[बर] एकः शास्ता न दवितीयॊ ऽसति शास्ता; यथा नियुक्तॊ ऽसमि तथा चरामि हृद्य एष तिष्ठन पुरुषः शास्ति शास्ता; तेनैव युक्तः परवणाद इवॊदकम ॥ 1 ॥
एकॊ गुरुर नास्ति ततॊ दवितीयॊ; यॊ हृच्छयस तम अहम अनुब्रवीमि तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव; पराभूता दानवाः सर्व एव ॥ 2 ॥
एकॊ बन्धुर नास्ति ततॊ दवितीयॊ; यॊ हृच्छयस तम अहम अनुब्रवीमि तेनानुशिष्टा बान्धवा बन्धुमन्तः; सप्तर्षयः सप्त दिवि परभान्ति ॥ 3 ॥
एकः शरॊता नास्ति ततॊ दवितीयॊ; यॊ हृच्छयस तम अहम अनुब्रवीमि तस्मिन गुरौ गुरु वासं निरुष्य; शक्रॊ गतः सर्वलॊकामरत्वम ॥ 4 ॥
एकॊ दवेष्टा नास्ति ततॊ दवितीयॊ; यॊ हृच्छयस तम अहम अनुब्रवीमि तेनानुशिष्टा गुरुणा सदैव; लॊकद्विष्टाः पन्नगाः सर्व एव ॥ 5 ॥
अत्राप्य उदाहरन्तीमम इतिहासं पुरातनम परजापतौ पन्नगानां देवर्षीणां च संविदम ॥ 6 ॥
देवर्षयश च नागाश च असुराश च परजापतिम पर्यपृच्छन्न उपासीनाः शरेयॊ नः परॊच्यताम इति ॥ 7 ॥
तेषां परॊवाच भगवाञ शरेयः समनुपृच्छताम ओम इत्य एकाक्षरं बरह्म ते शरुत्वा पराद्रवन दिशः ॥ 8 ॥
तेषां पराद्रवमाणानाम उपदेशार्थम आत्मनः सर्पाणां दशने भावः परवृत्तः पूर्वम एव तु ॥ 9 ॥
असुराणां परवृत्तस तु दम्भभावः सवभावजः दानं देवा वयवसिता दमम एव महर्षयः ॥ 10 ॥
एकं शास्तारम आसाद्य शब्देनैकेन संस्कृताः नाना वयवसिताः सर्वे सर्पदेवर्षिदानवाः ॥ 11 ॥
शृणॊत्य अयं परॊच्यमानं गृह्णाति च यथातथम पृच्छतस तावतॊ भूयॊ गुरुर अन्यॊ ऽनुमन्यते ॥ 12 ॥
तस्य चानुमते कर्म ततः पश्चात परवर्तते गुरुर बॊद्धा च शत्रुश च दवेष्टा च हृदि संश्रितः ॥ 13 ॥
पापेन विचरँल लॊके पापचारी भवत्य अयम शुभेन विचरँल लॊके शुभचारी भवत्य उत ॥ 14 ॥
कामचारी तु कामेन य इन्द्रियसुखे रतः वरतवारी सदैवैष य इन्द्रियजये रतः ॥ 15 ॥
अपेतव्रतकर्मा तु केवलं बरह्मणि शरितः बरह्मभूतश चरँल लॊके बरह्म चारी भवत्य अयम ॥ 16 ॥
बरह्मैव समिधस तस्य बरह्माग्निर बरह्म संस्तरः आपॊ बरह्म गुरुर बरह्म स बरह्मणि समाहितः ॥ 17 ॥
एतद एतादृशं सूक्ष्मं बरह्मचर्यं विदुर बुधाः विदित्वा चान्वपद्यन्त कषेत्रज्ञेनानुदर्शिनः ॥ 18 ॥
आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva
अध्याय 26
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 27