धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 192

  1. [वै] युधिष्ठिरॊ धर्मराजः पप्रच्छ भरतर्षभ मार्कण्डेयं तपॊवृद्धं दीर्यायुर अम अकल्मषम ॥ 1 ॥

  2. विदितास तव धर्मज्ञ देवदानवराक्षसाः राजवंशाश च विविधा ऋषिवंशाश च शाश्वताः न ते ऽसत्य अविदितं किं चिद अस्मिँल लॊके दविजॊत्तम ॥ 2 ॥

  3. कथां वेत्सि मुने दिव्यां मनुष्यॊरगरक्षसाम एतद इच्छाम्य अहं शरॊतुं तत्त्वेन कथितं दविज ॥ 3 ॥

  4. कुवलाश्व इति खयात इक्ष्वाकुर अपराजितः कथं नाम विपर्यासाद धुन्धुमारत्वम आगतः ॥ 4 ॥

  5. एतद इच्छामि तत्त्वेन जञातुं भार्गव सत्तम विपर्यस्तं यथा नाम कुवलाश्वस्य धीमतः ॥ 5 ॥

  6. [मार्क] हन्त ते कथयिष्यामि शृणु राजन युधिष्ठिर धर्मिष्ठम इदम आख्यानं दुन्धु मारस्य तच छृणु ॥ 6 ॥

  7. यथा स राजा इक्ष्वाकुः कुवलाश्वॊ महीपतिः धुन्धुमारत्वम अगमत तच छृणुष्व महीपते ॥ 7 ॥

  8. महर्षिर विश्रुतस तात उत्तङ्क इति भारत मरुधन्वसु रम्येषु आश्रमस तस्य कौरव ॥ 8 ॥

  9. उत्तङ्कस तु महाराज तपॊ ऽतप्यत सुदुश्चरम आरिराधयिषुर विष्णुं बहून वर्षगणान विभॊ ॥ 9 ॥

  10. तस्य परीतः स भगवान साक्षाद दर्शनम एयिवान दृष्ट्वैव चर्षिः परह्वस तं तुष्टाव विविधैर सतवैः ॥ 10 ॥

  11. तवया देव परजाः सर्वाः सदेवासुरमानवाः सथावराणि च भूतानि जङ्गमानि तथैव च बरह्म वेदाश च वेद्यं च तवया सृष्टं महाद्युते ॥ 11 ॥

  12. शिरस ते गगनं देव नेत्रे शशिदिवाकरौ निःश्वासः पनवश चापि तेजॊ ऽगनिश च तवाच्युत बाहवस ते दिशः सर्वाः कुक्षिश चापि महार्णवः ॥ 12 ॥

  13. ऊरू ते पर्वता देवखं नाभिर मधुसूदन पादौ ते पृथिवी देवी रॊमाण्य ओषधयस तथा ॥ 13 ॥

  14. इन्द्र सॊमाग्निवरुणा देवासुरमहॊरगाः परह्वास तवाम उपतिष्ठन्ति सतुवन्तॊ विविधैः सतवैः ॥ 14 ॥

  15. तवया वयाप्तानि सर्वाणि भूतानि भुवनेश्वर यॊगिनः सुमहावीर्याः सतुवन्ति तवां महर्षयः ॥ 15 ॥

  16. तवयि तुष्टे जगत सवस्थं तवयि करुद्धे महद भयम भयानाम अपनेतासि तवम एकः पुरुषॊत्तम ॥ 16 ॥

  17. देवानां मानुषाणां च सर्वभूतसुखावहः तरिभिर विक्रमणैर देवत्रयॊ लॊकास तवयाहृताः असुराणां समृद्धानां विनाशश च तवया कृतः ॥ 17 ॥

  18. तव विक्रमणैर देवा निर्वाणम अगमन परम पराभवं च दैत्येन्द्रास तवयि करुद्धेमहा दयुते ॥ 18 ॥

  19. तवं हि कर्ता विकर्ता च भूतानाम इह सर्वशः आराधयित्वा तवां देवाः सुखम एधन्ति सर्वशः ॥ 19 ॥

  20. एवं सतुतॊ हृषीकेश उत्तङ्केन महात्मना उत्तङ्कम अब्रवीद विष्णुः परीतस ते ऽहं वरं वृणु ॥ 20 ॥

  21. [उत्तन्क] पर्याप्तॊ मे वरह्य एष यद अहं दृष्टवान हरिम पुरुषं शाश्वतं दिव्यं सरष्टारं जगतः परभुम ॥ 21 ॥

  22. [विस्णु] परीतस ते ऽहम अलौल्येन भक्त्या च दविजसत्तम अवश्यं हि तवया बरह्मन मत्तॊ गराह्यॊ वरद्विज ॥ 22 ॥

  23. एवं संछन्द्यमानस तु वरेण हरिणा तदा उत्तङ्कः पराञ्जलिर वव्रे वरं भरतसत्तम ॥ 23 ॥

  24. यदि मे भगवान परीतः पुण्डरीकनिभेक्षणः धर्मे सत्ये दमे चैव बुद्धिर भवतु मे सदा अभ्यासश च भवेद भक्त्या तवयि नित्यं महेश्वर ॥ 24 ॥

  25. [विस्णु] सर्वम एतद धि भविता मत्प्रसादात तव दविज परतिभास्यति यॊगश च येन युक्तॊ दिवौकसाम तरयाणाम अपि लॊकानां महत कार्यं करिष्यसि ॥ 25 ॥

  26. उत्सादनार्थं लॊकानां धुन्धुर नाम महासुरः तपस्यति तपॊ घॊरं शृणु यस तं हनिष्यति ॥ 26 ॥

  27. बृहदश्व इति खयातॊ भविष्यति महीपतिः तस्य पुत्रः शुचिर दान्तः कुवलाश्व इति शरुतः ॥ 27 ॥

  28. स यॊगबलम आस्थाय मामकं पार्थिवॊत्तमः शासनात तव विप्रर्षे धुन्धुमारॊ भविष्यति ॥ 28 ॥

  29. उत्तङ्कम एवम उक्त्वा तु विष्णुर अन्तरधीयत ॥ 29 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 193

Previous: अध्याय 191