धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 272

  1. [मार्क] ततः शरुत्वा हतं संख्ये कुम्भकर्णं सहानुगम परहस्तं च महेष्वासं धूम्राक्षं चातितेजसम ॥ 1 ॥

  2. पुत्रम इन्द्रजितं शूरं रावणः परत्यभाषत जहि रामम अमित्रघ्न सुग्रीवं च सलक्ष्मणम ॥ 2 ॥

  3. तवया हि मम सत पुत्र यशॊ दीप्तम उपार्जितम जित्वा वज्रधरं संख्ये सहस्राक्षं शचीपतिम ॥ 3 ॥

  4. अन्तर्हितः परकाशॊ वा दिव्यैर दत्तवरैः शरैः जहि शत्रून अमित्रघ्न मम शस्त्रभृतां वर ॥ 4 ॥

  5. रामलक्ष्मण सुग्रीवाः शरस्पर्शं न ते ऽनघ समर्थाः परतिसंसॊढुं कुतस तद अनुयायिनः ॥ 5 ॥

  6. अकृता या परहस्तेन कुम्भकर्णेन चानघ खरस्यापचितिः संख्ये तां गच्छस्व महाभुज ॥ 6 ॥

  7. तवम अद्य निशितैर बाणैर हत्वा शत्रून ससैनिकान परतिनन्दय मां पुत्रपुरा बद्ध्वैव वासवम ॥ 7 ॥

  8. इत्य उक्तः स तथेत्य उक्त्वा रथम आस्थाय दंशितः परययाव इन्द्रजिद राजंस तूर्णम आयॊधनं परति ॥ 8 ॥

  9. तत्र विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुंगवः आह्वयाम आस समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम ॥ 9 ॥

  10. तं लक्ष्मणॊ ऽपय अभ्यधावत परगृह्य सशरं धनुः तरासयंस तलघॊषेण सिंहः कषुद्रमृगं यथा ॥ 10 ॥

  11. तयॊः समभवद युद्धं सुमहज जय गृद्धिनॊः दिव्यास्त्रविदुषॊस तीव्रम अन्यॊन्यस्पर्धिनॊस तदा ॥ 11 ॥

  12. रावणिस तु यदा नैनं विशेषयति सायकैः ततॊ गुरुतरं यत्नम आतिष्ठद बलिनां वरः ॥ 12 ॥

  13. तत एनं महावेगैर अर्दयाम आस तॊमरैः तान आगतान स चिच्छेद सौमित्रिर निशितैः शरैः ते निकृत्ताः शरैस तीक्ष्णैर नयपतन वसुधातले ॥ 13 ॥

  14. तम अङ्गदॊ वालिसुतः शरीमान उद्यम्य पादपम अभिद्रुत्य महावेगस ताडयाम आस मूर्धनि ॥ 14 ॥

  15. तस्येन्द्रजिद असंभ्रान्तः परासेनॊरसि वीर्यवान परहर्तुम ऐच्छत तं चास्य परासं चिच्छेद लक्ष्मणः ॥ 15 ॥

  16. तम अभ्याशगतं वीरम अङ्गदं रावणात्मजः गदयाताडयत सव्ये पार्श्वे वानरपुंगवम ॥ 16 ॥

  17. तम अचिन्त्यप्रहारं सबलवान वालिनः सुतः ससर्जेन्द्रजितः करॊधाच छाल सकन्धम अमित्रजित ॥ 17 ॥

  18. सॊ ऽङगदेन रुषॊत्सृष्टॊ वधायेन्द्रजितस तरुः जघानेन्द्रजितः पार्थरथं साश्वं ससारथिम ॥ 18 ॥

  19. ततॊ हताश्वात परस्कन्द्य रथात स हतसारथिः तत्रैवान्तर्दधे राजन मायया रावणात्मजः ॥ 19 ॥

  20. अन्तर्हितं विदित्वा तं बहु मायं च राक्षसम रामस तं देशम आगम्य तत सैन्यं पर्यरक्षत ॥ 20 ॥

  21. स रामम उद्दिश्य शरैस ततॊ दत्तवरैस तदा विव्याध सर्वगात्रेषु लक्ष्मणं च महारथम ॥ 21 ॥

  22. तम अदृश्यं शरैः शूरौ माययान्तर्हितं तदा यॊधयाम आसतुर उभौ रावणिं रामलक्ष्मणौ ॥ 22 ॥

  23. स रुषा सर्वगात्रेषु तयॊः पुरुषसिंहयॊः वयसृजत सायकान भूयॊ शतशॊ ऽथ सहस्रशः ॥ 23 ॥

  24. तम अदृश्यं विचिन्वन्तः सृजन्तम अनिशं शरान हरयॊ विविशुर वयॊम परहृह्य महतीः शिलाः ॥ 24 ॥

  25. तांश च तौ चाप्य अदृश्यः स शरैर विव्याध राक्षसः स भृशं ताडयन वीरॊ रावणिर मायया वृतः ॥ 25 ॥

  26. तौ शरैर आचितौ वीरौ भरातरौ रामलक्ष्मणौ पेततुर गगनाद भूमिं सूर्या चन्द्रमसाव इव ॥ 26 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 273

Previous: अध्याय 271