[व] कृतॊदकं तु राजानं धृतराष्ट्रं युधिष्ठिरः पुरस्कृत्य महाबाहुर उत्तताराकुलेन्द्रियः ॥ 1 ॥
उत्तीर्य च महीपालॊ बाष्पव्याकुललॊचनः पपात तीरे गङ्गाया वयाधविद्ध इव दविपः ॥ 2 ॥
तं सीदमानं जग्राह भीमः कृष्णेन चॊदितः मैवम इत्य अब्रवीच चैनं कृष्णः परबलार्दनः ॥ 3 ॥
तम आर्तं पतितं भूमौ निश्वसन्तं पुनः पुनः ददृशुः पाण्डवा राजन धर्मात्मानं युधिष्ठिरम ॥ 4 ॥
तं दृष्ट्वा दीनमनसं गतसत्त्वं जनेश्वरम भूयः शॊकसमाविष्टाः पाण्डवाः समुपाविशन ॥ 5 ॥
राजा च धृतराष्ट्रस तम उपासीनॊ महाभुजः वाक्यम आह महाप्राज्ञॊ महाशॊकप्रपीडितम ॥ 6 ॥
उत्तिष्ठ कुरुशार्दूल कुरु कार्यम अनन्तरम कषत्रधर्मेण कौरव्य जितेयम अवनिस तवया ॥ 7 ॥
तां भुङ्क्ष्व भरातृभिः सार्धं सुहृद्भिश च जनेश्वर न शॊचितव्यं पश्यामि तवया धर्मभृतां वर ॥ 8 ॥
शॊचितव्यं मया चैव गान्धार्या च विशां पते पुत्रैर विहीनॊ राज्येन सवप्नलब्धधनॊ यथा ॥ 9 ॥
अश्रुत्वा हितकामस्य विदुरस्य महात्मनः वाक्यानि सुमहार्थानि परितप्यामि दुर्मतिः ॥ 10 ॥
उक्तवान एष मां पूर्वं धर्मात्मा दिव्यदर्शनः दुर्यॊधनापराधेन कुलं ते विनशिष्यति ॥ 11 ॥
सवस्ति चेद इच्छसे राजन कुलस्यात्मन एव च वध्यताम एष दुष्टात्मा मन्दॊ राजसुयॊधनः ॥ 12 ॥
कर्णश च शकुनिश चैव मैनं पश्यतु कर्हि चित दयूतसंपातम अप्य एषाम अप्रमत्तॊ निवारय ॥ 13 ॥
अभिषेचय राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम स पालयिष्यति वशीधर्मेण पृथिवीम इमाम ॥ 14 ॥
अथ नेच्छसि राजानं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम मेढी भूतः सवयं राज्यं परतिगृह्णीष्व पार्थिव ॥ 15 ॥
समं सर्वेषु भूतेषु वर्तमानं नराधिप अनुजीवन्तु सर्वे तवां जञातयॊ जञातिवर्धन ॥ 16 ॥
एवं बरुवति कौन्तेय विदुरे दीर्घदर्शिनि दुर्यॊधनम अहं पापम अन्ववर्तं वृथा मतिः ॥ 17 ॥
अश्रुत्वा हय अस्य वीरस्य वाक्यानि मधुराण्य अहम फलं पराप्य महद दुःखं निमग्नः शॊकसागरे ॥ 18 ॥
वृद्धौ हि ते सवः पितरौ पश्यावां दुःखितौ नृप न शॊचितव्यं भवता पश्यामीह जनाधिप ॥ 19 ॥
आश्वमेधिकपर्व · Ashvamedhika Parva
अध्याय 1
Reach this point to mark the section finished.
Continue to अध्याय 2