धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 18

  1. [वा] एवम उक्त्वा रौक्मिणेयॊ यादवान भरतर्षभ दंशितैर हरिभिर युक्तं रथम आस्थाय काञ्चनम ॥ 1 ॥

  2. उच्छ्रित्य मकरं केतुं वयात्ताननम अलंकृतम उत्पतद्भिर इवाकाशं तैर हयैर अन्वयात परान ॥ 2 ॥

  3. विक्षिपन नादयंश चापि धनुःश्रेष्ठं महाबलः तूणखड्गधरः शूरॊ बद्धगॊधाङ्गुलि तरवान ॥ 3 ॥

  4. स विद्युच्चलितं चापं विहरन वै तलात तलम मॊहयाम आस दैतेयान सर्वान सौभनिवासिनः ॥ 4 ॥

  5. नास्य विक्षिपतश चापं संदधानस्य चासकृत अन्तरं ददृशे कश चिन निघ्नतः शात्रवान रणे ॥ 5 ॥

  6. मुखस्य वर्णॊ न विकल्पते ऽसय; चेलुश च गात्राणि न चापि तस्य सिंहॊन्नतं चाप्य अभिगर्जतॊ ऽसय; शुश्राव लॊकॊ ऽदभुतरूपम अग्र्यम ॥ 6 ॥

  7. जले चरः काञ्चनयष्टि संस्थॊ; वयात्ताननः सर्वतिमि परमाथी वित्रासयन राजति वाहमुख्ये; शाल्वस्य सेना परमुखे धवजाग्र्यः ॥ 7 ॥

  8. ततः स तूर्णं निष्पत्य परद्युम्नः शत्रुकर्शनः शाल्वम एवाभिदुद्राव विधास्यन कलहं नृप ॥ 8 ॥

  9. अभियानं तु वीरेण परद्युम्नेन महाहवे नामर्षयत संक्रुद्धः शाल्वः कुरुकुलॊद्वह ॥ 9 ॥

  10. स रॊममदमत्तॊ वै कामगाद अवरुह्य च परद्युम्नं यॊधयाम आस शाल्वः परपुरंजयः ॥ 10 ॥

  11. तयॊः सुतुमुलं युद्धं शाल्व वृष्णिप्रवीरयॊः समेता ददृशुर लॊका बलिवासवयॊर इव ॥ 11 ॥

  12. तस्य मायामयॊ वीर रथॊ हेमपरिष्कृतः सध्वजः सपताकश च सानुकर्षः सतूणवान ॥ 12 ॥

  13. स तं रथवरं शरीमान समारुह्य किल परभॊ मुमॊच बाणान कौरव्य परद्युम्नाय महाबलः ॥ 13 ॥

  14. ततॊ बाणमयं वर्षं वयसृजत तरसा रणे परद्युम्नॊ भुजवेगेन शाल्वं संमॊहयन्न इव ॥ 14 ॥

  15. स तैर अभिहतः संख्ये नामर्षयत सौभराट शरान दीप्ताग्निसंकाशान मुमॊच तनये मम ॥ 15 ॥

  16. स शाल्व बाणै राजेन्द्र विद्धॊ रुक्मिणिनन्दनः मुमॊच बाणं तवरितॊ मर्मभेदिनम आहवे ॥ 16 ॥

  17. तस्य वर्म विभिद्याशु स बाणॊ मत सुतेरितः बिभेद हृदयं पत्री स पपात मुमॊह च ॥ 17 ॥

  18. तस्मिन निपतिते वीरे शाल्वराजे विचेतसि संप्राद्रवन दानवेन्द्रा दारयन्तॊ वसुंधराम ॥ 18 ॥

  19. हाहाकृतम अभूत सैन्यं शाल्वस्य पृथिवीपते नष्टसंज्ञे निपतिते तदा सौभपतौ नृप ॥ 19 ॥

  20. तत उत्थाय कौरव्य परतिलभ्य च चेतनम मुमॊच बाणं तरसा परद्युम्नाय महाबलः ॥ 20 ॥

  21. तेन विद्धॊ महाबाहुः परद्युम्नः समरे सथितः जत्रु देशे भृशं वीरॊ वयवासीदद रथे तदा ॥ 21 ॥

  22. तं स विद्ध्वा महाराज शाल्वॊ रुक्मिणिनन्दनम ननाद सिंहनादं वै नादेनापूरयन महीम ॥ 22 ॥

  23. ततॊ मॊहं समापन्ने तनये मम भारत मुमॊच बाणांस तवरितः पुनर अन्यान दुरासदान ॥ 23 ॥

  24. स तैर अभिहतॊ बाणैर बहुभिस तेन मॊहितः निश्चेष्टः कौरवश्रेष्ठ परद्युम्नॊ ऽभूद रणाजिरम ॥ 24 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 19

Previous: अध्याय 17