[व] सैन्धवैर अभवद युद्धं ततस तस्य किरीटिनः हतशेषैर महाराज हतानां च सुतैर अपि ॥ 1 ॥
ते ऽवतीर्णम उपाश्रुत्य विषयं शवेतवाहनम परत्युद्ययुर अमृष्यन्तॊ राजानः पाण्डवर्षभम ॥ 2 ॥
अश्वं च तं परामृश्य विषयान्ते विषॊपमाः न भयं चक्रिरे पार्थाद भीमसेनाद अनन्तरात ॥ 3 ॥
ते ऽविदूराद धनुष्पाणिं यज्ञियस्य हयस्य च बीभत्सुं परत्यपद्यन्त पदातिनम अवस्थितम ॥ 4 ॥
ततस ते तु महावीर्या राजानः पर्यवारयन जिगीषन्तॊ नरव्याघ्राः पूर्वं विनिकृता युधि ॥ 5 ॥
ते नामान्य अथ गॊत्राणि कर्माणि विविधानि च कीर्तयन्तस तदा पार्थं शरवर्षैर अवाकिरन ॥ 6 ॥
ते किरन्तः शरांस तीक्ष्णान वारणेन्द्र निवारणान रणे जयम अभीप्सन्तः कौन्तेयं पर्यवारयन ॥ 7 ॥
ते ऽसमीक्ष्यैव तं वीरम उग्रकर्माणम आहवे सर्वे युयुधिरे वीरा रथस्थास तं पदातिनम ॥ 8 ॥
ते तम आजघ्निरे वीरं निवातकवचान्तकम संशप्तक निहन्तारं हन्तारं सैन्धवस्य च ॥ 9 ॥
ततॊ रथसहस्रेण हयानाम अयुतेन च कॊष्ठकी कृत्यकौन्तेयं संप्रहृष्टम अयॊधयन ॥ 10 ॥
संस्मरन्तॊ वधं वीराः सिन्धुराजस्य धीमतः जयद्रथस्य कौरव्य समरे सव्यसाचिना ॥ 11 ॥
ततः पर्जन्यवत सर्वे शरवृष्टिम अवासृजन तैः कीर्णः शुशुभे पार्थॊ रविर मेघान्तरे यथा ॥ 12 ॥
स शरैः समवच्छन्नॊ ददृशे पाण्डवर्षभः पञ्जरान्तर संचारी शकुन्त इव भारत ॥ 13 ॥
ततॊ हाहाकृतं सर्वं कौन्तेये शरपीडिते तरैलॊक्यम अभवद राजन रविश चासीद रजॊऽरुणः ॥ 14 ॥
ततॊ ववौ महाराज मारुतॊ रॊमहर्षणः राहुर अग्रसद आदित्यं युगपत सॊमम एव च ॥ 15 ॥
उल्काश च जघ्निरे सूर्यं विकीर्यन्त्यः समन्ततः वेपथुश चाभवद राजन कैलासस्य महागिरेः ॥ 16 ॥
मुमुचुश चास्रम अत्युष्णं दुःखशॊकसमन्विताः सप्तर्षयॊ जातभयास तथा देवर्षयॊ ऽपि च ॥ 17 ॥
शशश चाशु निविर्भिद्य मण्डलं शशिनॊ ऽपतत विपरीतस तदा राजंस तस्मिन्न उत्पातलक्षणे ॥ 18 ॥
रासभारुण संकाशा धनुष्मन्तः स विद्युतः आवृत्य गगनं मेघा मुमुचुर मांसशॊणितम ॥ 19 ॥
एवम आसीत तदा वीरे शरवर्षाभिसंवृते लॊके ऽसमिन भरतश्रेष्ठ तद अद्भुतम इवाभवत ॥ 20 ॥
तस्य तेनावकीर्णस्य शरजालेन सर्वशः मॊहात पपात गाण्डीवम आवापश च कराद अपि ॥ 21 ॥
तस्मिन मॊहम अनुप्राप्ते शरजालं महत्तरम सैन्धवा मुमुचुस तूर्णं गतसत्त्वे महारथे ॥ 22 ॥
ततॊ मॊहसमापन्नं जञात्वा पार्थं दिवौकसः सर्वे वित्रस्तम अनसस तस्य शान्ति पराभवन ॥ 23 ॥
ततॊ देवर्षयः सर्वे तथा सप्तर्षयॊ ऽपि च बरह्मर्षयश च विजयं जेपुः पार्थस्य धीमतः ॥ 24 ॥
ततः परदीपिते देवैः पार्थ तेजसि पार्थिव तस्थाव अचलवद धीमान संग्रामे परमास्त्रवित ॥ 25 ॥
विचकर्ष धनुर दिव्यं ततः कौरवनन्दनः यन्त्रस्येवेह शब्दॊ ऽभून महांस तस्य पुनः पुनः ॥ 26 ॥
ततः स शरवर्षाणि परत्यमित्रान परति परभुः ववर्ष धनुषा पार्थॊ वर्षाणीव सुरेश्वरः ॥ 27 ॥
ततस ते सैन्धवा यॊधाः सर्व एव सराजकाः नादृश्यन्त शरैः कीर्णाः शलभैर इव पावकाः ॥ 28 ॥
तस्य शब्देन वित्रेसुर भयार्ताश च विदुद्रुवुः मुमुचुश चाश्रुशॊकार्ताः सुषुपुश चापि सैन्धवाः ॥ 29 ॥
तांस तु सर्वान नरश्रेष्ठः सर्वतॊ विचरन बली अलातचक्रवद राजञ शरजालैः समर्पयत ॥ 30 ॥
तद इन्द्र जालप्रतिमं बाणजालम अमित्रहा वयसृजद दिष्कु सर्वासु महेन्द्र इव वज्रभृत ॥ 31 ॥
मेघजालनिभं सैन्यं विदार्य स रविप्रभः विबभौ कौरवश्रेष्ठः शरदीव दिवाकरः ॥ 32 ॥
आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva
अध्याय 76
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 77