[देवा] इतः परदानाद वर्तन्ते परजाः सर्वाश चतुर्विधाः ता भाविता भावयन्ति हव्यकव्यैर दिवौकसः ॥ 1 ॥
लॊका हय एवं वर्तयन्ति अन्यॊन्यं समुपाश्रिताः तवत्प्रसादान निरुद्विग्नास तवयैव परिरक्षिताः ॥ 2 ॥
इदं च समनुप्राप्तं लॊकानां भयम उत्तमम न च जानीम केनेमे रात्रौ वध्यन्ति बराह्मणाः ॥ 3 ॥
कषीणेषु च बराह्मणेषु पृथिवी कषयम एष्यति ततः पृथिव्यां कषीणायां तरिदिवं कषयम एष्यति ॥ 4 ॥
तवत्प्रसादान महाबाहॊ लॊकाः सर्वे जगत्पते विनाशं नाधिगच्छेयुस तवया वै परिरक्षिताः ॥ 5 ॥
[विस्नुर] विदितं मे सुराः सर्वं परजानां कषयकारणम भवतां चापि वक्ष्यामि शृणुध्वं विगतज्वराः ॥ 6 ॥
कालेय इति विख्यातॊ गणः परमदारुणः तैश च वृत्रं समाश्रित्य जगत सर्वं परबाधितम ॥ 7 ॥
ते वृत्रं निहतं दृष्ट्वा सहस्राक्षेण धीमता जीवितं परिरक्षन्तः परविष्टा वरुणालयम ॥ 8 ॥
ते परविश्यॊदधिं घॊरं नक्रग्राहसमाकुलम उत्सादनार्थं लॊकानां रात्रौ घनन्ति मुनीन इह ॥ 9 ॥
न तु शक्याः कषयं नेतुं समुद्राश्रयगा हि ते समुद्रस्य कषये बुद्धिर भवद्भिः संप्रधार्यताम अगस्त्येन विना कॊ हि शक्तॊ ऽनयॊ ऽरणव शॊषणे ॥ 10 ॥
एतच छरुत्वा वचॊ देवा विष्णुना समुदाहृतम परमेष्ठिनम आज्ञाप्य अगस्त्यस्याश्रमं ययुः ॥ 11 ॥
तत्रापश्यन महात्मानं वारुणिं दीप्ततेजसम उपास्यमानम ऋषिभिर देवैर इव पितामहम ॥ 12 ॥
ते ऽभिगम्य महात्मानं मैत्रावरुणिम अच्युतम आश्रमस्थं तपॊ राशिं कर्मभिः सवैर अभिष्टुवन ॥ 13 ॥
[देवा] नहुषेणाभितप्तानां तवं लॊकानां गतिः पुरा भरंशितश च सुरैश्वर्याल लॊकार्थं लॊककण्ठकः ॥ 14 ॥
करॊधात परवृद्धः सहसा भास्करस्य नगॊत्तमः वचस तवानतिक्रामन विन्ध्यः शैलॊ न वर्धते ॥ 15 ॥
तमसा चावृते लॊके मृत्युनाभ्यर्दिताः परजाः तवाम एव नाथम आसाद्य निर्वृतिं परमां गताः ॥ 16 ॥
अस्माकं भयभीतानां नित्यशॊ भगवान गतिः ततस तव आर्ताः परयाचामस तवां वरं वदरॊ हय असि ॥ 17 ॥
वनपर्व · Vana Parva
अध्याय 101
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 102