[वि] दयूतं मूलं कलहस्यानुपाति; मिथॊ भेदाय महते वा रणाय यद आस्थितॊ ऽयं धृतराष्ट्रस्य पुत्रॊ; दुर्यॊधनः सृजते वैरम उग्रम ॥ 1 ॥
परातिपीयाः शांतनवा भैमसेनाः स बाह्लिकाः दुर्यॊधनापराधेन कृच्छ्रं पराप्स्यन्ति सर्वशः ॥ 2 ॥
दुर्यॊधनॊ मदेनैव कषेमं राष्ट्राद अपॊहति विषाणं गौर इव मदात सवयम आरुजते बलात ॥ 3 ॥
यश चित्तम अन्वेति परस्य राजन; वीरः कविः सवाम अतिपत्य दृष्टिम नावं समुद्र इव बाल नेत्राम; आरुह्य घॊरे वयसने निमज्जेत ॥ 4 ॥
दुर्यॊधनॊ गलहते पाण्डवेन; परियायसे तवं जयतीति तच च अतिनर्माज जायते संप्रहारॊ; यतॊ विनाशः समुपैति पुंसाम ॥ 5 ॥
आकर्षस ते ऽवाक्फलः कु परणीतॊ; हृदि परौढॊ मन्त्रपदः समाधिः युधिष्ठिरेण सफलः संस्तवॊ ऽसतु; साम्नः सुरिक्तॊ ऽरिमतेः सुधन्वा ॥ 6 ॥
परातिपीयाः शांतनवाश च राजन; काव्यां वाचं शृणुत मात्यगाद वः वैश्वानरं परज्वलितं सुघॊरम; अयुद्धेन परशमयतॊत्पतन्तम ॥ 7 ॥
यदा मन्युं पाण्डवॊ ऽजातशत्रुर; न संयच्छेद अक्षमयाभिभूतः वृकॊदरः सव्यसाची यमौ च; कॊ ऽतर दवीपः सयात तुमुले वस तदानीम ॥ 8 ॥
महाराज परभवस तवं धनानां; पुरा दयूतान मनसा यावद इच्छेः बहु वित्तं पाण्डवांश चेज जयेस तवं; किं तेन सयाद वसु विन्देह पार्थान ॥ 9 ॥
जानीमहे देवितं सौबलस्य; वेद दयूते निकृतिं पार्वतीयः यतः पराप्तः शकुनिस तत्र यातु; माया यॊधी भारत पार्वतीयः ॥ 10 ॥
सभापर्व · Sabha Parva
अध्याय 56
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 57