[अर्जुन] किम आगमनकृत्यं ते कौरव्य कुलनन्दिनि मणिपूर पतेर मातुस तथैव च रणाजिरे ॥ 1 ॥
कच चित कुशलकामासि राज्ञॊ ऽसय भुजगात्मजे मम वा चञ्चलापाङ्गे कच चित तवं शुभम इच्छसि ॥ 2 ॥
कच चित ते पृथुल शरॊणिनाप्रियं शुभदर्शने अकार्षम अहम अज्ञानाद अयं वा बभ्रु वाहनः ॥ 3 ॥
कच चिच च राजपुत्री ते सपत्नी चैत्रवाहिनी चित्राङ्गदा वरारॊहा नापराध्यति किं चन ॥ 4 ॥
तम उवाचॊरग पतेर दुहिता परहसन्त्य अथ न मे तवम अपराद्धॊ ऽसि न नृपॊ बभ्रु वाहनः न जनित्री तथास्येयं मम या परेष्यवत सथिता ॥ 5 ॥
शरूयतां यद यथा चेदं मया सर्वं विचेष्टितम न मे कॊपस तवया कार्यः शिरसा तवां परसादये ॥ 6 ॥
तवत परीत्यर्थं हि कौरव्य कृतम एतन मयानघ यत तच छृणु महाबाहॊ निखिलेन धनंजय ॥ 7 ॥
महाभारत युद्धे यत तवया शांतनवॊ नृपः अधर्मेण हतः पार्थ तस्यैषा निष्कृतिः कृता ॥ 8 ॥
न हि भीष्मस तवया वीर युध्यमानॊ निपातितः शिखण्डिना तु संसक्तस तम आश्रित्य हतस तवया ॥ 9 ॥
तस्य शान्तिम अकृत्वा तु तयजेस तवं यदि जीवितम कर्मणा तेन पापेन पतेथा निरये धरुवम ॥ 10 ॥
एषा तु विहिता शान्तिः पुत्राद यां पराप्तवान असि वसुभिर वसुधा पाल गङ्गया च महामते ॥ 11 ॥
पुरा हि शरुतम एतद वै वसुभिः कथितं मया गङ्गायास तीरम आगम्य हते शांतनवे नृपे ॥ 12 ॥
आप्लुत्य देवा वसवः समेत्य च महानदीम इदम ऊचुर वचॊ घॊरं भागीरथ्या मते तदा ॥ 13 ॥
एष शांतनवॊ भीष्मॊ निहतः सव्यसाचिना अयुध्यमानः संग्रामे संसक्तॊ ऽनयेन भामिनि ॥ 14 ॥
तद अनेनाभिषङ्गेण वयम अप्य अर्जुनं शुभे शापेन यॊजयामेति तथास्त्व इति च साब्रवीत ॥ 15 ॥
तद अहं पितुर आवेद्य भृशं परव्यथितेन्द्रिया अभवं स च तच छरुत्वा विषादम अगमत परम ॥ 16 ॥
पिता तु मे वसून गत्वा तवदर्थं समयाचत पुनः पुनः परसाद्यैनांस त एवम इदम अब्रुवन ॥ 17 ॥
पुनस तस्य महाभाग मणिपूरेश्वरॊ युवा स एनं रणमध्य सथं शरैः पातयिता भुवि ॥ 18 ॥
एवं कृते स नागेन्द्र मुक्तशापॊ भविष्यति गच्छेति वसुभिश चॊक्तॊ मम चेदं शशंस सः ॥ 19 ॥
तच छरुत्वा तवं मया तस्माच छापाद असि विमॊक्षितः न हि तवां देवराजॊ ऽपि समरेषु पराजयेत ॥ 20 ॥
आत्मा पुत्रः समृतस तस्मात तेनेहासि पराजितः नात्र दॊषॊ मम मतः कथं वा मन्यसे विभॊ ॥ 21 ॥
इत्य एवम उक्तॊ विजयः परसन्नात्माब्रवीद इदम सर्वं मे सुप्रियं देवि यद एतत कृतवत्य असि ॥ 22 ॥
इत्य उक्त्वाथाब्रवीत पुत्रं मणिपूरेश्वरं जयः चित्राङ्गदायाः शृण्वन्त्याः कौरव्य दुहितुस तथा ॥ 23 ॥
युधिष्ठिरस्याश्वमेधः परां चैत्रीं भविष्यति तत्रागच्छेः सहामात्यॊ मातृभ्यां सहितॊ नृप ॥ 24 ॥
इत्य एवम उक्तः पार्थेन स राजा बभ्रु वाहनः उवाच पितरं धीमान इदम अस्राविलेक्षणः ॥ 25 ॥
उपयास्यामि धर्मज्ञ भवतः शासनाद अहम अश्वमेधे महायज्ञे दविजातिपरिवेषकः ॥ 26 ॥
मम तव अनुग्रहार्थाय परविशस्व पुरं सवकम भार्याभ्यां सह शत्रुघ्न मा भूत ते ऽतर विचारणा ॥ 27 ॥
उषित्वेह विशल्यस तवं सुखं सवे वेश्मनि परभॊ पुनर अश्वानुगमनं कर्तासि जयतां वर ॥ 28 ॥
इत्य उक्तः स तु पुत्रेण तदा वानरकेतनः समयन परॊवाच कौन्तेयस तदा चित्राङ्गदा सुतम ॥ 29 ॥
विदितं ते महाबाहॊ यथा दिक्षां चराम्य अहम न स तावत परवेष्क्यामि पुरं ते पृथुलॊचन ॥ 30 ॥
यथाकामं परयात्य एष यज्ञियश च तुरंगमः सवस्ति ते ऽसतु गमिष्यामि न सथानं विद्यते मम ॥ 31 ॥
स तत्र विधिवत तेन पूजितः पाकशासनिः भार्याभ्याम अभ्यनुज्ञातः परायाद भरतसत्तमः ॥ 32 ॥
आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva
अध्याय 82
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 83