[मार्क] स तु विप्रम अथॊवाच धर्मव्याधॊ युधिष्ठिर यद अहं हय आचरे कर्म घॊरम एतद असंशयम ॥ 1 ॥
विधिस तु बलवान बरह्मन दुस्तरं हि पुराकृतम पुराकृतस्य पापस्य कर्म दॊषॊ भवत्य अयम दॊषस्यैतस्य वै बरह्मन विघाते यत्नवान अहम ॥ 2 ॥
विधिना विहिते पूर्वं निमित्तं घातकॊ भवेत निमित्तभूता हि वयं कर्मणॊ ऽसय दविजॊत्तम ॥ 3 ॥
येषां हतानां मांसानि विक्रीणामॊ वयं दविज तेषाम अपि भवेद धर्म उपभॊगेन भक्षणात देवतातिथिभृत्यानां पितॄणां परतिपूजनात ॥ 4 ॥
ओषध्यॊ वीरुधश चापि पशवॊ मृगपक्षिणः अन्नाद्य भूता लॊकस्य इत्य अपि शरूयते शरुतिः ॥ 5 ॥
आत्ममांस परदानेन शिबिर औशीनरॊ नृपः सवर्गं सुदुर्लभं पराप्तः कषमावान दविजसत्तम ॥ 6 ॥
राज्ञॊ महानसे पूर्वं रन्तिदेवस्य वै दविज दवे सहस्रे तु वध्येते पशूनाम अन्वहं तदा ॥ 7 ॥
समांसं ददतॊ हय अन्नं रन्तिदेवस्य नित्यशः अतुला कीर्तिर अभवन नृपस्य दविजसत्तम चातुर्मास्येषु पशवॊ वध्यन्त इति नित्यशः ॥ 8 ॥
अग्नयॊ मांसकामाश च इत्य अपि शरूयते शरुतिः यज्ञेषु पशवॊ बरह्मन वध्यन्ते सततं दविजैः संस्कृताः किल मन्त्रैश च ते ऽपि सवर्गम अवाप्नुवन ॥ 9 ॥
यदि नैवाग्नयॊ बरह्मन मांसकामाभवन पुरा भक्ष्यं नैव भवेन मांसं कस्य चिद दविजसत्तम ॥ 10 ॥
अत्रापि विधिर उक्तश च मुनिभिर मांसभक्षणे देवतानां पितॄणां च भुङ्क्ते दत्त्वा तु यः सदा यथाविधि यथाश्रद्धं न स दुष्यति भक्षणात ॥ 11 ॥
अमांसाशी भवत्य एवम इत्य अपि शरूयते शरुतिः भार्यां गच्छन बरह्मचारी ऋतौ भवति बराह्मणः ॥ 12 ॥
सत्यानृते विनिश्चित्य अत्रापि विधिर उच्यते सौदासेन पुरा राज्ञा मानुषा भक्षिता दविज शापाभिभूतेन भृशम अत्र किं परतिभाति ते ॥ 13 ॥
सवधर्म इति कृत्वा तु न तयजामि दविजॊत्तम पुरा कृतम इति जञात्वा जीवाम्य एतेन कर्मणा ॥ 14 ॥
सवकर्म तयजतॊ बरह्मन्न अधर्म इह दृश्यते सवकर्म निरतॊ यस तु स धर्म इति निश्चयः ॥ 15 ॥
पूर्वं हि विहितं कर्म देहिनं न विमुञ्चति धात्रा विधिर अयं दृष्टॊ बहुधा कर्म निर्णये ॥ 16 ॥
दरष्टव्यं तु भवेत पराज्ञ करूरे कर्मणि वर्तता कथं कर्म शुभं कुर्यां कथं मुच्ये पराभवात कर्मणस तस्य घॊरस्य बहुधा निर्णयॊ भवेत ॥ 17 ॥
दाने च सत्यवाक्ये च गुरुशुश्रूषणे तथा दविजातिपूजने चाहं धर्मे च निरतः सदा अतिवादातिमानाभ्यां निवृत्तॊ ऽसमि दविजॊत्तम ॥ 18 ॥
कृषिं साध्व इति मन्यन्ते तत्र हिंसा परा समृता कर्षन्तॊ लाङ्गलैः पुंसॊ घनन्ति भूमिशयान बहून जीवान अन्यांश च बहुशस तत्र किं परतिभाति ते ॥ 19 ॥
धान्यबीजानि यान्य आहुर वरीह्य आदीनि दविजॊत्तम सर्वाण्य एतानि जीवन्ति तत्र किं परतिभाति ते ॥ 20 ॥
अध्याक्रम्य पशूं चापि घनन्ति वै भक्षयन्ति च वृक्षान अथौषधीश चैव अछिन्दन्ति पुरुषा दविज ॥ 21 ॥
जीवा हि बहवॊ बरह्मन वृक्षेषु च फलेषु च उदके बहवश चापि तत्र किं परतिभाति ते ॥ 22 ॥
सर्वं वयाप्तम इदं बरह्मन पराणिभिः पराणिजीवनैः मत्स्या गरसन्ते मत्स्यांश च तत्र किं परतिभाति ते ॥ 23 ॥
सत्त्वैः सत्त्वानि जीवन्ति बहुधा दविजसत्तम पराणिनॊ ऽनयॊन्यभक्षाश च तत्र किं परतिभाति ते ॥ 24 ॥
चङ्क्रम्यमाणा जीवांश च धरणी संश्रितान बहून पद्भ्यां घनन्ति नरा विप्र तत्र किं परतिभाति ते ॥ 25 ॥
उपविष्टाः शयानाश च घनन्ति जीवान अनेकशः जञानविज्ञानवन्तश च तत्र किं परतिभाति ते ॥ 26 ॥
जीवैर गरस्तम इदं सर्वम आकाशं पृथिवी तथा अविज्ञानाच च हिंसन्ति तत्र किं परतिभाति ते ॥ 27 ॥
अहिंसेति यद उक्तं हि पुरुषैर विस्मितैः पुरा के न हिंसन्ति जीवन वै लॊके ऽसमिन दविजसत्तम बहु संचिन्त्य इह वै नास्ति कश चिद अहिंसकः ॥ 28 ॥
अहिंसायां तु निरता यतयॊ दविजसत्तम कुर्वन्त्य एव हि हिंसां ते यत्नाद अल्पतरा भवेत ॥ 29 ॥
आलक्ष्याश चैव पुरुषाः कुले जाता महागुणाः महाघॊराणि कर्माणि कृत्वा लज्जन्ति वै न च ॥ 30 ॥
सुहृदः सुहृदॊ ऽनयांश च दुर्हृदश चापि दुर्हृदः सम्यक परवृत्तान पुरुषान न सम्यग अनुपश्यतः ॥ 31 ॥
समृद्धैश च न नन्दन्ति बान्धवा बान्धवैर अपि गुरूंश चैव विनिन्दन्ति मूढाः पण्डितमानिनः ॥ 32 ॥
बहु लॊके विपर्यस्तं दृश्यते दविजसत्तम धर्मयुक्तम अधर्मं च तत्र किं परतिभाति ते ॥ 33 ॥
वक्तुं बहुविधं शक्यं धर्माधर्मेषु कर्मसु सवकर्म निरतॊ यॊ हि स यशॊ पराप्नुयान महत ॥ 34 ॥
वनपर्व · Vana Parva
अध्याय 199
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 200