[कण्व] गरुडस तत तु शुश्राव यथावृत्तं महाबलः आयुः परदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ 1 ॥
पक्षवातेन महता रुद्ध्वा तरिभुवनं खगः सुपर्णः परमक्रुद्धॊ वासवं समुपाद्रवत ॥ 2 ॥
भगवन किम अवज्ञानात कषुधां परति भये मम कामकार वरं दत्त्वा पुनश चलितवान असि ॥ 3 ॥
निसर्गात सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे आहारॊ विहितॊ धात्रा किमर्थं वार्यते तवया ॥ 4 ॥
वृतश चैष महानागः सथापितः समयश च मे अनेन च मया देव भर्तव्यः परसवॊ महान ॥ 5 ॥
एतस्मिंस तव अन्यथा भूते नान्यं हिंसितुम उत्सहे करीडसे कामकारेण देवराजयथेच्छकम ॥ 6 ॥
सॊ ऽहं पराणान विमॊक्ष्यामि तथा परिजनॊ मम ये च भृत्या मम गृहे परीतिमान भव वासव ॥ 7 ॥
एतच चैवाहम अर्हामि भूयश च बलवृत्रहन तरैलॊक्यस्येश्वरॊ यॊ ऽहं परभृत्यत्वम आगतः ॥ 8 ॥
तवयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम तरैलॊक्या राजराज्यं हि तवयि वासव शाश्वतम ॥ 9 ॥
ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता अहम अप्य उत्सहे लॊकान समस्तान वॊढुम अञ्जसा ॥ 10 ॥
असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम मयापि सुमहत कर्मकृतं दैतेय विग्रहे ॥ 11 ॥
शरुतश्रीः शरुतसेनश च विवस्वान रॊचना मुखः परसभः कालकाक्षाश च मयापि दितिजा हताः ॥ 12 ॥
यत तु धवजस्थान गतॊ यत्नात परिचराम्य अहम वहामि चैवानुजं ते तेन माम अवमन्यसे ॥ 13 ॥
कॊ ऽनयॊ भारसहॊ हय अस्ति कॊ ऽनयॊ ऽसति बलवत्तरः मया यॊ ऽहं विशिष्टः सन वहामीमं सबान्धवम ॥ 14 ॥
अवज्ञाय तु यत ते ऽहं भॊजनाद वयपरॊपितः तेन मे गौरवं नष्टं तवत्तश चास्माच च वासव ॥ 15 ॥
अदित्यां य इमे जाता बलविक्रम शालिनः तवम एषां किल सर्वेषां विशेषाद बलवत्तरः ॥ 16 ॥
सॊ ऽहं पक्षैक देशेन वहामि तवां गतक्लमः विमृश तवं शनैस तात कॊ नव अत्र बलवान इति ॥ 17 ॥
तस्य तद वचनं शरुत्वा खगस्यॊदर्क दारुणम अक्षॊभ्यं कषॊभयंस तार्क्ष्यम उवाच रथचक्रभृत ॥ 18 ॥
गरुत्मन मन्यस आत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम अलम अस्मत समक्षं ते सतॊतुम आत्मानम अण्डज ॥ 19 ॥
तरैलॊक्यम अपि मे कृत्स्नम अशक्तं देहधारणे अहम एवात्मनात्मानं वहामि तवां च धारये ॥ 20 ॥
इमं तावन ममैकं तवं बाहुं सव्येतरं वह यद्य एनं धारयस्य एकं सफलं ते विकत्थितम ॥ 21 ॥
ततः स भगवांस तस्य सकन्धे बाहुं समासजत निपपात स भारार्तॊ विह्वलॊ नष्टचेतनः ॥ 22 ॥
यावान हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह एकस्या देहशाखायास तावद भारम अमन्यत ॥ 23 ॥
न तव एनं पीडयाम आस बलेन बलवत्तरः ततॊ हि जीवितं तस्य न वयनीनशद अच्युतः ॥ 24 ॥
विपक्षः सरस्तकायश च विचेता विह्वलः खगः मुमॊच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ 25 ॥
स विष्णुं शिरसा पक्षी परणम्य विनतासुतः विचेता विह्वलॊ दीनः किं चिद वचनम अब्रवीत ॥ 26 ॥
भगवँल लॊकसारस्य सदृशेन वपुष्मता भुजेन सवैरमुक्तेन निष्पिष्टॊ ऽसमि महीतले ॥ 27 ॥
कषन्तुम अर्हसि मे देव विह्वलस्याल्प चेतसः बलदाह विदग्धस्य पक्षिणॊ धवजवासिनः ॥ 28 ॥
न विज्ञातं बलं देव मया ते परमं विभॊ तेन मन्याम्य अहं वीर्यम आत्मनॊ ऽसदृशं परैः ॥ 29 ॥
ततश चक्रे स भगवान परसादं वै गरुत्मतः मैवं भूय इति सनेहात तदा चैनम उवाच ह ॥ 30 ॥
तथा तवम अपि गान्धारे यावत पाण्डुसुतान रणे नासादयसि तान वीरांस तावज जीवसि पुत्रक ॥ 31 ॥
भीमः परहरतां शरेष्ठॊ वायुपुत्रॊ महाबलः धनंजयश चेन्द्र सुतॊ न हन्यातां तु कं रणे ॥ 32 ॥
विष्णुर वायुश च शक्रश च धर्मस तौ चाश्विनाव उभौ एते देवास तवया केन हेतुना शक्यम ईक्षितुम ॥ 33 ॥
तद अलं ते विरॊधेन शमं गच्छ नृपात्मज वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुम अर्हसि ॥ 34 ॥
परत्यक्षॊ हय अस्य सर्वस्य नारदॊ ऽयं महातपाः माहात्म्यं यत तदा विष्णुर यॊ ऽयं चक्रगदाधरः ॥ 35 ॥
दुर्यॊधनस तु तच छरुत्वा निःश्वसन भृकुटी मुखः राधेयम अभिसंप्रेक्ष्य जहास सवनवत तदा ॥ 36 ॥
कदर्थी कृत्यतद वाक्यम ऋषेः कण्वस्य दुर्मतिः ऊरुं गजकराकारं ताडयन्न इदम अब्रवीत ॥ 37 ॥
यथैवेश्वर सृष्टॊ ऽसमि यद भावि या च मे गतिः तथा महर्षे वर्तामि किं परलापः करिष्यति ॥ 38 ॥
उद्योगपर्व · Udyoga Parva
अध्याय 103
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 104