[वयास] युधिष्ठिर महाबाहॊ यद आह कुरुनन्दनः धृतराष्ट्रॊ महात्मा तवां तत कुरुष्वाव्विचारयन ॥ 1 ॥
अयं हि वृद्धॊ नृपतिर हतपुत्रॊ विशेषतः नेदं कृच्छ्रं चिरतरं सहेद इति मतिर मम ॥ 2 ॥
गान्धारी च महाभागा पराज्ञा करुणवेदिनी पुत्रशॊकं महाराज धैर्येणॊद्वहते भृशम ॥ 3 ॥
अहाम अप्य एतद एव तवां बरवीमि कुरु मे वचः अजुज्ञां लभतां राजा मा वृथेह मरिष्यति ॥ 4 ॥
राजर्षीणां पुराणानाम अनुयातु गतिं नृपः राजर्षीणां हि सर्वेषाम अन्ते वनम उपाश्रयः ॥ 5 ॥
[वै] इत्य उक्तः स तदा राजा वयासेनाद्भुत कर्मणा परत्युवाच महातेजा धर्मराजॊ युधिष्ठिरः ॥ 6 ॥
भगवान एव नॊ मान्यॊ भगवान एव नॊ गुरुः भगवान अस्य राज्यस्य कुलस्य च परायणम ॥ 7 ॥
अहं तु पुत्रॊ भगवान पिता राजा गुरुश च मे निदेशवर्ती च पितुः पुत्रॊ भवति धर्मतः ॥ 8 ॥
इत्य उक्तः स तु तं पराह वयासॊ धर्मभृतां वरः युधिष्ठिरं महातेजाः पुनर एव विशां पते ॥ 9 ॥
एवम एतन महाबाहॊ यथा वदसि भारत राजायं वृद्धतां पराप्तः परमाणे परमे सथितः ॥ 10 ॥
सॊ ऽयं मयाभ्यनुज्ञातस तवया च पृथिवीपते करॊतु सवम अभिप्राय मास्य विघ्नकरॊ भव ॥ 11 ॥
एष एव परॊ धर्मॊ राजर्षीणां युधिष्ठिर समरे वा भवेन मृत्युर वने वा विधिपूर्वकम ॥ 12 ॥
पित्रा तु तव राजेन्द्र पाण्डुना पृथिवीक्षिता शिष्यभूतेन राजायं गुरुवत पर्युपासितः ॥ 13 ॥
करतुभिर दक्षिणावद्भिर अन्नपर्वत शॊभितैः महद्भिर इष्टं भॊगश च भुक्ताश पुत्रश च पालिताः ॥ 14 ॥
पुत्र संस्थं च विपुलं राज्यं विप्रॊषिते तवयि तरयॊदश समा भुक्तं दत्तं च विविधं वसु ॥ 15 ॥
तवया चायं नरव्याघ्र गुरुशुश्रूषया नृपः आराधितः सभृत्येन गान्धारी च यशस्विनी ॥ 16 ॥
अनुजानीहि पितरं समयॊ ऽसय तपॊ विधौ न मन्युर विद्यते चास्य सुसूक्ष्मॊ ऽपि युधिष्ठिर ॥ 17 ॥
एतावद उक्त्वा वचनम अनुज्ञाप्य च पार्थिवम तथास्त्व इति च तेनॊक्तः कौन्तेयेन ययौ वनम ॥ 18 ॥
गते भगवति वयासे राजा पाण्डुसुतस ततः परॊवाच पितरं वृद्धं मन्दं मन्दम इवानतः ॥ 19 ॥
यद आह भगवान वयासॊ यच चापि भवतॊ मतम यद आह च महेष्वासः कृपॊ विदुर एव च ॥ 20 ॥
युयुत्सुः संजयश चैव तत कर्तास्म्य अहम अञ्जसा सर्वे हय एते ऽनुमान्या मे कुलस्यास्य हितैषिणः ॥ 21 ॥
इदं तु याचे नृपते तवाम अहं शिरसा नतः करियतां तावद आहारस ततॊ गच्छाश्रमं परति ॥ 22 ॥
आश्रमवासिकपर्व · Ashramavasika Parva
अध्याय 8
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 9