धर्मDharmic Data

उद्योगपर्व · Udyoga Parva

अध्याय 39

  1. [धृ] अनीश्वरॊ ऽयं पुरुषॊ भवाभवे; सूत्रप्रॊता दारुमयीव यॊषा धात्रा हि दिष्टस्य वशे किलायं; तस्माद वद तवं शरवणे घृतॊ ऽहम ॥ 1 ॥

  2. अप्राप्तकालं वचनं बृहस्पतिर अपि बरुवन लभते बुद्ध्यवज्ञानम अवमानं च भारत ॥ 2 ॥

  3. परियॊ भवति दानेन परियवादेन चापरः मन्त्रं मूलबलेनान्यॊ यः परियः परिय एव सः ॥ 3 ॥

  4. दवेष्यॊ न साधुर भवति न मेधावी न पण्डितः परिये शुभानि कर्माणि दवेष्ये पापानि भारत ॥ 4 ॥

  5. न स कषयॊ महाराज यः कषयॊ वृद्धिम आवहेत कषयः स तव इह मन्तव्यॊ यं लब्ध्वा बहु नाशयेत ॥ 5 ॥

  6. समृद्धा गुणतः के चिद भवन्ति धनतॊ ऽपरे धनवृद्धान गुणैर हीनान धृतराष्ट्र विवर्जयेत ॥ 6 ॥

  7. [धृ] सर्वं तवम आयती युक्तं भाषसे पराज्ञसंमतम न चॊत्सहे सुतं तयक्तुं यतॊ धर्मस ततॊ जयः ॥ 7 ॥

  8. सवभावगुणसंपन्नॊ न जातु विनयान्वितः सुसूक्ष्मम अपि भूतानाम उपमर्दं परयॊक्ष्यते ॥ 8 ॥

  9. परापवाद निरताः परदुःखॊदयेषु च परस्परविरॊधे च यतन्ते सततॊथिताः ॥ 9 ॥

  10. स दॊषं दर्शनं येषां संवासे सुमहद भयम अर्थादाने महान दॊषः परदाने च महद भयम ॥ 10 ॥

  11. ये पापा इति विख्याताः संवासे परिगर्हिताः युक्ताश चान्यैर महादॊषैर ये नरास तान विवर्जयेत ॥ 11 ॥

  12. निवर्तमाने सौहार्दे परीतिर नीचे परणश्यति या चैव फलनिर्वृत्तिः सौहृदे चैव यत सुखम ॥ 12 ॥

  13. यतते चापवादाय यत्नम आरभते कषये अल्पे ऽपय अपकृते मॊहान न शान्तिम उपगच्छति ॥ 13 ॥

  14. तादृशैः संगतं नीचैर नृशंसैर अकृतात्मभिः निशाम्य निपुणं बुद्ध्या विद्वान दूराद विवर्जयेत ॥ 14 ॥

  15. यॊ जञातिम अनुगृह्णाति दरिद्रं दीनम आतुरम सपुत्रपशुभिर वृद्धिं यशश चाव्ययम अश्नुते ॥ 15 ॥

  16. जञातयॊ वर्धनीयास तैर य इच्छन्त्य आत्मनः शुभम कुलवृद्धिं च राजेन्द्र तस्मात साधु समाचर ॥ 16 ॥

  17. शरेयसा यॊक्ष्यसे राजन कुर्वाणॊ जञातिसत्क्रियाम विगुणा हय अपि संरक्ष्या जञातयॊ भरतर्षभ ॥ 17 ॥

  18. किं पुनर गुणवन्तस ते तवत्प्रसादाभिकाङ्क्षिणः परसादं कुरु दीनानां पाण्डवानां विशां पते ॥ 18 ॥

  19. दीयन्तां गरामकाः के चित तेषां वृत्त्यर्थम ईश्वर एवं लॊके यशःप्राप्तॊ भविष्यत्सि नराधिप ॥ 19 ॥

  20. वृद्धेन हि तवया कार्यं पुत्राणां तात रक्षणम मया चापि हितं वाच्यं विद्धि मां तवद्धितैषिणम ॥ 20 ॥

  21. जञातिभिर विग्रहस तात न कर्तव्यॊ भवार्थिना सुखानि सह भॊज्यानि जञातिभिर भरतर्षभ ॥ 21 ॥

  22. संभॊजनं संकथनं संप्रीतिश च परस्परम जञातिभिः सह कार्याणि न विरॊधः कथं चन ॥ 22 ॥

  23. जञातयस तारयन्तीह जञातयॊ मज्जयन्ति च सुवृत्तास तारयन्तीह दुर्वृत्ता मज्जयन्ति च ॥ 23 ॥

