[व] वसन दुर्यॊधनस तस्यां सभायां भरतर्षभ शनैर ददर्श तां सर्वां सभां शकुनिना सह ॥ 1 ॥
तस्यां दिव्यान अभिप्रायान ददर्श कुरुनन्दनः न दृष्टपूर्वा ये तेन नगरे नागसाह्वये ॥ 2 ॥
स कदा चित सभामध्ये धार्तराष्ट्रॊ महीपतिः सफाटिकं तलम आसाद्य जलम इत्य अभिशङ्कया ॥ 3 ॥
सववस्त्रॊत्कर्षणं राजा कृतवान बुद्धिमॊहितः दुर्मना विमुखश चैव परिचक्राम तां सभाम ॥ 4 ॥
ततः सफाटिकतॊयां वै सफाटिकाम्बुज शॊभिताम वापीं मत्वा सथलम इति स वासाः परापतज जले ॥ 5 ॥
जले निपतितं दृष्ट्वा किं करा जहसुर भृशम वासांसि च शुभान्य अस्मै परददू राजशासनात ॥ 6 ॥
तथागतं तु तं दृष्ट्वा भीमसेनॊ महाबलः अर्जुनश च यमौ चॊभौ सर्वे ते पराहसंस तदा ॥ 7 ॥
नामर्षयत ततस तेषाम अवहासम अमर्षणः आकारं रक्षमाणस तु न स तान समुदैक्षत ॥ 8 ॥
पुनर वसनम उत्क्षिप्य परतरिष्यन्न इव सथलम आरुरॊह ततः सर्वे जहसुस ते पुनर जनाः ॥ 9 ॥
दवारं च विवृताकारं ललाटेन समाहनत संवृतं चेति मन्वानॊ दवारदेशाद उपारमत ॥ 10 ॥
एवं परलम्भान विविधान पराप्य तत्र विशां पते पाण्डवेयाभ्यनुज्ञातस ततॊ दुर्यॊधनॊ नृपः ॥ 11 ॥
अप्रहृष्टेन मनसा राजसूये महाक्रतौ परेक्ष्यताम अद्भुताम ऋद्धिं जगाम गजसाह्वयम ॥ 12 ॥
पाण्डव शरीप्रतप्तस्य धयानग्लानस्य गच्छतः दुर्यॊधनस्य नृपतेः पापा मतिर अजायत ॥ 13 ॥
पार्थान सुमनसॊ दृष्ट्वा पार्थिवांश च वशानुगान कृत्स्नं चापिहितं लॊकम आ कुमारं कुरूद्वह ॥ 14 ॥
महिमानं परं चापि पाण्डवानां महात्मनाम दुर्यॊधनॊ धार्तराष्ट्रॊ विवर्णः समपद्यत ॥ 15 ॥
स तु गच्छन्न अनेकाग्रः सभाम एवानुचिन्तयन शरियं च ताम अनुपमां धर्मराजस्य धीमतः ॥ 16 ॥
परमत्तॊ धृतराष्ट्रस्य पुत्रॊ दुर्यॊधनस तदा नाभ्यभाषत सुबलजं भाषमाणं पुनः पुनः ॥ 17 ॥
अनेकाग्रं तु तं दृष्ट्वा शकुनिः परत्यभाषत दुर्यॊधन कुतॊ मूलं निःश्वसन्न इव गच्छसि ॥ 18 ॥
[द] दृष्ट्वेमां पृथिवीं कृत्स्नां युधिष्ठिर वशानुगाम जिताम अस्त्रप्रतापेन शवेताश्वस्य महात्मनः ॥ 19 ॥
तं च यज्ञं तथा भूतं दृष्ट्वा पार्थस्य मातुल यथा शक्रस्य देवेषु तथा भूतं महाद्युते ॥ 20 ॥
अमर्षेण सुसंपूर्णॊ दह्यमानॊ दिवानिशम शुचि शुक्रागमे काले शुष्ये तॊयम इवाल्पकम ॥ 21 ॥
पश्य सात्वत मुख्येन शिशुपालं निपातितम न च तत्र पुमान आसीत कश चित तस्य पदानुगः ॥ 22 ॥
दह्यमाना हि राजानः पाण्डवॊत्थेन वह्निना कषान्तवन्तॊ ऽपराधं तं कॊ हि तं कषन्तुम अर्हति ॥ 23 ॥
वासुदेवेन तत कर्म तथायुक्तं महत कृतम सिद्धं च पाण्डवेयानां परतापेन महात्मनाम ॥ 24 ॥
तथा हि रत्नान्य आदाय विविधानि नृपा नृपम उपतिष्ठन्ति कौन्तेयं वैश्या इव करप्रदाः ॥ 25 ॥
शरियं तथाविधां दृष्ट्वा जवलन्तीम इव पाण्डवे अमर्षवशम आपन्नॊ दह्ये ऽहम अतथॊचितः ॥ 26 ॥
वह्निम एव परवेक्ष्यामि भक्षयिष्यामि वा विषम अपॊ वापि परवेक्ष्यामि न हि शक्ष्यामि जीवितुम ॥ 27 ॥
कॊ हि नाम पुमाँल लॊके मर्षयिष्यति सत्त्ववान सपत्नान ऋध्यतॊ दृष्ट्वा हानिम आत्मन एव च ॥ 28 ॥
सॊ ऽहं न सत्री न चाप्य अस्त्री न पुमान नापुमान अपि यॊ ऽहं तां मर्षयाम्य अद्य तादृशीं शरियम आगताम ॥ 29 ॥
ईश्वरत्वं पृथिव्याश च वसुमत्तां च तादृशीम यज्ञं च तादृशं दृष्ट्वा मादृशः कॊ न संज्वरेत ॥ 30 ॥
अशक्तश चैक एवाहं ताम आहर्तुं नृप शरियम सहायांश च न पश्यामि तेन मृत्युं विचिन्तये ॥ 31 ॥
दैवम एव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम दृष्ट्वा कुन्तीसुते शुभ्रां शरियं ताम आहृतां तथा ॥ 32 ॥
कृतॊ यत्नॊ मया पूर्वं विनाशे तस्य सौबल तच च सर्वम अतिक्रम्य सवृद्धॊ ऽपस्व इव पङ्कजम ॥ 33 ॥
तेन दैवं परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम धार्तराष्ट्रा हि हीयन्ते पार्था वर्धन्ति नित्यशः ॥ 34 ॥
सॊ ऽहं शरियं च तां दृष्ट्वा सभां तां च तथाविधाम रक्षिभिश चावहासं तं परितप्ये यथाग्निना ॥ 35 ॥
स माम अभ्यनुजानीहि मातुलाद्य सुदुःखितम अमर्षं च समाविष्टं धृतराष्ट्रे निवेदय ॥ 36 ॥
सभापर्व · Sabha Parva
अध्याय 43
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 44