हॊत्रवाहन उवाच रामं दरक्ष्यसि वत्से तवं जामदग्न्यं महावने उग्रे तपसि वर्तन्तं सत्यसंधं महाबलम ॥ 1 ॥
महेन्द्रे वै गिरिश्रेष्ठे रामं नित्यम उपासते ऋषयॊ वेदविदुषॊ गन्धर्वाप्सरसस तथा ॥ 2 ॥
तत्र गच्छस्व भद्रं ते बरूयाश चैनं वचॊ मम अभिवाद्य पूर्वं शिरसा तपॊवृद्धं दृढव्रतम ॥ 3 ॥
बरूयाश चैनं पुनर भद्रे यत ते कार्यं मनीषितम मयि संकीर्तिते रामः सर्वं तत ते करिष्यति ॥ 4 ॥
मम रामः सखा वत्से परीतियुक्तः सुहृच च मे जमदग्निसुतॊ वीरः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ 5 ॥
एवं बरुवति कन्यां तु पार्थिवे हॊत्रवाहने अकृतव्रणः परादुरासीद रामस्यानुचरः परियः ॥ 6 ॥
ततस ते मुनयः सर्वे समुत्तस्थुः सहस्रशः स च राजा वयॊवृद्धः सृञ्जयॊ हॊत्रवाहनः ॥ 7 ॥
ततः पृष्ट्वा यथान्यायम अन्यॊन्यं ते वनौकसः सहिता भरतश्रेष्ठ निषेदुः परिवार्य तम ॥ 8 ॥
ततस ते कथयाम आसुः कथास तास ता मनॊरमाः कान्ता दिव्याश च राजेन्द्र परीतिहर्षमुदा युताः ॥ 9 ॥
ततः कथान्ते राजर्षिर महात्मा हॊत्रवाहनः रामं शरेष्ठं महर्षीणाम अपृच्छद अकृतव्रणम ॥ 10 ॥
कव संप्रति महाबाहॊ जामदग्न्यः परतापवान अकृतव्रण शक्यॊ वै दरष्टुं वेदविदां वरः ॥ 11 ॥
अकृतव्रण उवाच भवन्तम एव सततं रामः कीर्तयति परभॊ सृञ्जयॊ मे परियसखॊ राजर्षिर इति पार्थिव ॥ 12 ॥
इह रामः परभाते शवॊ भवितेति मतिर मम दरष्टास्य एनम इहायान्तं तव दर्शनकाङ्क्षया ॥ 13 ॥
इयं च कन्या राजर्षे किमर्थं वनम आगता कस्य चेयं तव च का भवतीच्छामि वेदितुम ॥ 14 ॥
हॊत्रवाहन उवाच दौहित्रीयं मम विभॊ काशिराजसुता शुभा जयेष्ठा सवयंवरे तस्थौ भगिनीभ्यां सहानघ ॥ 15 ॥
इयम अम्बेति विख्याता जयेष्ठा काशिपतेः सुता अम्बिकाम्बालिके तव अन्ये यवीयस्यौ तपॊधन ॥ 16 ॥
समेतं पार्थिवं कषत्रं काशिपुर्यां ततॊ ऽभवत कन्यानिमित्तं बरह्मर्षे तत्रासीद उत्सवॊ महान ॥ 17 ॥
ततः किल महावीर्यॊ भीष्मः शांतनवॊ नृपान अवाक्षिप्य महातेजास तिस्रः कन्या जहार ताः ॥ 18 ॥
निर्जित्य पृथिवीपालान अथ भीष्मॊ गजाह्वयम आजगाम विशुद्धात्मा कन्याभिः सह भारत ॥ 19 ॥
सत्यवत्यै निवेद्याथ विवाहार्थम अनन्तरम भरातुर विचित्रवीर्यस्य समाज्ञापयत परभुः ॥ 20 ॥
ततॊ वैवाहिकं दृष्ट्वा कन्येयं समुपार्जितम अब्रवीत तत्र गाङ्गेयं मन्त्रिमध्ये दविजर्षभ ॥ 21 ॥
मया शाल्वपतिर वीर मनसाभिवृतः पतिः न माम अर्हसि धर्मज्ञ परचित्तां परदापितुम ॥ 22 ॥
तच छरुत्वा वचनं भीष्मः संमन्त्र्य सह मन्त्रिभिः निश्चित्य विससर्जेमां सत्यवत्या मते सथितः ॥ 23 ॥
अनुज्ञाता तु भीष्मेण शाल्वं सौभपतिं ततः कन्येयं मुदिता विप्र काले वचनम अब्रवीत ॥ 24 ॥
विसर्जितास्मि भीष्मेण धर्मं मां परतिपादय मनसाभिवृतः पूर्वं मया तवं पार्थिवर्षभ ॥ 25 ॥
परत्याचख्यौ च शाल्वॊ ऽपि चारित्रस्याभिशङ्कितः सेयं तपॊवनं पराप्ता तापस्ये ऽभिरता भृशम ॥ 26 ॥
मया च परत्यभिज्ञाता वंशस्य परिकीर्तनात अस्य दुःखस्य चॊत्पत्तिं भीष्मम एवेह मन्यते ॥ 27 ॥
अम्बॊवाच भगवन्न एवम एवैतद यथाह पृथिवीपतिः शरीरकर्ता मातुर मे सृञ्जयॊ हॊत्रवाहनः ॥ 28 ॥
न हय उत्सहे सवनगरं परतियातुं तपॊधन अवमानभयाच चैव वरीडया च महामुने ॥ 29 ॥
यत तु मां भगवान रामॊ वक्ष्यति दविजसत्तम तन मे कार्यतमं कार्यम इति मे भगवन मतिः ॥ 30 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 175
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 176