महात्मा मधुसूदनः कानि वा वरजतस तस्य निमित्तानि महौजसः ॥ 3 ॥
[व] तस्य परयाणे यान्य आसन्न अद्भुतानि महात्मनः तानि मे शृणु दिव्यानि दैवान्य औत्पातिकानि च ॥ 4 ॥
अनभ्रे ऽशनिनिर्घॊषः सविद्युत्समजायत अन्वग एव च पर्जन्यः परावर्षद विघने भृशम ॥ 5 ॥
परत्यग ऊहुर महानद्यः पराङ्मुखाः सिन्धुसत्तमाः विपारीता दिशः सर्वा न पराज्ञायत किं चन ॥ 6 ॥
पराज्वलन्न अग्नयॊ राजन पृथिवीसमकम्पत उदपानाश च कुम्भाश च परासिञ्चञ शतशॊ जलम ॥ 7 ॥
तमः संवृतम अप्य आसीत सर्वं जगद इदं तदा न दिशॊ नादिशॊ राजन परज्ञायन्ते सम रेणुना ॥ 8 ॥
परादुरासीन महाञ शब्दः खे शरीरं न दृश्यते सर्वेषु राजन देशेषु तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 9 ॥
परामथ्नाद धास्तिन पुरं वातॊ दक्षिणपश्चिमः आरुजन गणशॊ वृक्षान परुषॊ भीमनिस्वनः ॥ 10 ॥
यत्र यत्र तु वार्ष्णेयॊ वर्तते पथि भारत तत्र तत्र सुखॊ वायुः सर्वं चासीत परदक्षिणम ॥ 11 ॥
ववर्ष पुष्पवर्षं च कमलानि च भूरिशः समश च पन्था निर्दुःखॊ वयपेतकुश कण्टकः ॥ 12 ॥
स गच्छन बराह्मणै राजंस तत्र तत्र महाभुजः अर्च्यते मधुपर्कैश च सुमनॊभिर वसु परदः ॥ 13 ॥
तं किरन्ति महात्मानं वन्यैः पुष्पैः सुगन्धिभिः सत्रियः पथि समागम्य सर्वभूतहिते रतम ॥ 14 ॥
स शालिभवनं रम्यं सर्वसस्य समाचितम सुखं परमधर्मिष्ठम अत्यगाद भरतर्षभ ॥ 15 ॥
पश्यन बहु पशून गरामान रम्यान हृदयतॊषणान पुराणि च वयतिक्रामन राष्ट्राणि विविधानि च ॥ 16 ॥
नित्यहृष्टाः सुमनसॊ भारतैर अभिरक्षिताः नॊद्विग्नाः परचक्राणाम अनयानाम अकॊविदाः ॥ 17 ॥
उपप्लव्याद अथायान्तं जनाः पुरनिवासिनः पथ्य अतिष्ठन्त सहिता विष्वक्सेन दिदृक्षया ॥ 18 ॥
ते तु सर्वे सुनामानम अग्निम इद्धम इव परभुम अर्चयाम आसुर अर्च्यं तं देशातिथिम उपस्थितम ॥ 19 ॥
वृकस्थलं समासाद्य केशवः परवीरहा परकीर्णरश्माव आदित्ये विमले लॊहितायति ॥ 20 ॥
अवतीर्य रथात तूर्णं कृत्वा शौचं यथाविधि रथमॊचनम आदिश्य संध्याम उपविवेश ह ॥ 21 ॥
दारुकॊ ऽपि हयान मुक्त्वा परिचर्य च शास्त्रतः मुमॊच सर्वं वर्माणि मुक्त्वा चैनान अवासृजत ॥ 22 ॥
अभ्यतीत्य तु तत सर्वम उवाच मधुसूदनः युधिष्ठिरस्य कार्यार्थम इह वत्स्यामहे कषपाम ॥ 23 ॥
तस्य तन मतम आज्ञाय चक्रुर आवसथं नराः कषणेन चान्न पानानि गुणवन्ति समार्जयन ॥ 24 ॥
तस्मिन गरामे परधानास तु य आसन बराह्मणा नृप आर्याः कुलीना हरीमन्तॊ बराह्मीं वृत्तिम अनुष्ठिताः ॥ 25 ॥
ते ऽभिगम्य महात्मानं हृषीकेशम अरिंदमम पूजां चक्रुर यथान्यायम आशीर मङ्गलसंयुताम ॥ 26 ॥
ते पूजयित्वा दाशार्हं सर्वलॊकेषु पूजितम नयवेदयन्त वेश्मानि रत्नवन्ति महात्मने ॥ 27 ॥
तान परभुः कृतम इत्य उक्त्वा सत्कृत्य च यथार्हतः अभ्येत्य तेषां वेश्मानि पुनर आयात सहैव तैः ॥ 28 ॥
सुमृष्टं भॊजयित्वा च बराह्मणांस तत्र केशवः भुक्त्वा च सह तैः सर्वैर अवसत तां कषपां सुखम ॥ 29 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 82
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 83