  24. सुवृत्तॊ भव राजेन्द्र पाण्डवान परति मानद अधर्षणीयः शत्रूणां तैर वृतस तवं भविष्यसि ॥ 24 ॥

  25. शरीमन्तं जञातिम आसाद्य यॊ जञातिर अवसीदति दिग्धहस्तं मृग इव स एनस तस्य विन्दति ॥ 25 ॥

  26. पश्चाद अपि नरश्रेष्ठ तव तापॊ भविष्यति तान वा हतान सुतान वापि शरुत्वा तद अनुचिन्तय ॥ 26 ॥

  27. येन खट्वां समारूढः परितप्येत कर्मणा आदाव एव न तत कुर्याद अध्रुवे जीविते सति ॥ 27 ॥

  28. न कश चिन नापनयते पुमान अन्यत्र भार्गवात शेषसंप्रतिपत्तिस तु बुद्धिमत्स्व एव तिष्ठति ॥ 28 ॥

  29. दुर्यॊधनेन यद्य एतत पापं तेषु पुरा कृतम तवया तत कुलवृद्धेन परत्यानेयं नरेश्वर ॥ 29 ॥

  30. तांस तवं पदे परतिष्ठाप्य लॊके विगतकल्मषः भविष्यसि नरश्रेष्ठ पूजनीयॊ मनीषिणाम ॥ 30 ॥

  31. सुव्याहृतानि धीराणां फलतः परविचिन्त्य यः अध्यवस्यति कार्येषु चिरं यशसि तिष्ठति ॥ 31 ॥

  32. अवृत्तिं विनयॊ हन्ति हन्त्य अनर्थं पराक्रमः हन्ति नित्यं कषमा करॊधम आचारॊ हन्त्य अलक्षणम ॥ 32 ॥

  33. परिच्छदेन कषत्रेण वेश्मना परिचर्यया परीक्षेत कुलं राजन भॊजनाच्छादनेन च ॥ 33 ॥

  34. ययॊश चित्तेन वा चित्तं नैभृतं नैभृतेन वा समेति परज्ञया परज्ञा तयॊर मैत्री न जीर्यते ॥ 34 ॥

  35. दुर्बुद्धिम अकृतप्रज्ञं छन्नं कूपं तृणैर इव विवर्जयीत मेधावी तस्मिन मैत्री परणश्यति ॥ 35 ॥

  36. अवलिप्तेषु मूर्खेषु रौद्रसाहसिकेषु च तथैवापेत धर्मेषु न मैत्रीम आचरेद बुधः ॥ 36 ॥

  37. कृतज्ञं धार्मिकं सत्यम अक्षुद्रं दृढभक्तिकम जितेन्द्रियं सथितं सथित्यां मित्रम अत्यागि चेष्यते ॥ 37 ॥

  38. इन्द्रियाणाम अनुत्सर्गॊ मृत्युना न विशिष्यते अत्यर्थं पुनर उत्सर्गः सादयेद दैवतान्य अपि ॥ 38 ॥

  39. मार्दवं सर्वभूतानाम अनसूया कषमा धृतिः आयुष्याणि बुधाः पराहुर मित्राणां चाविमानना ॥ 39 ॥

  40. अपनीतं सुनीतेन यॊ ऽरथं परत्यानिनीषते मतिम आस्थाय सुदृढां तद अकापुरुष वरतम ॥ 40 ॥

  41. आयत्यां परतिकारज्ञस तदात्वे दृढनिश्चयः अतीते कार्यशेषज्ञॊ नरॊ ऽरथैर न परहीयते ॥ 41 ॥

  42. कर्मणा मनसा वाचा यद अभीक्ष्णं निषेवते तद एवापहरत्य एनं तस्मात कल्याणम आचरेत ॥ 42 ॥

  43. मङ्गलालम्भनं यॊगः शरुतम उत्थानम आर्जवम भूतिम एतानि कुर्वन्ति सतां चाभीक्ष्ण दर्शनम ॥ 43 ॥

  44. अनिर्वेदः शरियॊ मूलं दुःखनाशे सुखस्य च महान भवत्य अनिर्विण्णः सुखं चात्यन्तम अश्नुते ॥ 44 ॥

  45. नातः शरीमत्तरं किं चिद अन्यत पथ्यतमं तथा परभ विष्णॊर यथा तात कषमा सर्वत्र सर्वदा ॥ 45 ॥

  46. कषमेद अशक्तः सर्वस्य शक्तिमान धर्मकारणात अर्थानर्थौ समौ यस्य तस्य नित्यं कषमा हिता ॥ 46 ॥

  47. यत सुखं सेवमानॊ ऽपि धर्मार्थाभ्यां न हीयते कामं तद उपसेवेत न मूढ वरतम आचरेत ॥ 47 ॥

