धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 57

  1. बृहदश्व उवाच दमयन्ती ततॊ दृष्ट्वा पुण्यश्लॊकं नराधिपम उन्मत्तवद अनुन्मत्ता देवने गतचेतसाम ॥ 1 ॥

  2. भयशॊकसमाविष्टा राजन भीमसुता ततः चिन्तयाम आस तत कार्यं सुमहत पार्थिवं परति ॥ 2 ॥

  3. सा शङ्कमाना तत्पापं चिकीर्षन्ती च तत्प्रियम नलं च हृतसर्वस्वम उपलभ्येदम अब्रवीत ॥ 3 ॥

  4. बृहत्सेने वरजामात्यान आनाय्य नलशासनात आचक्ष्व यद धृतं दरव्यम अवशिष्टं च यद वसु ॥ 4 ॥

  5. ततस ते मन्त्रिणः सर्वे विज्ञाय नलशासनम अपि नॊ भागधेयं सयाद इत्य उक्त्वा पुनर आव्रजन ॥ 5 ॥

  6. तास तु सर्वाः परकृतयॊ दवितीयं समुपस्थिताः नयवेदयद भीमसुता न च तत परत्यनन्दत ॥ 6 ॥

  7. वाक्यम अप्रतिनन्दन्तं भर्तारम अभिवीक्ष्य सा दमयन्ती पुनर वेश्म वरीडिता परविवेश ह ॥ 7 ॥

  8. निशम्य सततं चाक्षान पुण्यश्लॊकपराङ्मुखान नलं च हृतसर्वस्वं धात्रीं पुनर उवाच ह ॥ 8 ॥

  9. बृहत्सेने पुनर गच्छ वार्ष्णेयं नलशासनात सूतम आनय कल्याणि महत कार्यम उपस्थितम ॥ 9 ॥

  10. बृहत्सेना तु तच छरुत्वा दमयन्त्याः परभाषितम वार्ष्णेयम आनयाम आस पुरुषैर आप्तकारिभिः ॥ 10 ॥

  11. वार्ष्णेयं तु ततॊ भैमी सान्त्वयञ शलक्ष्णया गिरा उवाच देशकालज्ञा पराप्तकालम अनिन्दिता ॥ 11 ॥

  12. जानीषे तवं यथा राजा सम्यग्वृत्तः सदा तवयि तस्य तवं विषमस्थस्य साहाय्यं कर्तुम अर्हसि ॥ 12 ॥

  13. यथा यथा हि नृपतिः पुष्करेणेह जीयते तथा तथास्य दयूते वै रागॊ भूयॊ ऽभिवर्धते ॥ 13 ॥

  14. यथा च पुष्करस्याक्षा वर्तन्ते वशवर्तिनः तथा विपर्ययश चापि नलस्याक्षेषु दृश्यते ॥ 14 ॥

  15. सुहृत्स्वजनवाक्यानि यथावन न शृणॊति च नूनं मन्ये न शेषॊ ऽसति नैषधस्य महात्मनः ॥ 15 ॥

  16. यत्र मे वचनं राजा नाभिनन्दति मॊहितः शरणं तवां परपन्नास्मि सारथे कुरु मद्वचः न हि मे शुध्यते भावः कदा चिद विनशेद इति ॥ 16 ॥

  17. नलस्य दयितान अश्वान यॊजयित्वा महाजवान इदम आरॊप्य मिथुनं कुण्डिनं यातुम अर्हसि ॥ 17 ॥

  18. मम जञातिषु निक्षिप्य दारकौ सयन्दनं तथा अश्वांश चैतान यथाकामं वस वान्यत्र गच्छ वा ॥ 18 ॥

  19. दमयन्त्यास तु तद वाक्यं वार्ष्णेयॊ नलसारथिः नयवेदयद अशेषेण नलामात्येषु मुख्यशः ॥ 19 ॥

  20. तैः समेत्य विनिश्चित्य सॊ ऽनुज्ञातॊ महीपते ययौ मिथुनम आरॊप्य विदर्भांस तेन वाहिना ॥ 20 ॥

  21. हयांस तत्र विनिक्षिप्य सूतॊ रथवरं च तम इन्द्रसेनां च तां कन्याम इन्द्रसेनं च बालकम ॥ 21 ॥

  22. आमन्त्र्य भीमं राजानम आर्तः शॊचन नलं नृपम अटमानस ततॊ ऽयॊध्यां जगाम नगरीं तदा ॥ 22 ॥

  23. ऋतुपर्णं स राजानम उपतस्थे सुदुःखितः भृतिं चॊपययौ तस्य सारथ्येन महीपते ॥ 23 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 58

Previous: अध्याय 56