धर्मDharmic Data

वनपर्व · Vana Parva

अध्याय 112

  1. [र] इहागतॊ जटिलॊ बरह्म चारी; न वै हरस्वॊ नातिदीर्घॊ मनॊ वी सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः; सुतः सुराणाम इव शॊभमानः ॥ 1 ॥

  2. समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः; सुशुक्लकृष्णाक्ष तरश चकॊरैः नीलाः परसन्नाश च जटाः सुगन्धा; हिरण्यरज्जु गरथिताः सुदीर्घाः ॥ 2 ॥

  3. आधार रूपा पुनर अस्य कण्ठे; विभ्राजते विद्युद इवान्तरिक्षे दवौ चास्य पिण्डाव अधरेण कण्ठम; अजातरॊमौ सुमनॊहरौ च ॥ 3 ॥

  4. विलग्नमध्यश च स नाभिदेशे; कतिश च तस्यातिकृत परमाणा अथास्य चीरान्तर इता परभाति; हिरन मयी मेखला मे यथेयम ॥ 4 ॥

  5. अन्यच च तस्याद्भुत दर्शनीयं; विकूजितं पादयॊः संप्रभाति पाण्यॊश च तद्वत सवनवन निबद्धौ; कलापकाव अक्षमाला यथेयम ॥ 5 ॥

  6. विचेष्टमानस्य च तस्य तानि; कूजन्ति हंसा सरसीव मत्ताः चीराणि तस्याद्भुत दर्शनानि; नेमानि तद्वन मम रूपवन्ति ॥ 6 ॥

  7. वक्त्रं च तस्याद्भुत दर्शनीयं; परव्याहृतं हलादयतीव चेतः पुंस्कॊकिलस्येव च तस्य वाणी; तां शृण्वतॊ मे वयथितॊ ऽनतरात्मा ॥ 7 ॥

  8. यथा वनं माधव मासि मध्ये; समीरितं शवसनेनाभिवाति तथा स वात्य उत्तमपुण्यगन्धी; निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ 8 ॥

  9. सुसंयताश चापि जटा विभक्ता; दवैधी कृता भान्ति समा ललाटे कर्णौ च चित्रैर इव चक्रवालैः; समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ 9 ॥

  10. तथा फलं वृत्तम अथॊ वि चित्रं; समाहनत पाणिना दक्षिणेन तद भूमिम आसाद्य पुनः पुनश च; समुत्पतत्य अद्भुतरूपम उच्चैः ॥ 10 ॥

  11. तच चापि हत्वा परिवर्तते ऽसौ; वातेरितॊ वृक्ष इवावघूर्णः तं परेक्ष्य मे पुत्रम इवामराणां; परीतिः परा तात रतिश च जाता ॥ 11 ॥

  12. स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं; जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्त्रम वक्त्रेण वक्त्रं परणिधाय शब्दं; चकार तन मे ऽजनयत परहर्षम ॥ 12 ॥

  13. न चापि पाद्यं बहुमन्यते ऽसौ; फलानि चेमानि मयाहृतानि एवं वरतॊ ऽसमीति च माम अवॊचत; फलानि चान्यानि नवान्य अदान मे ॥ 13 ॥

  14. मयॊपयुक्तानि फलानि तानि; नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम न चापि तेषां तवग इयं यथैषां; साराणि नैषाम इव सन्ति तेषाम ॥ 14 ॥

  15. तॊयानि चैवाति रसानि मह्यं; परादात स वै पातुम उदाररूपः पीत्वैव यान्य अभ्यधिकः परहर्षॊ; ममाभवद भूश चलितेव चासीत ॥ 15 ॥

  16. इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति; माल्यानि तस्यॊद्ग्रथितानि पट्टैः यानि परकीर्येह गतः सवम एव; स आश्रमं तपसा दयॊतमानः ॥ 16 ॥

  17. गतेन तेनास्मि कृतॊ वि चेता; गात्रं च मे संपरितप्यतीव इच्छामि तस्यान्तिकम आशु गन्तुं; तं चेह नित्यं परिवर्तमानम ॥ 17 ॥

  18. गच्छामि तस्यान्तिकम एव तात; का नाम सा वरतचर्या च तस्य इच्छाम्य अहं चरितुं तेन सार्धं; यथा तपः स चरत्य उग्रकर्मा ॥ 18 ॥

Reach this point to mark the section finished.

Continue to अध्याय 113

Previous: अध्याय 111