[वै] कुन्त्यास तु वचनं शरुत्वा पण्डवा राजसत्त्नम वरीडिताः संन्यवर्तन्त पाञ्चाल्या साहितानघाः ॥ 1 ॥
ततः शब्दॊ महान आसीत सर्वेषाम एव भारत अन्तःपुराणां रुदतां दृष्ट्वा कुन्तीं तथागताम ॥ 2 ॥
परदक्षिणम अथावृत्य राजानं पाण्डवास तदा अभिवाद्य नयवर्तन्त पृथां ताम अनिवर्त्य वै ॥ 3 ॥
ततॊ ऽबरवीन महाराजॊ धृतराष्ट्रॊ ऽमबिका सुतः गान्धारीं विदुरं चैव समाभाष्य निगृह्य च ॥ 4 ॥
युधिष्ठिरस्य जननी देवी साधु निवर्त्यताम यथा युधिष्ठिरः पराह तत सर्वं सत्यम एव हि ॥ 5 ॥
पुत्रैश्वर्यं महद इदम अपास्या च महाफलम का नु गच्छेद वनं दुर्गं पुत्रान उत्सृज्य मूढवत ॥ 6 ॥
राज्यस्थया तपस तप्तं दानं दत्तं वरतं कृतम अनया शक्यम अद्येह शरूयतां च वचॊ मम ॥ 7 ॥
गान्धारि परितुष्टॊ ऽसमि वध्वाः शुश्रूषणेन वै तस्मात तवम एनां धर्मज्ञे समनुज्ञातुम अर्हसि ॥ 8 ॥
इत्य उक्ता सौबलेयी तु राज्ञा कुन्तीम उवाच ह तत सर्वं राजवचनं सवं च वाक्यां विशेषवत ॥ 9 ॥
न च सा वनवासाय देवीं कृतमतिं तदा शक्नॊत्य उपावर्तयितुं कुन्तीं धर्मपरां सतीम ॥ 10 ॥
तस्यास तु तं सथिरं जञात्वा वयवसायं कुरु सत्रियः निवृत्तांश च कुरुश्रेष्ठान दृष्ट्वा पररुरुदुस तदा ॥ 11 ॥
उपावृत्तेषु पार्थेषु सर्वेष्व अन्तःपुरेषु च ययौ राजा महाप्राज्ञॊ धृतराष्ट्रॊ वनं तदा ॥ 12 ॥
पाण्डवा अपि दीनास ते दुःखशॊकपरायणाः यानैः सत्री सहिताः सर्वे पुरं परविविशुस तदा ॥ 13 ॥
तम अहृष्टम इवाकूजं गतॊत्सावम इवाभवत नगरं हास्तिनपुरं सस्त्री वृद्धकुमारकम ॥ 14 ॥
सर्वे चासन निरुत्साहाः पाण्डवा जातमन्यवः कुन्त्या हीनाः सुदुःखार्ता वत्सा इव विनाकृताः ॥ 15 ॥
धृतराष्ट्रस तु तेनाह्ना गत्वा सुमहद अन्तरम ततॊ भागी रथी तीरे निवासम अकरॊत परभुः ॥ 16 ॥
परादुष्कृता याथा नयायम अग्नयॊ वेदपारगैः वयराजन्त दविज शरेष्ठैस तत्र तत्र तपॊधनैः परादुष्कृताग्निर अभवत स च वृद्धॊ नराधिपः ॥ 17 ॥
स राजाग्नीन पर्युपास्य हुत्वा च विधिवत तदा संध्यागतं सहस्रांशुम ऊपातिष्ठत भारत ॥ 18 ॥
विदुरः संजयश चैव राज्ञः शय्यां कुशैस ततः चक्रतुः कुरुवीरस्य गान्धार्या चाविदूरतः ॥ 19 ॥
गान्धार्याः संनिकर्षे तु निषसाद कुशेष्व अथ युधिष्ठिरस्य जननी कुन्ती साधुव्रते सथिता ॥ 20 ॥
तेषां सांश्रवणे चापि निषेदुर वविदुरादयः याजकश च यथॊद्देशं दविजा ये चानुयायिनः ॥ 21 ॥
पराधीत दविजमुख्या सा संप्रज्वालित पावका बभूव तेषां रजनी बरह्मीव परीतिवर्धनी ॥ 22 ॥
ततॊ रात्र्यां वयतीतायां कृतपूर्वाह्णिक करियाः हुत्वाग्निं विधिवत सर्वे परययुस ते यथाक्रमम उदङ्मुखा निरीक्षन्त उपवासा परायणाः ॥ 23 ॥
स तेषाम अतिदुःखॊ ऽबभून निवासः परथमे ऽहनि शॊचतां शॊच्यमानानां पौरजानपदैर जनैः ॥ 24 ॥
आश्रमवासिकपर्व · Ashramavasika Parva
अध्याय 24
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 25