[अर्ज] ततॊ माम अभिविश्वस्तं संरूढशरविक्षतम देवराजॊ ऽनुगृह्येदं काले वचनम अब्रवीत ॥ 1 ॥
दिव्यान्य अस्त्राणि सर्वाणि तवयि तिष्ठन्ति भारत न तवाभिभवितुं शक्तॊ मानुषॊ भुवि कश चन ॥ 2 ॥
भीष्मॊ दरॊणः कृपः कर्णः शकुनिः सह राजभिः संग्रामस्थस्य ते पुत्र कलां नार्हन्ति षॊडशीम ॥ 3 ॥
इदं च मे तनुत्राणं परायच्छन मघवान परभुः अभेद्यं कवचं दिव्यं सरजं चैव हिरण्मयीम ॥ 4 ॥
देवदत्तं च मे शङ्खं देवः परादान महारवम दिव्यं चेदं किरीटं मे सवयम इन्द्रॊ युयॊज ह ॥ 5 ॥
ततॊ दिव्यानि वस्त्राणि दिव्यान्य आभरणानि च परादाच छक्रॊ ममैतानि रुचिराणि बृहन्ति च ॥ 6 ॥
एवं संपूजितस तत्र सुखम अस्म्य उषितॊ नृप इन्द्रस्य भवने पुण्ये गन्धर्वशिशुभिः सह ॥ 7 ॥
ततॊ माम अब्रवीच छक्रः परीतिमान अमरैः सह समयॊ ऽरजुन गन्तुं ते भरातरॊ हि समरन्ति ते ॥ 8 ॥
एवम इन्द्रस्य भवने पञ्चवर्षाणि भारत उषितानि मया राजन समरता दयूतजं कलिम ॥ 9 ॥
ततॊ भवन्तम अद्राक्षं भरातृभिः परिवारितम गन्धमादनम आसाद्य पर्वतस्यास्य मूर्धनि ॥ 10 ॥
[य] दिष्ट्या धनंजयास्त्राणि तवया पराप्तानि भारत दिष्ट्या चाराधितॊ राजा देवानाम ईश्वरः परभुः ॥ 11 ॥
दिष्ट्या च भगवान सथाणुर देव्या सह परंतप साक्षाद दृष्टः सुयुद्धेन तॊषितश च तवयानघ ॥ 12 ॥
दिष्ट्या च लॊकपालैस तवं समेतस्ल भरतर्षभ दिष्ट्या वर्धामहे सर्वे दिष्ट्यासि पुनरागतः ॥ 13 ॥
अद्य कृत्स्नाम इमां देवीं विजितां पुरमालिनीम मन्ये च धृतराष्ट्रस्य पुत्रान अपि वशीकृतान ॥ 14 ॥
तानि तव इच्छामि ते दरष्टुं दिव्यान्य अस्त्राणि भारत यैस तथा वीर्यवन्तस ते निवातकवचा हता ॥ 15 ॥
[अर्ज] शवःप्रभाते भवान दरष्टा दिव्यान्य अस्त्राणि सर्वशः निवातकवचा घॊरा यैर मया विनिपातिताः ॥ 16 ॥
[वै] एवम आगमनं तत्र कथयित्वा धनंजयः भरातृभिः सहितः सर्वै रजनीं ताम उवास ह ॥ 17 ॥
वनपर्व · Vana Parva
अध्याय 171
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 172