[व] ततः सूर्यान निश्चरितां कर्णः शुश्राव भारतीम दुरत्ययां परणयिनीं पितृवद भास्करेरिताम ॥ 1 ॥
सत्यम आह पृथा वाक्यं कर्ण मातृवचः कुरु शरेयस ते सयान नरव्याघ्र सर्वम आचरतस तथा ॥ 2 ॥
एवम उक्तस्य मात्रा च सवयं पित्रा च भानुना चचाल नैव कर्णस्य मतिः सत्यधृतेस तदा ॥ 3 ॥
न ते न शरद्दधे वाक्यं कषत्रिये भाषितं तवया धर्मद्वारं ममैतत सयान नियॊग करणं तव ॥ 4 ॥
अकरॊन मयि यत पापं भवती सुमहात्ययम अवकीर्णॊ ऽसमि ते तेन तद यशः कीर्तिनाशनम ॥ 5 ॥
अहं च कषत्रियॊ जातॊ न पराप्तः कषत्रसत्क्रियाम तवत्कृते किं नु पापीयः शत्रुः कुर्यान ममाहितम ॥ 6 ॥
करिया काले तव अनुक्रॊशम अकृत्वा तवम इमं मम हीनसंस्कार समयम अद्य मां समचूचुदः ॥ 7 ॥
न वै मम हितं पूर्वं मातृवच चेष्टितं तवया सा मां संबॊधयस्य अद्य केवलात्म हितैषिणी ॥ 8 ॥
कृष्णेन सहितात कॊ वै न वयथेत धनंजयात कॊ ऽदय भीतं न मां विद्यात पार्थानां समितिं गतम ॥ 9 ॥
अभ्राता विदितः पूर्वं युद्धकाले परकाशितः पाण्डवान यदि गच्छामि किं मां कषत्रं वदिष्यति ॥ 10 ॥
सर्वकामैः संविभक्तः पूजितश च सदा भृशम अहं वै धार्तराष्ट्राणां कुर्यां तद अफलं कथम ॥ 11 ॥
उपनह्य परैर वैरं ये मां नित्यम उपासते नमस्कुर्वन्ति च सदा वसवॊ वासवं यथा ॥ 12 ॥
मम पराणेन ये शत्रूञ शक्ताः परतिसमासितुम मन्यन्ते ऽदय कथं तेषाम अहं भिन्द्यां मनॊरथम ॥ 13 ॥
मया पलवेन संग्रामं तितीर्षन्ति दुरत्ययम अपारे पारकामा ये तयजेयं तान अहं कथम ॥ 14 ॥
अयं हि कालः संप्राप्तॊ धार्तराष्ट्रॊपजीविनाम निर्वेष्टव्यं मया तत्र पराणान अपरिरक्षता ॥ 15 ॥
कृतार्थाः सुभृता ये हि कृत्यकाल उपस्थिते अनवेक्ष्य कृतं पापा विकुर्वन्त्य अनवस्थिताः ॥ 16 ॥
राजकिल्बिषिणां तेषां भर्तृपिण्डापहारिणाम नैवायं न परॊ लॊकॊ विद्यते पापकर्मणाम ॥ 17 ॥
धृतराष्ट्रस्य पुत्राणाम अर्थे यॊत्स्यामि ते सुतैः बलं च शक्तिं चास्थाय न वै तवय्य अनृतं वदे ॥ 18 ॥
आनृशंस्यम अथॊ वृत्तं रक्षन सत्पुरुषॊचितम अतॊ ऽरथकरम अप्य एतन न करॊम्य अद्य ते वचः ॥ 19 ॥
न तु ते ऽयं समारम्भॊ मयि मॊघॊ भविष्यति वध्यान विषह्यान संग्रामे न हनिष्यामि ते सुतान युधिष्ठिरं च भीमं च यमौ चैवार्जुनाद ऋते ॥ 20 ॥
अर्जुनेन समं युद्धं मम यौधिष्ठिरे बले अर्जुनं हि निहन्त्य आजौ संप्राप्तं सयात फलं मया यशसा चापि युज्येयं निहतः सव्यसाचिना ॥ 21 ॥
न ते जातु नशिष्यन्ति पुत्राः पञ्च यशस्विनि निरर्जुनाः सकर्णा वा सार्जुना व हते मयि ॥ 22 ॥
इति कर्णवचः शरुत्वा कुन्ती दुःखात परवेपती उवाच पुत्रम आश्लिष्य कर्णं धैर्याद अकम्पितम ॥ 23 ॥
एवं वै भाव्यम एतेन कषयं यास्यन्ति कौरवः यथा तवं भाषसे कर्ण दैवं तु बलवत्तरम ॥ 24 ॥
तवया चतुर्णां भरातॄणाम अभयं शत्रुकर्शन दत्तं तत परतिजानीहि संगर परतिमॊचनम ॥ 25 ॥
अनामयं सवस्ति चेति पृथाथॊ कर्णम अब्रवी तां कर्णॊ ऽभयवदत परीतस ततस तौ जग्मतुः पृथक ॥ 26 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 144
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 145