धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 298

  1. [वै] ततस ते यक्षवचनाद उदतिष्ठन्त पाण्डवाः कषुत्पिपासे च सर्वेषां कषणे तस्मिन वयगच्छताम ॥ 1 ॥

  2. [य] रसस्य एकेन पादेन तिष्ठन्तम अपराजितम पृच्छामि कॊ भवान देवॊ न मे यक्षॊ मतॊ भवान ॥ 2 ॥

  3. वसूनां वा भवान एकॊ रुद्राणाम अथ वा भवान अथ वा मरुतां शरेष्ठॊ वर्जी वा तरिदशेश्वरः ॥ 3 ॥

  4. मम हि भरातर इमे सहस्रशतयॊधिनः न तं यॊगं परपश्यामि येन सयुर विनिपातिताः ॥ 4 ॥

  5. सुखं परतिविबुद्धानाम इन्द्रियाण्य उपलक्षये स भवान सुहृद अस्माकम अथ वा नः पिता भवान ॥ 5 ॥

  6. [यक्स] अहं ते जनकस तात धर्मॊ मृदु पराक्रम तवां दिदृक्षुर अनुप्राप्तॊ विद्धि मां भरतर्षभ ॥ 6 ॥

  7. यशॊ सत्यं दमः शौचम आर्जवं हरीर अचापलम दानं तपॊ बरह्मचर्यम इत्य एतास तनवॊ मम ॥ 7 ॥

  8. अहिंसा समता शान्तिस तपॊ शौचम अमत्सरः दवाराण्य एतानि मे विद्धि परियॊ हय असि सदा मम ॥ 8 ॥

  9. दिष्ट्या पञ्चसु रक्तॊ ऽसि दिष्ट्या ते षट्पदी जिता दवे पूर्वे मध्यमे दवे च दवे चान्ते साम्परायिके ॥ 9 ॥

  10. धर्मॊ ऽहम अस्मि भद्रं ते जिज्ञासुस तवम इहागतः आनृशंस्येन तुष्टॊ ऽसमि वरं दास्यामि ते ऽनघ ॥ 10 ॥

  11. वरं वृणीष्व राजेन्द्र दाता हय अस्मि तवानघ ये हि मे पुरुषा भक्ता न तेषाम अस्ति दुर्गतिः ॥ 11 ॥

  12. [य] अरणी सहितं यस्य मृग आदाय गच्छति तस्याग्नयॊ न लुप्येरन परथमॊ ऽसतु वरॊ मम ॥ 12 ॥

  13. [धर्म] अरणी सहितं तस्य बराह्मणस्य हृतं मया मृगवेषेण कौन्तेय जिज्ञासार्थं तव परभॊ ॥ 13 ॥

  14. [वै] ददानीत्य एव भवगान उत्तरं परत्यपद्यत अन्यं वरय भद्रं ते वरं तवम अमरॊपम ॥ 14 ॥

  15. [य] वर्षाणि दवादशारण्ये तरयॊदशम उपस्थितम तत्र नॊ नाभिजानीयुर वसतॊ मनुजाः कव चित ॥ 15 ॥

  16. [वै] ददानीत्य एव भगवान उत्तरं परत्यपद्यत भूयॊ चाश्वासयाम आस कौन्तेयं सत्यविक्रमम ॥ 16 ॥

  17. यद्य अपि सवेन रूपेण चरिष्यथ महीम इमाम न वॊ विज्ञास्यते कश चित तरिषु लॊकेषु भारत ॥ 17 ॥

  18. वर्षं तरयॊदशं चेदं मत्प्रसादात कुरूर्वहाः विराटनगरे गूढा अविज्ञाताश चरिष्यथ ॥ 18 ॥

  19. यद वः संकल्पितं रूपं मनसा यस्य यादृशम तादृशं तादृशं सर्वे छन्दतॊ धारयिष्यथ ॥ 19 ॥

  20. अरिणी सहितं चेदं बराह्मणाय परयच्छत जिज्ञासार्थं मया हय एतद आहृतं मृगरूपिणा ॥ 20 ॥

  21. तृतीयं गृह्यतां पुत्र वरम अप्रतिमं महत तवं हि मत परभवॊ राजन विदुरश च ममांश भाक ॥ 21 ॥

  22. [य] देवदेवॊ मया दृष्टॊ भवान साक्षात सनातनः यं ददासि वरं तुष्टस तं गरहीष्याम्य अहं पितः ॥ 22 ॥

  23. जयेयं लॊभमॊहौ च करॊधं चाहं सदा विभॊ दाने तपसि सत्ये च मनॊ मे सततं भवेत ॥ 23 ॥

  24. [धर्म] उपपन्नॊ गुणैः सर्वैः सवभावेनासि पाण्डव भवान धर्मः पुनश चैव यथॊक्तं ते भविष्यति ॥ 24 ॥

  25. [वै] इत्य उक्त्वान्तर दधे धर्मॊ भगवाँल लॊकभावनः समेताः पाण्डवाश चैव सुखसुप्ता मनस्विनः ॥ 25 ॥

  26. अभ्येत्य चाश्रमं वीराः सर्व एव गतक्लमाः आरणेयं ददुस तस्मै बराह्मणाय तपस्विने ॥ 26 ॥

  27. इदं समुत्थान समागमं महत; पितुश च पुत्रस्य च कीर्तिवर्धनम पठन नरः सयाद विजीतेन्द्रियॊ वशी; सपुत्रपौत्रः शतवर्ष भाग भवेत ॥ 27 ॥

  28. न चाप्य अधर्मे न सुहृद विभेदने; परस्वहारे परदारमर्शने कदर्य भावे न रमेन मनॊ सदा; नृणां सदाख्यानम इदं विजानताम ॥ 28 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 299

Previous: अध्याय 297