[वै] ततस ते पाण्डवा दूराद अवतीर्य पदातयः अभिजग्मुर नरपतेर आश्रमं विनयानताः ॥ 1 ॥
स च पौरजनः सर्वॊ ये च राष्ट्रनिवासिनः सत्रियश च कुरुमुख्यानां पद्भिर एवान्वयुस तदा ॥ 2 ॥
आश्रमं ते ततॊ जग्मुर धृतराष्ट्रस्य पाण्डवाः शून्यं मृगगणाकीर्णं कदली वनशॊभितम ॥ 3 ॥
ततस तत्र समाजग्मुस तापसा विविधव्रताः पाण्डवान आगतान दरष्टुं कौतूहलसमन्विताः ॥ 4 ॥
तान अपृच्छत ततॊ राजा कवासौ कौरव वंशभृत पिता जयेष्ठॊ गतॊ ऽसमाकम इति बाष्पपरिप्लुतः ॥ 5 ॥
तम ऊचुस ते ततॊ वाक्यं यमुनाम अवगाहितुम पुष्पाणाम उदकुम्भस्य चार्थे गत इति परभॊ ॥ 6 ॥
तैर आख्यातेन मार्गेण ततस ते परययुस तदा ददृशुश चाविदूरे तान सर्वान अथ पदातयः ॥ 7 ॥
ततस ते सत्वरा जग्मुः पितुर दर्शनकाङ्क्षिणः सहदेवस तु वेगेन पराधाव्वद येन सा पृथा ॥ 8 ॥
सस्वनं पररुदन धीमान मातुः पादाव उपस्पृशन सा च बाष्पाविल मुखी परददर्श परियं सुतम ॥ 9 ॥
बाहुभ्यां संपरिष्वज्य समुन्नाम्य च पुत्रकम गान्धार्याः कथयाम आस सहदेवम उपस्थितम ॥ 10 ॥
अनन्तरं च राजानं भीमसेनम अथार्जुनम नकुलं च पृथा दृष्ट्वा तवरमाणॊपचक्रमे ॥ 11 ॥
सा हय अग्रे ऽगच्छत तयॊर दम्पत्यॊर हतपुत्रयॊः कर्षन्ती तौ ततस ते तां दृष्ट्वा संन्यपतन भुवि ॥ 12 ॥
तान राजा सवरयॊगेन सपर्शेन च महामनाः परत्यभिज्ञाय मेधावी समाश्वासायत परभुः ॥ 13 ॥
ततस ते बाष्पम उत्सृज्य गान्धारी सहितं नृपम उपतस्थुर महात्मानॊ मतरं च यथाविधि ॥ 14 ॥
सर्वेषां तॊयकलशाञ जघृहुस ते सवयं तदा पाण्डवा लब्धसंज्ञास ते मात्रा चाश्वासिताः पुनः ॥ 15 ॥
ततॊ नार्यॊ नृसिंहानां स च यॊधजनस तदा पौरजानपदाश चैव ददृशुस तं नराधिपम ॥ 16 ॥
निवेदयाम आस तदा जनं तं नामगॊत्रतः युधिष्ठिरॊ नरपतिः स चैनान परत्यपूजयत ॥ 17 ॥
स तैः परिवृतॊ मेने हर्षबाष्पाविलेक्षणः राजात्मानं गृहगतं पुरेव गजसाह्वये ॥ 18 ॥
अभिवादितॊ वधूभिश च कृष्णाद्याभिः स पार्थिवः गान्धार्या सहितॊ धीमान कुन्त्या च परत्यनन्दत ॥ 19 ॥
ततश चाश्रमम आगच्छत सिद्धचारणसेवितम दिदृक्षुभिः समाकीर्णं नभस तारागणैर इव ॥ 20 ॥
आश्रमवासिकपर्व · Ashramavasika Parva
अध्याय 31
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 32