धर्मDharmic Data

विराटपर्व · Virata Parva

अध्याय 23

  1. [वै] ते दृष्ट्वा निहतान सूतान राज्ञे गत्वा नयवेदयन गन्धर्वैर निहता राजन सूतपुत्राः परःशताः ॥ 1 ॥

  2. यथा वज्रेण वै दीर्णं पर्वतस्य महच छिरः विनिकीर्णं परदृश्येत तथा सूता महीतले ॥ 2 ॥

  3. सैरन्ध्री च विमुक्तासौ पुनर आयाति ते गृहम सर्वं संशयितं राजन नगरं ते भविष्यति ॥ 3 ॥

  4. तथारूपा हि सैरन्ध्री गन्धर्वाश च महाबलाः पुंसाम इष्टश च विषयॊ मैथुनाय न संशयः ॥ 4 ॥

  5. यथा सैरन्ध्रि वेषेण न ते राजन्न इदं पुरम विनाशम एति वै कषिप्रं तथा नीतिर विधीयताम ॥ 5 ॥

  6. तेषां तद वचनं शरुत्वा विराटॊ वाहिनीपतिः अब्रवीत करियताम एषां सूतानां परमक्रिया ॥ 6 ॥

  7. एकस्मिन्न एव ते सर्वे सुसमिद्धे हुताशने दह्यन्तां कीचकाः शीघ्रं रत्नैर गन्धैश च सर्वशः ॥ 7 ॥

  8. सुदेष्णां चाब्रवीद राजा महिषीं जातसाध्वसः सैरन्ध्रीम आगतां बरूया ममैव वचनाद इदम ॥ 8 ॥

  9. गच्छ सैरन्ध्रि भद्रं ते यथाकामं चराबले बिभेति राजा सुश्रॊणि गन्धर्वेभ्यः पराभवात ॥ 9 ॥

  10. न हि ताम उत्सहे वक्तुं सवयं गन्धर्वरक्षिताम सत्रियस तव अदॊषास तां वक्तुम अतस तवां परब्रवीम्य अहम ॥ 10 ॥

  11. अथ मुक्ता भयात कृष्णा सूतपुत्रान निरस्य च मॊक्षिता भीमसेनेन जगाम नगरं परति ॥ 11 ॥

  12. तरासितेव मृगी बाला शार्दूलेन मनस्विनी गात्राणि वाससी चैव परक्षाल्य सलिलेन सा ॥ 12 ॥

  13. तां दृष्ट्वा पुरुषा राजन पराद्रवन्त दिशॊ दश गन्धर्वाणां भयत्रस्ताः के चिद दृष्टीर नयमीलयन ॥ 13 ॥

  14. ततॊ महानस दवारि भीमसेनम अवस्थितम ददर्श राजन पाञ्चाली यथामत्तं महाद्विपम ॥ 14 ॥

  15. तं विस्मयन्ती शनकैः संज्ञाभिर इदम अब्रवीत गन्धर्वराजाय नमॊ येनास्मि परिमॊचिता ॥ 15 ॥

  16. [भीमस] ये यस्या विचरन्तीह पुरुषा वशवर्तिनः तस्यास ते वचनं शरुत्वा अनृणा विचरन्त्य उत ॥ 16 ॥

  17. [वै] ततः सा नर्तनागारे धनंजयम अपश्यत राज्ञः कन्या विराटस्य नर्तयानं महाभुजम ॥ 17 ॥

  18. ततस ता नर्तनागाराद विनिश्क्रम्य सहार्जुनाः कन्या ददृशुर आयान्तीं कृष्णां कलिष्टाम अनागसम ॥ 18 ॥

  19. [कन्याह] दिष्ट्या सैरन्ध्रि मुक्तासि दिष्ट्यासि पुनरागता दिष्ट्या विनिहताः सूता ये तवां कलिश्यन्त्य अनागसम ॥ 19 ॥

  20. [बृहन] कथं सैरन्ध्रि मुक्तासि कथं पापाश च ते हताः इच्छामि वै तव शरॊतुं सर्वम एव यथातथम ॥ 20 ॥

  21. [सैर] बृहन्नडे किं नु तव सैरन्ध्र्या कार्यम अद्य वै या तवं वससि कल्याणि सदा कन्या पुरे सुखम ॥ 21 ॥

  22. न हि दुःखं समाप्नॊषि सैरन्ध्री यद उपाश्नुते तेन मां दुःखिताम एवं पृच्छसे परहसन्न इव ॥ 22 ॥

  23. [बृहन] बृहन्नडापि कल्याणि दुःखम आप्नॊत्य अनुत्तमम तिर्यग्यॊनिगता बाले न चैनाम अवबुध्यसे ॥ 23 ॥

  24. [वै] ततः सहैव कन्याभिर दरौपदी राजवेश्म तत परविवेश सुदेष्णायाः समीपम अपलायिनी ॥ 24 ॥

  25. ताम अब्रवीद राजपुत्री विराट वचनाद इदम सैरन्ध्रि गम्यतां शीघ्रं यत्र कामयसे गतिम ॥ 25 ॥

  26. राजा बिभेति भद्रं ते गन्धर्वेभ्यः पराभवात तवं चापि तरुणी सुभ्रु रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ 26 ॥

  27. [सैर] तरयॊदशाह मात्रं मे राजा कषमतु भामिनि कृतकृत्या भविष्यन्ति गन्धर्वास ते न संशयः ॥ 27 ॥

  28. ततॊ मां ते ऽपनेष्यन्ति करिष्यन्ति च ते परियम धरुवं च शरेयसा राजा यॊष्क्यते सह बान्धवैः ॥ 28 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 24

Previous: अध्याय 22