[व] विदुरेणैवम उक्ते तु केशवः शत्रुपूगहा दुर्यॊधनं धार्तराष्ट्रम अभ्यभाषत वीर्यवान ॥ 1 ॥
एकॊ ऽहम इति यन मॊहान मन्यसे मां सुयॊधन परिभूय च दुर्बुद्धे गरहीतुं मां चिकीर्षसि ॥ 2 ॥
इहैव पाण्डवाः सर्वे तथैवान्धकवृष्णयः इहादित्याश च रुद्राश च वसवश च महर्षिभिः ॥ 3 ॥
एवम उक्त्वा जहासॊच्चैः केशवः परवीरहा तस्य संस्मयतः शौरेर विद्युद्रूपा महात्मनः अङ्गुष्ठ मात्रास तरिदशा मुमुचुः पावकार्चिषः ॥ 4 ॥
तस्य बरह्मा ललाटस्थॊ रुद्रॊ वक्षसि चाभवत लॊकपाला भुजेष्व आसन्न अग्निर आस्याद अजायत ॥ 5 ॥
आदित्याश चैव साध्याश च वसवॊ ऽथाश्विनाव अपि मरुतश च सहेन्द्रेण विश्वे देवास तथैव च बभूवुश चैव रूपाणि यक्षगन्धर्वरक्षसाम ॥ 6 ॥
परादुरास्तां तथा दॊर्भ्यां संकर्षण धनंजयौ दक्षिणे ऽथार्जुनॊ धन्वी हली रामश च सव्यतः ॥ 7 ॥
भीमॊ युधिष्ठिरश चैव माद्रीपुत्रौ च पृष्ठतः अन्धका वृष्णयश चैव परद्युम्न परमुखास ततः ॥ 8 ॥
अग्रे बभूवुः कृष्णस्य समुद्यतमहायुधाः शङ्खचक्रगदाशक्तिर शार्ङ्गलाङ्गलनन्दकाः ॥ 9 ॥
अदृश्यन्तॊद्यतान्य एव सर्वप्रहरणानि च नाना बाहुषु कृष्णस्य दीप्यमानानि सर्वशः ॥ 10 ॥
नेत्राभ्यां नस ततश चैव शरॊत्राभ्यां च समन्ततः परादुरासन महारौद्राः सधूमाः पावकार्चिषः रॊमकूपेषु च तथा सूर्यस्येव मरीचयः ॥ 11 ॥
तं दृष्ट्वा घॊरम आत्मानं केशवस्य महात्मनः नयमीलयन्त नेत्राणि राजानस तरस्तचेतसः ॥ 12 ॥
ऋते दरॊणं च भीष्मं च विदुरं च महामतिम संजयं च महाभागम ऋषींश चैव तपॊधनान परादात तेषां स भगवान दिव्यं चक्षुर जनार्दनः ॥ 13 ॥
तद दृष्ट्वा महद आश्चर्यं माधवस्य सभा तले देवदुन्दुभयॊ नेदुः पुष्पवर्षं पपात च ॥ 14 ॥
चचाल च महीकृत्स्ना सागरश चापि चुक्षुभे विस्मयं परमं जग्मुः पार्थिवा भरतर्षभ ॥ 15 ॥
ततः स पुरुषव्याघ्रः संजहार वपुः सवकम तां दिव्याम अद्भुतां चित्राम ऋद्धिमत्ताम अरिंदमः ॥ 16 ॥
ततः सात्यकिम आदाय पाणौ हार्दिक्यम एव च ऋषिभिस तैर अनुज्ञातॊ निर्ययौ मधुसूदनः ॥ 17 ॥
ऋषयॊ ऽनतर्हिता जग्मुस ततस ते नारदादयः तस्मिन कॊलाहले वृत्ते तद अद्भुतम अभूत तदा ॥ 18 ॥
तं परस्थितम अभिप्रेक्ष्य कौरवाः सह राजभिः अनुजग्मुर नरव्याघ्रं देवा इव शतक्रतुम ॥ 19 ॥
अचिन्तयन्न अमेयात्मा सर्वं तद राजमण्डलम निश्चक्राम ततः शौरिः सधूम इव पावकः ॥ 20 ॥
ततॊ रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना हेमजालविचित्रेण लघुना मेघनादिना ॥ 21 ॥
सूपस्करेण शुभ्रेण वैयाघ्रेण वरूथिना सैन्यसुग्रीव युक्तेन परत्यदृश्यत दारुकः ॥ 22 ॥
तथैव रथम आस्थाय कृतवर्मा महारथः वृष्णीनां संमतॊ वीरॊ हार्दिक्यः परत्यदृश्यत ॥ 23 ॥
उपस्थित रथं शौरिं परयास्यन्तम अरिंदमम धृतराष्ट्रॊ महाराजः पुनर एवाभ्यभाषत ॥ 24 ॥
यावद बलं मे पुत्रेषु पश्यस्य एतज जनार्दन परत्यक्षं ते न ते किं चित परॊक्षं शत्रुकर्शन ॥ 25 ॥
कुरूणां शमम इच्छन्तं यतमानं च केशव विदित्वैताम अवस्थां मे नातिशङ्कितुम अर्हसि ॥ 26 ॥
न मे पापॊ ऽसत्य अभिप्रायः पाण्डवान परति केशव जञातम एव हि ते वाक्यं यन मयॊक्तः सुयॊधनः ॥ 27 ॥
जानन्ति कुरवः सर्वे राजानश चैव पार्थिवाः शमे परयतमानं मां सर्वयत्नेन माधव ॥ 28 ॥
ततॊ ऽबरवीन महाबाहुर धृतराष्ट्रं जनेश्वरम दरॊणं पितामहं भीष्मं कषत्तारं बाह्लिकं कृपम ॥ 29 ॥
परत्यक्षम एतद भवतां यद्वृत्तं कुरुसंसदि यथा चाशिष्टवन मन्दॊ रॊषाद असकृद उत्थितः ॥ 30 ॥
वदत्य अनीशम आत्मानं धृतराष्ट्रॊ महीपतिः आपृच्छे भवतः सर्वान गमिष्यामि युधिष्ठिरम ॥ 31 ॥
आमन्त्र्य परस्थितं शौरिं रथस्थं पुरुषर्षभम अनुजग्मुर महेष्वासाः परवीरा भरतर्षभाः ॥ 32 ॥
भीष्मॊ दरॊणः कृपः कषत्ता धृतराष्ट्रॊ ऽथ बाह्लिकः अश्वत्थामा विकर्णश च युयुत्सुश च महारथः ॥ 33 ॥
ततॊ रथेन शुभ्रेण महता किङ्किणीकिना कुरूणां पश्यतां परायात पृथां दरष्टुं पितृष्वसाम ॥ 34 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 129
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 130