दुर्यॊधन उवाच कथं शिखण्डी गाङ्गेय कन्या भूत्वा सती तदा पुरुषॊ ऽभवद युधि शरेष्ठ तन मे बरूहि पितामह ॥ 1 ॥
भीष्म उवाच भार्या तु तस्य राजेन्द्र दरुपदस्य महीपतेः महिषी दयिता हय आसीद अपुत्रा च विशां पते ॥ 2 ॥
एतस्मिन्न एव काले तु दरुपदॊ वै महीपतिः अपत्यार्थं महाराज तॊषयाम आस शंकरम ॥ 3 ॥
अस्मद्वधार्थं निश्चित्य तपॊ घॊरं समास्थितः लेभे कन्यां महादेवात पुत्रॊ मे सयाद इति बरुवन ॥ 4 ॥
भगवन पुत्रम इच्छामि भीष्मं परतिचिकीर्षया इत्य उक्तॊ देवदेवेन सत्रीपुमांस ते भविष्यति ॥ 5 ॥
निवर्तस्व महीपाल नैतज जात्व अन्यथा भवेत स तु गत्वा च नगरं भार्याम इदम उवाच ह ॥ 6 ॥
कृतॊ यत्नॊ मया देवि पुत्रार्थे तपसा महान कन्या भूत्वा पुमान भावी इति चॊक्तॊ ऽसमि शम्भुना ॥ 7 ॥
पुनः पुनर याच्यमानॊ दिष्टम इत्य अब्रवीच छिवः न तद अन्यद धि भविता भवितव्यं हि तत तथा ॥ 8 ॥
ततः सा नियता भूत्वा ऋतुकाले मनस्विनी पत्नी दरुपदराजस्य दरुपदं संविवेश ह ॥ 9 ॥
लेभे गर्भं यथाकालं विधिदृष्टेन हेतुना पार्षतात सा महीपाल यथा मां नारदॊ ऽबरवीत ॥ 10 ॥
ततॊ दधार तं गर्भं देवी राजीवलॊचना तां स राजा परियां भार्यां दरुपदः कुरुनन्दन पुत्रस्नेहान महाबाहुः सुखं पर्यचरत तदा ॥ 11 ॥
अपुत्रस्य ततॊ राज्ञॊ दरुपदस्य महीपतेः कन्यां परवररूपां तां पराजायत नराधिप ॥ 12 ॥
अपुत्रस्य तु राज्ञः सा दरुपदस्य यशस्विनी खयापयाम आस राजेन्द्र पुत्रॊ जातॊ ममेति वै ॥ 13 ॥
ततः स राजा दरुपदः परच्छन्नाया नराधिप पुत्रवत पुत्रकार्याणि सर्वाणि समकारयत ॥ 14 ॥
रक्षणं चैव मन्त्रस्य महिषी दरुपदस्य सा चकार सर्वयत्नेन बरुवाणा पुत्र इत्य उत न हि तां वेद नगरे कश चिद अन्यत्र पार्षतात ॥ 15 ॥
शरद्दधानॊ हि तद वाक्यं देवस्याद्भुततेजसः छादयाम आस तां कन्यां पुमान इति च सॊ ऽबरवीत ॥ 16 ॥
जातकर्माणि सर्वाणि कारयाम आस पार्थिवः पुंवद विधानयुक्तानि शिखण्डीति च तां विदुः ॥ 17 ॥
अहम एकस तु चारेण वचनान नारदस्य च जञातवान देववाक्येन अम्बायास तपसा तथा ॥ 18 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 189
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 190