धर्मDharmic Data

उद्योगपर्व · Udyoga Parva

अध्याय 103

  1. [कण्व] गरुडस तत तु शुश्राव यथावृत्तं महाबलः आयुः परदानं शक्रेण कृतं नागस्य भारत ॥ 1 ॥

  2. पक्षवातेन महता रुद्ध्वा तरिभुवनं खगः सुपर्णः परमक्रुद्धॊ वासवं समुपाद्रवत ॥ 2 ॥

  3. भगवन किम अवज्ञानात कषुधां परति भये मम कामकार वरं दत्त्वा पुनश चलितवान असि ॥ 3 ॥

  4. निसर्गात सर्वभूतानां सर्वभूतेश्वरेण मे आहारॊ विहितॊ धात्रा किमर्थं वार्यते तवया ॥ 4 ॥

  5. वृतश चैष महानागः सथापितः समयश च मे अनेन च मया देव भर्तव्यः परसवॊ महान ॥ 5 ॥

  6. एतस्मिंस तव अन्यथा भूते नान्यं हिंसितुम उत्सहे करीडसे कामकारेण देवराजयथेच्छकम ॥ 6 ॥

  7. सॊ ऽहं पराणान विमॊक्ष्यामि तथा परिजनॊ मम ये च भृत्या मम गृहे परीतिमान भव वासव ॥ 7 ॥

  8. एतच चैवाहम अर्हामि भूयश च बलवृत्रहन तरैलॊक्यस्येश्वरॊ यॊ ऽहं परभृत्यत्वम आगतः ॥ 8 ॥

  9. तवयि तिष्ठति देवेश न विष्णुः कारणं मम तरैलॊक्या राजराज्यं हि तवयि वासव शाश्वतम ॥ 9 ॥

  10. ममापि दक्षस्य सुता जननी कश्यपः पिता अहम अप्य उत्सहे लॊकान समस्तान वॊढुम अञ्जसा ॥ 10 ॥

  11. असह्यं सर्वभूतानां ममापि विपुलं बलम मयापि सुमहत कर्मकृतं दैतेय विग्रहे ॥ 11 ॥

  12. शरुतश्रीः शरुतसेनश च विवस्वान रॊचना मुखः परसभः कालकाक्षाश च मयापि दितिजा हताः ॥ 12 ॥

  13. यत तु धवजस्थान गतॊ यत्नात परिचराम्य अहम वहामि चैवानुजं ते तेन माम अवमन्यसे ॥ 13 ॥

  14. कॊ ऽनयॊ भारसहॊ हय अस्ति कॊ ऽनयॊ ऽसति बलवत्तरः मया यॊ ऽहं विशिष्टः सन वहामीमं सबान्धवम ॥ 14 ॥

  15. अवज्ञाय तु यत ते ऽहं भॊजनाद वयपरॊपितः तेन मे गौरवं नष्टं तवत्तश चास्माच च वासव ॥ 15 ॥

  16. अदित्यां य इमे जाता बलविक्रम शालिनः तवम एषां किल सर्वेषां विशेषाद बलवत्तरः ॥ 16 ॥

  17. सॊ ऽहं पक्षैक देशेन वहामि तवां गतक्लमः विमृश तवं शनैस तात कॊ नव अत्र बलवान इति ॥ 17 ॥

  18. तस्य तद वचनं शरुत्वा खगस्यॊदर्क दारुणम अक्षॊभ्यं कषॊभयंस तार्क्ष्यम उवाच रथचक्रभृत ॥ 18 ॥

  19. गरुत्मन मन्यस आत्मानं बलवन्तं सुदुर्बलम अलम अस्मत समक्षं ते सतॊतुम आत्मानम अण्डज ॥ 19 ॥

  20. तरैलॊक्यम अपि मे कृत्स्नम अशक्तं देहधारणे अहम एवात्मनात्मानं वहामि तवां च धारये ॥ 20 ॥

  21. इमं तावन ममैकं तवं बाहुं सव्येतरं वह यद्य एनं धारयस्य एकं सफलं ते विकत्थितम ॥ 21 ॥

  22. ततः स भगवांस तस्य सकन्धे बाहुं समासजत निपपात स भारार्तॊ विह्वलॊ नष्टचेतनः ॥ 22 ॥

  23. यावान हि भारः कृत्स्नायाः पृथिव्याः पर्वतैः सह एकस्या देहशाखायास तावद भारम अमन्यत ॥ 23 ॥

  24. न तव एनं पीडयाम आस बलेन बलवत्तरः ततॊ हि जीवितं तस्य न वयनीनशद अच्युतः ॥ 24 ॥

  25. विपक्षः सरस्तकायश च विचेता विह्वलः खगः मुमॊच पत्राणि तदा गुरुभारप्रपीडितः ॥ 25 ॥

  26. स विष्णुं शिरसा पक्षी परणम्य विनतासुतः विचेता विह्वलॊ दीनः किं चिद वचनम अब्रवीत ॥ 26 ॥

  27. भगवँल लॊकसारस्य सदृशेन वपुष्मता भुजेन सवैरमुक्तेन निष्पिष्टॊ ऽसमि महीतले ॥ 27 ॥

  28. कषन्तुम अर्हसि मे देव विह्वलस्याल्प चेतसः बलदाह विदग्धस्य पक्षिणॊ धवजवासिनः ॥ 28 ॥

  29. न विज्ञातं बलं देव मया ते परमं विभॊ तेन मन्याम्य अहं वीर्यम आत्मनॊ ऽसदृशं परैः ॥ 29 ॥

  30. ततश चक्रे स भगवान परसादं वै गरुत्मतः मैवं भूय इति सनेहात तदा चैनम उवाच ह ॥ 30 ॥

  31. तथा तवम अपि गान्धारे यावत पाण्डुसुतान रणे नासादयसि तान वीरांस तावज जीवसि पुत्रक ॥ 31 ॥

  32. भीमः परहरतां शरेष्ठॊ वायुपुत्रॊ महाबलः धनंजयश चेन्द्र सुतॊ न हन्यातां तु कं रणे ॥ 32 ॥

  33. विष्णुर वायुश च शक्रश च धर्मस तौ चाश्विनाव उभौ एते देवास तवया केन हेतुना शक्यम ईक्षितुम ॥ 33 ॥

  34. तद अलं ते विरॊधेन शमं गच्छ नृपात्मज वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुम अर्हसि ॥ 34 ॥

  35. परत्यक्षॊ हय अस्य सर्वस्य नारदॊ ऽयं महातपाः माहात्म्यं यत तदा विष्णुर यॊ ऽयं चक्रगदाधरः ॥ 35 ॥

  36. दुर्यॊधनस तु तच छरुत्वा निःश्वसन भृकुटी मुखः राधेयम अभिसंप्रेक्ष्य जहास सवनवत तदा ॥ 36 ॥

  37. कदर्थी कृत्यतद वाक्यम ऋषेः कण्वस्य दुर्मतिः ऊरुं गजकराकारं ताडयन्न इदम अब्रवीत ॥ 37 ॥

  38. यथैवेश्वर सृष्टॊ ऽसमि यद भावि या च मे गतिः तथा महर्षे वर्तामि किं परलापः करिष्यति ॥ 38 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 104

Previous: अध्याय 102