  48. दुःखार्तेषु परमत्तेषु नास्तिकेष्व अलसेषु च न शरीर वसत्य अदान्तेषु ये चॊत्साह विवर्जिताः ॥ 48 ॥

  49. आर्जवेन नरं युक्तम आर्जवात सव्यपत्रपम अशक्तिमन्तं मन्यन्तॊ धर्षयन्ति कुबुद्धयः ॥ 49 ॥

  50. अत्यार्यम अतिदातारम अतिशूरम अतिव्रतम परज्ञाभिमानिनं चैव शरीर भयान नॊपसर्पति ॥ 50 ॥

  51. अग्निहॊत्रफला वेदाः शीलवृत्तफलं शरुतम रतिपुत्र फला दारा दत्तभुक्त फलं धनम ॥ 51 ॥

  52. अधर्मॊपार्जितैर अर्थैर यः करॊत्य और्ध्व देहिकम न स तस्य फलं परेत्य भुङ्क्ते ऽरथस्य दुरागमात ॥ 52 ॥

  53. कानार वनदुर्गेषु कृच्छ्रास्व आपत्सु संभ्रमे उद्यतेषु च शस्त्रेषु नास्ति शेषवतां भयम ॥ 53 ॥

  54. उत्थानं संयमॊ दाक्ष्यम अप्रमादॊ धृतिः समृतिः समीक्ष्य च समारम्भॊ विद्धि मूलं भवस्य तत ॥ 54 ॥

  55. तपॊबलं तापसानां बरह्म बरह्मविदां बलम हिंसा बलम असाधूनां कषमागुणवतां बलम ॥ 55 ॥

  56. अष्टौ तान्य अव्रतघ्नानि आपॊ मूलं फलं पयः हविर बराह्मण काम्या च गुरॊर वचनम औषधम ॥ 56 ॥

  57. न तत्परस्य संदध्यात परतिकूलं यदात्मनः संग्रहेणैष धर्मः सयात कामाद अन्यः परवर्तते ॥ 57 ॥

  58. अक्रॊधेन जयेत करॊधम असाधुं साधुना जयेत जयेत कदर्यं दानेन जयेत सत्येन चानृतम ॥ 58 ॥

  59. सत्री धूर्तके ऽलसे भीरौ चण्डे पुरुषमानिनि चौरे कृतघ्ने विश्वासॊ न कार्यॊ न च नास्तिके ॥ 59 ॥

  60. अभिवादनशीलस्य नित्यं वृद्धॊपसेविनः चत्वारि संप्रवर्धन्ते कीर्तिर आयुर यशॊबलम ॥ 60 ॥

  61. अतिक्लेशेन ये ऽरथाः सयुर धर्मस्यातिक्रमेण च अरेर वा परणिपातेन मा सम तेषु मनः कृथाः ॥ 61 ॥

  62. अविद्यः पुरुषः शॊच्यः शॊच्यं मिथुनम अप्रजम निराहाराः परजाः शॊच्याः शॊच्यं राष्ट्रम अराजकम ॥ 62 ॥

  63. अध्वा जरा देहवतां पर्वतानां जलं जरा असंभॊगॊ जरा सत्रीणां वाक्शल्यं मनसॊ जरा ॥ 63 ॥

  64. अनाम्नाय मला वेदा बराह्मणस्याव्रतं मलम कौतूहलमला साध्वी विप्रवास मलाः सत्रियः ॥ 64 ॥

  65. सुवर्णस्य मलं रूप्यं रूप्यस्यापि मलं तरपु जञेयं तरपु मलं सीसं सीसस्यापि मलं मलम ॥ 65 ॥

  66. न सवप्नेन जयेन निद्रां न कामेन सत्रियं जयेत नेन्धनेन जयेद अग्निं न पानेन सुरां जयेत ॥ 66 ॥

  67. यस्य दानजितं मित्रम अमित्रा युधि निर्जिताः अन्नपानजिता दाराः सफलं तस्य जीवितम ॥ 67 ॥

  68. सहस्रिणॊ ऽपि जीवन्ति जीवन्ति शतिनस तथा धृतराष्ट्रं विमुञ्चेच्छां न कथं चिन न जीव्यते ॥ 68 ॥

  69. यत पृथिव्यां वरीहि यवं हिरण्यं पशवः सत्रियः नालम एकस्य तत सर्वम इति पश्यन न मुह्यति ॥ 69 ॥

  70. राजन भूयॊ बरवीमि तवां पुत्रेषु समम आचर समता यदि ते राजन सवेषु पाण्डुसुतेषु च ॥ 70 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 40

Previous: अध्याय 38