[य] शुश्रूषे तस्य धर्मज्ञ राजर्षेः परिकीर्तनम दवैपायन मरुत्तस्य कथां परब्रूहि मे ऽनघ ॥ 1 ॥
[व] आसीत कृतयुगे पूर्वं मनुर दण्डधरः परभुः तस्य पुत्रॊ महेष्वासः परजातिर इति विश्रुतः ॥ 2 ॥
परजातेर अभवत पुत्रः कषुप इत्य अभिविश्रुतः कषुपस्य पुत्रस तव इक्ष्वाकुर महीपालॊ ऽभवत परभुः ॥ 3 ॥
तस्य पुत्रशतं राजन्न आसीत परमधार्मिकम तांस्त तु सर्वान महीपालान इक्ष्वाकुर अकरॊत परभुः ॥ 4 ॥
तेषां जयेष्ठस तु विंशॊ ऽभूत परतिमानं धनुष्मताम विंशस्य पुत्रः कल्याणॊ विविंशॊ नाम भारत ॥ 5 ॥
विविंशस्य सुता राजन बभूवुर दश पञ्च च सर्वे धनुषि विक्रान्ता बरह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ 6 ॥
दानधर्मरताः सन्तः सततं परियवादिनः तेषां जयेष्ठः खनी नेत्रः स तान सर्वान अपीडयत ॥ 7 ॥
सवनीनेत्रस तु विक्रान्तॊ जित्वा राज्यम अकण्टकम नाशक्नॊद रक्षितुं राज्यं नान्वरज्यन्त तं परजाः ॥ 8 ॥
तम अपास्य च तद राष्ट्रं तस्य पुत्रं सुवर्चसम अभ्यषिञ्चत राजेन्द्र मुदितं चाभवत तदा ॥ 9 ॥
स पितुर विक्रियां दृष्ट्वा राज्यान निरसनं तथा नियतॊ वर्तयाम आस परजाहितचिकीर्षया ॥ 10 ॥
बरह्मण्यः सत्यवादी च शुचिः शम दमान्वितः परजास तं चान्वरज्यन्त धर्मनित्यं मनस्विनम ॥ 11 ॥
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य वयशीर्यत कॊशवाहनम तं कषीणकॊशं सामन्ताः समन्तात पर्यपीडयन ॥ 12 ॥
स पीड्यमानॊ बहुभिः कषीणकॊशस तव अवाहनः आर्तिम आर्छत परां राजा सह भृत्यैः पुरेण च ॥ 13 ॥
न चैनं परिहर्तुं ते ऽशक्नुवन परिसंक्षये सम्यग्वृत्तॊ हि राजा स धर्मनित्यॊ युधिष्ठिर ॥ 14 ॥
यदा तु परमाम आर्तिं गतॊ ऽसौ स पुरॊ नृपः ततः परदध्मौ स करं परादुरासीत ततॊ बलम ॥ 15 ॥
ततस तान अजयत सर्वान परातिसीमान नराधिपान एतस्मात कारणाद राजन विश्रुतः स करंधमः ॥ 16 ॥
तस्य कारंधमः पुत्रस तरेतायुगमुखे ऽभवत इन्द्राद अनवरः शरीमान देवैर अपि सुदुर्जयः ॥ 17 ॥
तस्य सर्वे महीपाला वर्तन्ते सम वशे तदा स हि सम्राड अभूत तेषां वृत्तेन च बलेन च ॥ 18 ॥
अविक्षिन नाम धर्मात्मा शौर्येणेन्द्र समॊ ऽभवत यज्ञशीलः कर्म रतिर धृतिमान संयतेन्द्रियः ॥ 19 ॥
तेजसादित्यसदृशः कषमया पृथिवीसमः बृहस्पतिसमॊ बुद्ध्या हिमवान इव सुस्थिरः ॥ 20 ॥
कर्मणा मनसा वाचा दमेन परशमेन च मनांस्य आराधयाम आस परजानां स महीपतिः ॥ 21 ॥
य ईजे हयमेधानां शतेन विधिवत परभुः याजयाम आस यं विद्वान सवयम एवाङ्गिराः परभुः ॥ 22 ॥
तस्य पुत्रॊ ऽतिचक्राम पितरं गुणवत्तया मरुत्तॊ नाम धर्मज्ञश चक्रवर्ती महायशाः ॥ 23 ॥
नागायुत समप्राणः साक्षाद विष्णुर इवापरः स यक्ष्यमाणॊ धर्मात्मा शातकुम्भमयान्य उत कारयाम आस शुभ्राणि भाजनानि सहस्रशः ॥ 24 ॥
मेरुं पर्वतम आसाद्य हिमवत्पार्श्व उत्तरे काञ्चनः सुमहान पादस तत्र कर्म चकार सः ॥ 25 ॥
ततः कुण्डानि पात्रीश च पिठराण्य आसनानि च चक्रुः सुवर्णकर्तारॊ येषां संख्या न विद्यते ॥ 26 ॥
तस्यैव च समीपे स यज्ञवाटॊ बभूव ह ईजे तत्र स धर्मात्मा विधिवत पृथिवीपतिः मरुत्तः सहितैः सर्वैः परजा पालैर नराधिपः ॥ 27 ॥
आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva
अध्याय 4
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 5