धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 95

  1. [ल] यदा तव अमन्यतागस्त्यॊ गार्हस्थ्ये तां कषमाम इति तदाभिगम्य परॊवाच वैदर्भं पृथिवीपतिम ॥ 1 ॥

  2. राजन निवेशे बुद्धिर मे वर्तते पुत्रकारणात वरये तवां महीपाल लॊपामुद्रां परयच्छ मे ॥ 2 ॥

  3. एवम उक्तः स मुनिना महीपालॊ विचेतनः परत्याख्यानाय चाशक्तः परदातुम अपि नैच्छत ॥ 3 ॥

  4. ततः सभार्याम अभ्येत्य परॊवाच पृथिवीपतिः महर्षिर वीर्यवान एष करुद्धः शापाग्निना दहेत ॥ 4 ॥

  5. तं तथा दुःखितं दृष्ट्वा सभार्यं पृथिवीपतिम लॊपामुद्राभिगम्येदं काले वचनम अब्रवीत ॥ 5 ॥

  6. न मत्कृते महीपाल पीडाम अभ्येतुम अर्हसि परयच्छ माम अगस्त्याय तराह्य आत्मानं मया पितः ॥ 6 ॥

  7. दुहितुर वचनाद राजा सॊ ऽगस्त्याय महात्मने लॊपामुद्रां ततः परादाद विधिपूर्वं विशां पते ॥ 7 ॥

  8. पराप्य भार्याम अगस्त्यस तु लॊपामुद्राम अभाषत महार्हाण्य उत्सृजैतानि वासांस्य आभरणानि च ॥ 8 ॥

  9. ततः सा दर्शनीयानि महार्हाणि तनूनि च समुत्ससर्ज रम्भॊरुर वसनान्य आयतेक्षणा ॥ 9 ॥

  10. ततश चीराणि जग्राह वल्कलान्य अजिनानि च समानव्रतचर्या च बभूवायत लॊचना ॥ 10 ॥

  11. गङ्गा दवारम अथागम्य भगवान ऋषिसत्तमः उग्रम आतिष्ठत तपः सह पत्न्यानुकूलया ॥ 11 ॥

  12. सा परीत्या बहुमानाच च पतिं पर्यचरत तदा अगस्त्यश च परां परीतिं भार्यायाम अकरॊत परभुः ॥ 12 ॥

  13. ततॊ बहुतिथे काले लॊपामुद्रां विशां पते तपसा दयॊतितां सनातां ददर्श भगवान ऋषिः ॥ 13 ॥

  14. स तस्याः परिचारेण शौचेन च दमेन च शरिया रूपेण च परीतॊ मैथुनायाजुहाव ताम ॥ 14 ॥

  15. ततः सा पराञ्जलिर भूत्वा लज्जमानेव भामिनी तदा स परणयं वाक्यं भगवन्तम अथाब्रवीत ॥ 15 ॥

  16. असंशयं परजा हेतॊर भार्यां पतिर अविन्दत या तु तवयि मम परीतिस ताम ऋषे कर्तुम अर्हसि ॥ 16 ॥

  17. यथा पितुर गृहे विप्र परासादे शयनं मम तथाविधे तवं शयने माम उपेतुम इहार्हसि ॥ 17 ॥

  18. इच्छामि तवां सरग्विणं च भूषणैश च विभूषितम उपसर्तुं यथाकामं दिव्याभरणभूषिता ॥ 18 ॥

  19. [अ] न वै धनानि विद्यन्ते लॊपामुद्रे तथा मम यथाविधानि कल्याणि पितुर तव सुमध्यमे ॥ 19 ॥

  20. [लॊप] ईशॊ ऽसि तपसा सर्वं समाहर्तुम इहेश्वर कषणेन जीवलॊके यद वसु किं चन विद्यते ॥ 20 ॥

  21. [अ] एवम एतद यथात्थ तवं तपॊ वययकरं तु मे यथा तु मे न नश्येत तपस तन मां परचॊदय ॥ 21 ॥

  22. [लॊप] अल्पावशिष्टः कालॊ ऽयम ऋतौ मम तपॊधन न चान्यथाहम इच्छामि तवाम उपेतुं कथं चन ॥ 22 ॥

  23. न चापि धर्मम इच्छामि विलॊप्तुं ते तपॊधन एतत तु मे यथाकामं संपादयितुम अर्हसि ॥ 23 ॥

  24. यद्य एष कामः सुभगे तव बुद्ध्या विनिश चितः हन्त गच्छाम्य अहं भद्रे चर कामम इह सथिता ॥ 24 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 96

Previous: अध्याय 94